تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،9-10-1398
تعداد بازدید :87

بدرقه پیکر حمید سهیلی مستندساز پیشکسوت

جمعی از مستندسازان و علاقه‌مندان ۳ مهر ماه در ساختمان شماره ۲ خانه سینما گردهم آمدند تا حمید سهیلی (مستندساز قدیمی) را به آرامگاه ابدی‌اش بدرقه کنند.

شهرام درخشان مستندساز ضمن عرض تسلیت در سخنانی گفت: خیلی متأسفم! شاید کمتر فکر می‌کردم اینجا بایستم و در مقابل رفیق عزیزم به خانواده‌اش و کسانی که اینجا حاضر هستند، تسلیت بگویم. حتماً حمید سهیلی نیازی به معرفی ندارد همه ما او را به خوبی می‌شناسیم. من کمتر انسانی به این میزان از شرافت و درست‌کاری دیدم. قرار نیست درباره آثار و گذشته‌اش حرف بزنم چراکه همه ما می‌دانیم چقدر ارزشمند و هنرمند بود. اما شاید از چیزهایی که او نگفت بتوانم بگویم، یکی از مشخصه‌های بارز شخصیت او سکوت بود، او بی ادعا و بی گلایه بود. برای من خیلی عجیب بود به خصوص در سال‌های اخیر که به او بی‌اعتنایی شد از طرف کسانی‌ که می توانیم آن‌ها را با انگشت نشان دهیم. اما حمید سهیلی از بی‌اعتنایی گلایه‌ای نکرد و در نهایت سکوت و انزوا سال‌ها با بیماری سختی جنگید و طاقت نیاورد.

سپس محمد تهامی‌نژاد هنرمند قدیمی عرصه سینمای مستند با بُغض و ضمن عرض تسلیت با بیان اینکه "اگرچه که گفته شد درباره آثار سهیلی آگاهی وجود دارد اما تصمیم گرفتم درباره آثارش بنویسم و برای شما بخوانم."

او در ادامه متنی را که از قبل آماده کرده بود، برای حاضران خواند که در بخشی از آن آمده است:«تبدیل دستاوردهای معماری به هنر تصویر و دسترسی‌پذیری به آن‌ها هنر سهیلی بود. دوستان عزیز مردی پژوهنده تاریخ، هنر و البته نظم‌بخش و بسیار جدی اینجا در آرامش آرمیده است که در مدت بیش از چهل و پنج سال بیش از ۲۸۰فیلم مستند معماری و شهرسازی تهیه‌کنندگی و کارگردانی کرده است تا نکته‌ای را به هر ایرانی و هر پژوهنده‌ای در سراسر جهان یادآوری کند که ایران سرزمین هنر و اندیشه و زیبایی است. در آخرین باری که او را دیدم، گفت: تهامی نمی‌توانم با تو حرف بزنم مشکل صدا دارم، اما آقای سهیلی صدای شما آن مجموعه مستندهایی است که در طول پنجاه سال ساختید و این صدایی است که در تاریخ هنرهای تصویری این ممکت می‌ماند.

سپس محسن استادعلی رییس انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند به روی صحنه آمد و خطاب به حمید سهیلی گفت: سلام می‌گویم آقای سهیلی عزیز، باور رفتن شما برای ما خیلی سخت است. البته در دوره و زمانه و جامعه‌ای که جان آدم‌ها کمترین ارزش را دارد، این زیستن ماست که جای تعجب دارد. خدا را شاهد می‌گیرم که در سالی که به واسطه بیماری شما بیشتر به شما و خانواده‌تان نزدیک شدیم همه ما در انجمن تمام بضاعت‌مان را گذاشتیم تا نبود شما را نبینیم. آقای سهیلی ما شرمنده‌ایم که سال‌ها قبل و بسیار پیش‌تر از چندماه گذشته نتوانستیم بزرگداشتی برای شما برگزار کنیم. ما شرمنده شماییم که تمام عمرتان را صرف این کار کرده‌اید که فرهنگ این سرزمین را ثبت کنید ولی آنطور که باید و شاید قدر و وفا ندیدید.

سپس مرتضی رزاق کریمی معاونت فرهنگی مرکز گسترش سینمای مستند در سخنانی مطرح کرد: عرض ادب و تسلیت دارم. مرکز گسترش طی سال‌های اخیر با بضاعت اندکی که داشت به عنوان وظیفه‌ای که در قبال آقای سهیلی داشت، سعی کرد در کنار ایشان باشد. خوشبختانه آخرین فیلم‌شان سه سال پیش در مرکز تهیه شد و مثل تمام کارهایشان ارزش زیادی داشت. شخصیت آقای سهیلی یکی از مصادیق سینمای مستند است همان اندازه‌ای که او مظلوم و مغفول ماند. سینمای مستند هم همچنان مغفول مانده و امیدوارم با زور هنرمندان جمع حقوق از دست رفته سهیلی‌ها و سینمای مستند را بدست بیاوریم.

در ادامه سودابه مجاوری مستندساز و شاگرد حمید سهیلی گفت: نمی‌توانم این روز را باور کنم که استادم حمید سهیلی اینجا باشد و درباره او صحبت کنم. ما همه او را می‌شناختیم، مرد شریفی بود و هیچ گاه لب به شکایت نمی‌گشود اما زندگی بر او در این سال‌های آخر، سخت بود. ما در اندوه فقدان کسی هستیم که اینجاست به جای اینکه پشت دوربینش و در بیابان‌ها باشد و به خلق آثارش ادامه دهد. این فقدان اصلاً منطقی نیست به نظر می‌آید که استادم حمید سهیلی خواست که نباشد. دهه هفتاد زندگی هر هنرمندی جمع‌بندی کارهایی که کرده، دوران بالندگی اوست اما برای حمید سهیلی چنین نشد و انواع مصائب روحی و جسمی بر او بارید. من امروز دارم از تراژدی پایانی زندگی یک مستند برای شما حرف می‌زنم. او نمی‌توانست این سالهای پایانی زندگی را تاب بیاورد و ترجیح داد که نباشد. نیست شدن برای او بهتر از عقیم شدن بود. خوشحالم که روزهای آخر در کنار خانواده‌اش بود و خوشحالم که انجمن صنفی نگذاشتند حمید سهیلی تنها بماند و برای او نکوداشت برگزار کردند، گرچه دیرهنگام. جای او همیشه خالی خواهد بود. یادش گرامی و نامش زنده باد .

سپس اسماعیل میرفخرایی گوینده و مجری تلویزیون که گوینده مستندهای حمید سهیلی هم بوده، بر صحنه آمد و با صدایی لرزان و بغض‌آلود گفت: حمید سهیلی سنبل فرهنگ ایران است و باید مواظب باشیم که تا زمانی که هستیم فرهنگ به بهشت‌زهرا نرود.

حمید سهیلی یکی از سینماگران سرشناس سینمای مستند بود که طی ۴۰ سال فعالیت مستمر در حوزه‌ی فرهنگ و تمدن ایران، بویژه هنر معماری، نقاشی، کتابت، نگارگری، صنایع دستی، خوشنویسی، عمران و بهسازی شهری و… بیش از یکصد اثر مستند ارزشمند را تهیه و کارگردانی کرد.

برگرفته از روزنامه اطلاعات 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید