تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :428

تهران الگو نیست!

از نشانه های توسعه یافتگی یکی هم الگو شدن مرکزیت کشورهاست که با رصد حال و روز آن و شاخص های خوب و بد زیست محیطی در کشورها محک می خورد.

خدا را شکر که هنوز تهران الگوی ایران نشده است اگرچه برخی از مسئولان بخصوص در سطح مسئولان شوراها و شهرداری ها در سطح کشور اینجا و آنجا از تهران الگوبرداری می کنند، آن هم بدون کمترین محاسبه از مختصات خاص زیست محیطی خود و تفاوت های آن در گستره کشور با تنوع و تفاوت های اقلیمی گوناگون آن.

تهران مرکز ایران با چنان مشکلات متعدد و پیچیده ای مواجه شده است که تغییر پایتخت مدتی موضوع روز شد و با این شعار «تغییر» بسیاری از مسئولان باور خود را بیان کردند که تهران دیگر اصلاح پذیر نیست! می توان این ارزیابی را هرچند یکبار از زبان و ارزیابی اعضا شورای شهر تهران و مسئولان مستقیم آن شنید.

همین دیروز رئیس شورای شهر تهران در مراسم اختتامیه سومین دوره جشنواره مشکات گفت: «... شهر تهران با وجود 10 میلیون جمعیت در روز به سرانه سبز 10 میلیون نفری نیاز دارد.

متاسفانه امروز تولید زباله در شهر تهران دو برابر شهرهایی با همین جمعیت در کشورهای اروپایی است. روش موجود جمع آوری زباله در شهر تهران صحیح نیست.

از شیوه موجود دفن زباله و ایجاد شیرابه کسی راضی نیست در حالی که میلیاردها تومان هزینه می کنیم تا بتوانیم شیرابه زباله های تولیدی را تصفیه کنیم.

چمران رئیس شورای شهر تهران در ادامه گفت: « امروز مسائل محیط زیستی شهرتهران  را در مرحله ای قرار داده است که می توانیم بگوییم حال محیط زیستی خوبی نداریم.» این سخنان رئیس شورای شهر تهران را رئیس ستاد محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران چنین تکمیل کرد: « از سال 1346 مقرر شد در شعاع 120 کیلومتری هیچ واحد صنعتی جدیدی به وجود نیاید، متاسفانه امروز شاهدیم که از آن سال تاکنون 17 هزار واحد صنعتی در همین شعاع دایر شده است.

اکنون 100 میلیون لیتر سوخت مصرف روزانه و 7000 تن زباله و 100 میلیون مترمکعب فاضلاب در تهران تولید می شود که سبب آلوده شدن سبزیجات مورد استفاده پایتخت می شود.» همراه ارائه این آمارها از رئیس ستاد محیط زیست شهرداری تهران ، رئیس سازمان پسماند ادامه داد و گفت: «تولید شیرابه زباله در شهر تهران روزانه 80 تا 110 هکتار زمین را از بین می برد!» گزارش بعد را رئیس کمیسیون سلامت و خدمات شهری شورای شهر تهران داد که از تصویب و اجرای طرح ممنوعیت تردد موتورسیکلت های بنزینی و دودزا در بخش هایی از منطقه 12 (بازار) از ابتدای مهرماه خبر داد، همچنین ممنوعیت تردد وسای نقلیه ای که دارای کلاس آلایندگی قرمز هستند.

او به نقش و مدیریت ضوابط زیست محیطی در اجرای طرح های درون شهری اشاره کرد و گفت: «... پروژه هایی همچون صدر، نیایش و پیاده راه 17 شهریور پیوست زیست محیطی ندارد.» از قوه قضائیه خواست که جرم نگاری تخریب باغات را در دستور کار خود قرار دهد.

 در این نشست رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر اطلاع داد که «درآمدهای ناپایدار به جان شهر افتاده است، طی سال های اخیر حدود 5000 هکتار از باغات تهران را از دست داده ایم و از سوی دیگر هم نسبت به توسعه کمربند سبز حرکت می کنیم که امیدواریم از آن فضاهای سبز موجود محافظت شود.»

وقتی این گزارش که از سوی مسئولان شهر در شورای شهر و شهرداری تهران ارائه شد. مطالعه می کنید اولا، نگاهی به انواع و اقسام پرداخت های عوارض نوسازی و ... به شهرداری می افتید و می پرسید، درآمدهای کلان شهرداری چگونه مصرف می شود؟

جالب توجه که هیچ کدام از اعضا شورای شهر تهران و مسئولان شهرداری در این گزارش به میزان درآمدها و مهم تر از آن برنامه ریزی هزینه ها کمترین اشاره ای نکرده اند.

ثانیا، انباشت مشکلات در شهر تهران را چنان ترسیم کرده اند که دیگر کاری از دست کسی بر نمی آید و تاسف بارتر آنکه هم چنان بستر رشد این مشکلات در شهر تهران فراهم است ثالثا ارایه این آمارها به مردم از سوی مسئولان اگر هم اطلاع رسانی برای شهروندان تهرانی است.

راهکارها که وظیفه تبیین و اجرای آن در مسئولیت اعضا شورای شهر تهران و شهرداری است، در کجای این گزارش دیده می شود. و در یک کلام مردم با آگاهی از این مشکلات چه باید انجام دهند که مسئولین انجام داده باشند و نتیجه نگرفته باشند!

رابعاً، نظارت و کنترل مجلس و دولت در نگاه به این گزارش تلخ و فاجعه بار، کجا؟ و چگونه است؟

شاید پیام خوب این گزارش به سراسر کشور چنین باشد. برای خدا و مردم، تهران را الگوی شهری و شهروندی خود قرار ندهید. اگر به اساس گزارش مسئولان شورای شهر تهران و شهرداری مشکلات چنان گسترده و پیچیده شده است که امکان اصلاح آن یا بسیار سخت و یا غیرممکن شده، حداقل نگذارید مراکز استان ها و شهرهای کوچک و بزرگ در سطح کشور همین الگو را تجربه و به کار گیرند.

در همین تعطیلات نوروز به شهر قم رفتم که به تازگی دچار بیماری برج سازی شده است و گسترش ساخت و سازها در شهر همان مسیری را می رود که در تهران رفته اند. وقتی با دوستان روزنامه درباره آینده شهر قم گفتگو می کردیم، نمونه های مشابه را در چندین مرکز استان و شهرهای کوچک و با جمعیت معدود یادآوری کردند که کمترین آینده نگری برای این شهرها در مجامع و مراکز رسمی و غیررسمی و البته مسئول دیده نمی شود. 

نقل از روزنامه اطلاعات هشتم اردیبهشت 1394
بررسی و نوشته: ابوالقاسم قاسم زاده
تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی

 

 

استان مرتبط : تهران  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید