تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :544

تشکل های غیر دولتی معماری، حلقه گمشده دانشگاه تا حرفه

بیست چهارمین نشست  بازآفرینی معماری ایرانی - اسلامی به همت بنیاد معماری انقلاب اسلامی ومشارکت موسسه مطالعات راهبردی معماری ایران با حضور نمایندگان تشکل های غیر دولتی معماری برگزار شد

به گزارش واحد خبر بنیاد معماری انقلاب اسلامی در این نشست حسین پرهمت نماینده انجمن مفاخر ایران با بررسی معماری از زوایای مختلف گفت؛ معماری در دومرحله ابتدا درتفکر وطرح که در این مرحله وجود نیروی انسانی کارساز نیست ومرحله دوم ساخت که در این مرحله وجود نیروی انسانی لازم است قابل بررسی است از سوی دیگر ساخت بنا نیز دارای دو منظر است منظر بیرونی که در آن حق الناس نقش مهمی دارد ودومی نقش درونی که دیده نمی‌شود وامروز به این ویژگی بنا بسیار بی توجه شده ایم در صورتی که هویت بنا در این ویژگی بنا وجود دارد چراکه یک درون سالم انعکاس خود را در بیرون خود به نمایش می گذارد.

پرهمت مشکل معماری را در سیاستهای سرمایه داری برشمرد که سودگرایی در آن بیداد می‌کند از سوی دیگر در ادامه به نقش معماری ومحیط زیست پرداخت وی در آخر گفت؛ معماری خوب باید از نظر اقتصادی برای مردم وسازندگان صرفه اقتصادی داشته باشد.

کارلین عیشو نژادیان نماینده موسسه مطالعاتی منظر پایداربه اهمیت حضور بخش خصوصی در معماری پرداخت و و تشکیل مجلسی را متشکل از معماران با ایده های مختلف لازم دانست و گفت؛ بخش خصوصی وانجمن ها بسیار فعال هستند اما مشکلات ومحدودیتهایی مالی در این مسیر بسیار زیاد است، بخش خصوصی چون انگیزه بالایی دارد خیلی مهم است و به نظر گفتگو با ایشان برایند خوبی به همراه خواهد داشت.

وی عدم توازن را در پرسپکتیو بنا و نبود مقوله امنیت را در شهرسازی امروز، با توجه به از میان رفتن فضای محله از مهم‌ترین مشکلات معماری دانست و ادامه داد؛ شهرداری جایگاه تصویب قوانین را ندارد بلکه ایجاد شورای معماری با تعداد زیاد افراد همانند مجلس و از همه گروه‌های معمار وشهرساز بدون وابستگی به دولت و نظام‌مهندسی لازم است که مسائل را عملی و نه به‌صورت تئوری بررسی کنند و سپس به دولت منتقل شود

امروز نهادی را که متصدی معماری باشد در جامعه نداریم چراکه یک‌نهاد باید اتحاد میان معماران را به وجود آورد

الهام رضوی نماینده کانون معماران معاصر از دیگر شرکت‌کنندگان در نشست به حضور فعال نهادها و NGO ها در پیشبرد سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی اشاره کرد و گفت؛ امروز نهادی را که متصدی معماری باشد در جامعه نداریم چراکه یک‌نهاد باید اتحاد میان معماران را به وجود آورد، ما نیاز به تشکیل کمیته‌های مختلف مثل فرهنگ، آموزش داریم هرچند این کمیته‌ها در NGO شکل‌گرفته است بنابراین باید با متد مشخصی موردحمایت قرار گیرند و در راستای هویت معماری ایرانی حرکت کنند.

مقداد شریف نماینده موسسه علمی پژوهشی بنامید با نگاهی به پژوهش انجام‌شده بانام آسیب‌شناسی معاصر ایران بعد از سال 57 گفت؛ پنج عرصه در این پژوهش مشخص شد، آموزش معماری و هنر، ادبیات معماری معاصر، فنّاوری و ساخت، مسابقات معماری در ایران و مخاطب، جامعه‌شناسی ارتباط معماری با مخاطب این پژوهش نشان داد که کارفرمایانی داریم که در روند معماری ایران اختلال ایجاد می‌کنند و به‌واسطه ثروت، کیفیت معماری را تغییر می‌دهند. این پژوهش با کمک دانشجویان هنر و دانشگاه بهشتی انجام شد ولی متأسفانه امروز انجام کار پژوهشی بسیار سخت و یا نادیده گرفته می‌شود.

شریف تهران را موزه اتفاقات مدرن جهان قلمداد کرد که در آن اتفاقات مدرنیستی زیادی در حال وقوع است و در ادامه معماری را از دو منظر مسئولین و بخش خصوصی موردبررسی قرارداد و آموزش را در این مسیر با نگاهی به نیازمندی‌های جامعه لازم دانست و گفت؛ در دانشگاه‌های امروز هنوز روش تدریس بسیار قدیمی است در کشورهایی همانند ژاپن، پیشینه تاریخی خود را به‌وسیله معماری به دنیای معاصر وصل کردند واینگونه است که امروز با دیدن یک بنای ژاپنی هویت ژاپنی را می‌توان در آن دید حال‌آنکه آموزش امروز معماری ما در تناقض با جامعه مردمی است به‌عنوان‌مثال در کجای جامعه ما تفکر مینی مال وجود داردکه هنر مینی مال تدریس می‌شود. وی همچنین در ادامه بخش خصوصی را موفق قلمداد کرد که باید از سوی دولت موردحمایت قرار گیرند.

وی با اشاره به مشکل مباحث تئوریک گفت؛ مشکل مباحث تئوریک در معماری ایران قابل‌توجه است چراکه اساتید سنت‌گرای ما در این دوران فرصت داشته‌اند، اما هیچ‌چیز قابل قبولی ارائه نکرده‌اند، جامعه معماری ما نیاز به بازشناسی و تعیین جایگاه اساتید تئوریک دارد و با عدم ارتباط با دیگر ملل ما به شناخت نخواهیم رسید.

امیر پویا اصغری نماینده بنیاد میرمیران در آخر وجود معماری ایرانی - اسلامی را وابسته به داشتن هویت ایرانی همراه با حکمت معمار دانست که در این مسیر وجود NGO ها ضروری است و ادامه داد؛ در غرب NGO وظیفه آموزش را نیز بر عهده دارد چراکه فاصله دانشگاه و حرفه توسط این نهادها مکتب سازی می‌شود و جریان حرفه باید برای استخدام نیرو به این نهادهای تخصصی مراجعه می‌کند البته ازاین‌گونه نهادها در کشورمان حدود ده، NGO وجود داردکه موردحمایت مادی و معنوی نیستند و به همین دلیل دچار روزمرگی می‌شوند و نمی‌توانند به ارتقاء سطح کیفی کشور بپردازند بنابراین NGO باید با بصیرت موردحمایت قرار گیرند و به توازن دانشگاه‌ها و شرکت‌های مشاور بپردازد.

به نقل از مرکز معماری حوزه هنری



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید