تاریخ آخرین ویرایش : یکشنبه،28-7-1398
تعداد بازدید :93

باورهای مردمان کهن

«کهن مردمان، پیامد هر واقعه را که روی زمین در اجتماع ایشان رخ می داد نتیجه تاثیر موقعیت کواکب به هنگام رخداد می دانستند. مثلا اگر فردی به شاهی برگزیده می شد، لازم بود در وقتی تاج گذاری کند که اجرام فلکی در وضعیت موافق این تاج گذاری باشند، تا این پادشاهی جدید، لااقل برای آن شاه مبارک و میمون باشد. کتاب «المسائل» نوشته ابویوسف یعقوب بن علی القرشی القصرانی به تاج گذاری خسرو انوشیروان اشاره کرده است.

کهن مردمان هریک از اقوام را که می شناختند و نیز هریک از اقلیم ها و شهرها را به مجموعه ای از ثوابت دوازده گانه و برخی از سیارات هفت گانه نسبت داده بودند. اینچنین از دو قوم که یکی در اقلیمی و دیگری در اقلیمی دیگر ساکن بودند آن قوم و اقلیم که کواکب منسوب به آن بر کواکب منسوب به قوم و اقلیم دیگر در موقعیت سعد قرار می گرفت، نتیجه اش این استنباط بود که قوم نخستین بر قوم پسین چیره خواهد شد. به اعتقاد کهن مردمان، اگر بنایی مثلا یک شهر را آغاز می کردند و آن شهر رونقی می یافت یا مردم آن شهر در رفاه می زیستند یا آن شهر برای مدتی مدید مصون از تعرض می ماند، به آن جهت بود که شروع به بنای آن شهر در هنگامی که موقعیت کواکب موافق آن بنا بوده، انجام گرفته است. ابوریحان بیرونی در کتاب «الآثار الباقیه عن القرون الخالیه» به آغاز بنای شهر بغداد اشاره می کند. اعتقاد به تاثیر کواکب در زندگی روزمره ایرانیان لااقل تا انقلاب مشروطه ایران یک باور استوار و قابل اتکا تلقی می شد و سراسر ادبیات ایرانی و نیز تلقین ها و تحلیل های تاریخی کهن با عنایت و استناد به احکام نجومی شکل می گرفت.»

برگرفته از دنیای اقتصاد 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید