تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،27-9-1396
تعداد بازدید :232

خیابان ولیعصر، مکانی برای زندگی بازخوانی خيابان وليعصر تهران؛ چالش‏های توسعه عرصه عمومی

به نام خدا

دویست و شصت و دومین گفتمان هنر و معماری

شكل گيري خيابان وليعصر تهران تقريبا با آغاز معماري معاصر ايران هم‏زمان است. اين خيابان با طول بالغ بر 8/17 كيلومتر در ابتدا جاده مشجري بوده كه تهران را به شميران متصل مي‏كرده است. جاده به دستور رضا‏شاه ساخته شده به نحوي كه دسترسي مستقيمي از كاخ مرمر به كاخ جديد سعد آباد ايجاد نمايد. انتهاي جنوبي اين خيابان به ايستگاه مركزي راه‏آهن تهران و انتهاي شمالي آن به پل تجريش و با يك انشعاب به مجموعه سعد‏آباد ختم مي‏شود. در طي اين مسير طولاني، دشت، دامنه و كوهپايه‏هاي رشته كوه‏هاي البرز با اختلاف ارتفاعي بيش از ٥٠٠ متر تجربه شده است؛ در حالي كه در شمال مسير همواره كوه‏هاي سربرافراشته البرز خودنمايي مي‏كنند؛ در كناره‏هاي خيابان دو رديف و در قسمت‏هايي چهار رديف درختان چنار كاشته شده كه مجموع آن‏ها در حدود ١٦٠٠٠ اصله تخمين زده مي‏شوند، كه در حال حاضر ٦٨٠٠ اصله درختان قديمي آن باقي مانده‏اند و بقيه خشك يا بريده شده‏اند. از اواخر دهه ١٣١٠ و سال‏هاي ابتدايي دهه ٢٠، و همراه با توسعه شهر تهران، به تدريج نقش وليعصر از حالت جاده دربسياري از نقاط، به يكي از خيابان‏هاي اصلي شهر تغيير پيدا كرد. بسياري از فعاليت‏هاي مهم در مقياس شهري و حتي بين‏المللي در حول و حوش اين خيابان شكل گرفتند و باعث رونق زياد درآن شدند. در حال حاضر اين محور شمالي- جنوبي را مهم‏ترين محورهاي شرقي-غربي تهران چون مولوي، جمهوري، انقلاب، طالقاني، بلوار كشاورز، استاد مطهري، شهيد بهشتي، همت، ميرداماد، نيايش و پارك‏وي قطع مي‏كنند و مهم‏ترين تقاطع‏هاي شهر را تشكيل ميدهند.

از اواخر دهه چهل شمسي بر اساس طرح جامع تهيه شده توسط ويكتور گروئن آمريكايي و مشاور ايراني فرمانفرماييان، توسعه تهران بيش‏تر از حالت شمالي-جنوبي، جهت شرقي- غربي به خود گرفت و شبكه بزرگراهي عظيمی براي تهران در نظر گرفته شد و درميان آن شبكه، نقاط و مناطق سكونتي و فعاليتي قرار گرفتند؛ كه كمابيش شبكه راه‏هاي تهران امروز بر پايه همان طرح جامع به وجود آمده است. بعد از آن سال‏ها و با توسعه شهر، تمام طول مسير وليعصر به صورت يك خيابان درآمد و ديگر كسي هيچ قسمتي از آن را جاده اطلاق نكرد. خياباني كه بدنه‏هاي آن را ساختمان‏ها فرا گرفتند و بسياري از فعاليتهاي تفريحي در آن، همانند باغ‏وحش تهران، فانفار و ميني‏گلف، كه در ارتباط با يك جاده مشجر برون شهري تعريف شده بودند، از آن نقل مكان كردند. امروز اين خيابان به عنوان عامل اتصال‏دهنده شمال و جنوب تهران با پياده‏روهايي كه هر چند اشكالات زيادي دارند ولي همچنان بهترين مسير پياده شهر را شامل مي‏شوند، نقش مهمي دررابطه با ايجاد تعاملات اجتماعي ميان اقشار مختلف مردم و تعريف فضاهاي عمومي براي مردم شهر بازي مي‏كند. باتوجه به كمبود چنين فضاهايي در كلانشهر تهران، به نظر مي‏رسد تقويت موضوع فضاهاي عمومي شهري در خيابان وليعصر به عنوان محور مركزي شهر تهران مي‏تواند بخشي از خلا چنين فضاهايي در اين شهر را جبران نمايد.در دویست و شصت و دومین گفتمان هنر و معماری که به موضوع فضاهای عمومی در خیابان ولیعصر و تعریف  یک نوع زندگی شهری در آن اختصاص دارد، آقایان دکتر ایرج اعتصام، مهندس سید محمد بهشتی، دکتر احمد سعیدنیا، مهندس سامان سیار، دکتر اسماعیل شیعه، دکتر اسکندر مختاری طالقانی و مهندس حمید میرمیران سخن خواهند گفت که با نمایش گفت که با نمایش فیلم همراه است. دبیر پنل گفتگو آقای مهندس عباس شیعه هستند.

 

زمان: چهارشنبه 29 آذر ماه 1396 از ساعت 15:30 الی 17:30

مکان: موزه هنرهای دینی امام علی (ع) خیابان ولیعصر (عج) - بالاتر از ظفر - بلوار اسفندیار - شماره 35

انجمن مفاخر معماری ایران

www.ammi.ir

 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید