تاریخ آخرین ویرایش : یکشنبه،23-6-1399
تعداد بازدید :81

آیا بهتر نیست از سبک معماری بروتالیست هم در ساخت ساختمان هایمان استفاده کنیم؟

 

زبره کاری یا معماری بروتالیست سبکی از معماری است که در آن ساختمان ها کاملاً با بتن زبره و بدون روکش و دیگر عناصر کاربردی و به عبارتی عریان و عاری از زینت اجرا می شوند.

اصطلاح زبره کاری(بروتالیسم) در سال 1954 در فرانسه و انگلستان برای توصیف این شیوه به کار رفت.

اصطلاح بروتالیسم

معماران انگلیسی به نام های آلیسون و پیتر اسمیتسون برای اولین بار این اصطلاح را در سال 1953 میلادی ابداع کردند. این اصطلاح ریشه در واژه فرانسوی بتن بروت (سیمان خام) دارد، عبارتی که لوکوربوزیه برای تشریح متد استفاده خاصش از سیمان استفاده می کرد، متدی که بسیاری از بناهای پس از جنگ جهانی دومش را با آن ساخت.

ویژگی های ساختمان های با معماری بروتالیست

ساختمان های معماری بروتالیست را اغلب می توان از هندسه مکرر گوشه دار قابل توجه آن ها و همچنین نمایان سازی بافت فرم های چوبی در بناهایی که در ساخت آن ها از سیمان استفاده شده بازشناخت. اگرچه سیمان از مصالحی است که بیش ترین استفاده را در معماری بروتالیست دارد، ولی لزوماً نمی توان سیمان را جزئی جدا ناپذیر از این معماری دانست. یک ساختمان زمانی جزئی از معماری بروتالیست محسوب می شود که نمایی چهارگوش، قالب دار و خشن را از طریق مصالح ساختمانی، شکل و در برخی موارد تأسیسات بیرونی اش به نمایش بگذارد. برای مثال، تعداد زیادی از خانه های شخصی که آلیسون و پیتر اسمیتسون طراحی کرده اند از آجر ساخته شده اند. از دیگر مصالح مورد استفاده در معماری بروتالیست می توان از آجر، شیشه، فولاد و سنگ های ناصاف نام برد. به طور معکوس، نمی توان تمام بناهایی را که نمای بیرونی سیمانی دارند را جزئی از معماری بروتالیست به شمار آورد، این بناها ممکن است به طیف دیگری از سبک های معماری مثل کانستراکتیویسم(ساختارگرایی)، سبک های بین المللی، اکسپرسیونیسم، پست مدرنیسم یا معماری ساختارشکن، تعلق داشته باشند.

موضوع رایج دیگر در طراحی های معماری بروتالیست این است که بیننده با دیدن نمای خارجی ساختمان می تواند به کارکرد و خاصیت وجودی آن پی ببرد. در بنای شهرداری بوستون که در سال 1962 طراحی شده، بخش های برجسته و بیرون زده بنا، اشاره واضحی به ماهیت خاص اتاق های پشت دیوارش مثل دفتر شهردار یا دفاتر شورای شهر دارد.

شناخته شده ترین معمار اولیه این سبک را می توان لوکوربوزیه معماری سوییسی دانست، از کارهای او در این سبک می توان از مجتمع مسکونی هبیتاسیون (1952) و ساختمان سکرتاریات در چاندیگار هند(1953) نام برد. حرکت معماری بروتالیست در انگلستان به ویژه در اواسط قرن بیستم شتاب بالایی پیدا کرد چرا که بعد از افت اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم نیاز به بناهایی با ساخت و طراحی ارزان برای ایجاد مسکن ها، مراکز خرید و ساختمان های دولتی، کم هزینه بود. با این حال برخی معماران حتی با وجود داشتن بودجه زیاد این سبک معماری را انتخاب می کردند، چرا که شیفته ماهیت صادقانه، تندیس وار، ضد بورژوایی و سازش ناپذیر شده بودند.

و در اخر می توان بیان کرد که در طراحی و ساخت ساختمان در مناطق محروم و دورافتاده و همچنین زلزله زده هم از این نوع سبک معماری(ساختمان ها سریع ساخته شوند و عاری از زینت باشند) می توان استفاده کرد.

 

فاطمه عباسی



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید