تاریخ آخرین ویرایش : چهار شنبه،22-11-1399
تعداد بازدید :62

ادب لازمه زندگی ماست

آراسته بودن به ادب و نزاکت در گفتار و رفتار سنت و قاعده زندگی ایرانی است. ایرانیان از قدیم به رعایت ادب حتی در مواجهه با دشمنان خود مفتخر بوده اند. سیره پیامبر و امامان در رعایت کمال ادب حتی در قبال کسانی که بدکاری کرده بوده اند، الگو و سرمشق ملت ما برای ارج نهادن به این خصیصه ویژه اخلاقی انسانی شد. 

نگاهی به شیوه و آیین نشستن بر سر سفره در سنت ایرانی نشان می دهد که ما ایرانیان تا چه حد به ظرایف امور توجه داشته ایم. چه کسی باید در صدر بنشیند، برای چه کسانی باید اول خوراک تعارف کرد، چه صحبت هایی بر سر سفره مجاز است و به چه صورت و با چه آدابی باید گفت وگو کرد؟ حتی شیوه و شکل نشستن بر سر سفره آداب دقیقی دارد. 

گذشته از توجه به سنت، رعایت ادب در کلام و رفتار و پرهیز از خشونت و درشت گویی به لطافت روابط در جامعه مدد می رساند. روشن است جوامعی که خشونت های کلامی در آنها رایج هستند، لاجرم رفتار مردم با یکدیگر به دور از ظرافت و ادب است و در نتیجه هر اختلافی می تواند به درگیری فیزیکی و خشونت بدنی منجر شود. نمونه چنین جوامعی در دنیا کم نیستند. خود ما هم اگر به وضعیت خودمان توجه نکنیم، زود است که به همان راهی بیفتیم که آنها افتاده اند. این موضوع جدی است و نباید از کنار آن به سادگی گذشت. اگر ادب کلامی از بین ما بیش از پیش رخت بربندد، ترس بر روابط ما حاکم می شود. خشونت و درشت گویی که بیاید، مهربانی و یاری رسانی و نرمی اندک اندک از بین خواهد رفت. 

باعث شرمندگی است در کشوری که ۷۰۰ سال پیش در مهم ترین متون ادبی اش، رعایت ادب ستوده شده، در جامعه ای آراسته به نام ائمه اطهار علیهماالسلام که اسوه ادب و ظرافت کلامی بوده اند، دولتمردی دهان باز کند و چنین بگوید:«واکسن وارد می کنیم و به کوری چشم خیلی ها اول هم به خانواده خودمان تزریق می کنیم.» زشتی این جمله در پاسخ به نقد کسانی که لابد به واردات واکسن چینی و روسی نقدی داشته اند، واضح است. این جمله توسط وزیر بیان شده، وزیر بهداشت که خود در کسوت پزشک داروساز گفتارش باید مرهم باشد. دریغ که در ادبیات بسیاری از دولتمردان و نمایندگان مجلس و حتی ائمه جمعه، کلمات درشت و به دور از ادب فراوان پیدا می شوند. این ادبیات لاجرم طرفداران و مخالفین گویندگان را هم به خشونت ورزی می کشاند. 

مهربانی امری فانتزی که در روزهای امن و آسایش و گشادگی به کار بیاید، نیست. در شرایط خوب و متوازن و آرام مودب بودن و مودب ماندن کار سختی نیست. مهم این است در این روزها که همه از رنج های مختلف تحت فشار هستیم، بتوانیم با نزاکت و مودب بمانیم و حال همدیگر را بهتر کنیم.

نیوشا طبیبی گیلانی 
روزنامه اعتماد


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید