تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :707

ثبت جهانی «شوش» و منظر فرهنگی «میمند»

محوطه باستانی شوش و منظر فرهنگی میمند در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدند.

شنبه 13تیرماه در سی و نهمین اجلاس میراث فرهنگی یونسکو، پرونده محوطه باستانی شوش و منظر فرهنگی میمند مورد بررسی قرار گرفت و با اکثریت آرا این دو محوطه باستانی به عنوان هجدهمین و نوزدهمین اثر جهانی ایران در فهرست یونسکو به ثبت رسیدند. فرهاد نظری، مدیر کل دفتر ثبت آثار تاریخی نیز این خبر را تائید کرد. محوطه باستانی شوش که کار تهیه پرونده جهانی آن از چند سال گذشته آغاز و البته بحث هایی نیز درباره عرصه و حریم جهانی آن مطرح شده بود در جلسه یونسکو در آلمان جهانی شد.

مهمترین بحث هایی که این محوطه تاریخی از گذشته با آن روبه رو بوده است، بحث عرصه و حریم بود که به دلیل گستردگی بخش های تاریخی برخی از باستان شناسان حریم آن را چیزی حدود سه برابر حریم معرفی شده کنونی به یونسکو می دانستند، اتفاقی که به اعتقاد مسئولان، تدوین پرونده های ثبت جهانی امکان پذیر نبود چون در تملک دولت نبودند.

با این وجود محمد حسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری قبل از رفتن به این اجلاس امید زیادی برای ثبت جهانی این محوطه باستانی و مهم داشت.

به گفته وی ، پس از بررسی پرونده توسط ارزیابان یونسکو، نماینده ایران نیز گزارشی از روند ارائه می دهد و در ادامه همه اعضای کمیته یونسکو اجازه صحبت درباره آن پرونده را دارند و سپس نظرهای موافق و مخالف مطرح و در صورت رسیدن به یک موافقت اصولی پرونده «محوطه تاریخی شوش» به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه می شود.

منظر فرهنگی میمند دوم تیرماه سال 92در اجلاس جهانی یونسکو مطرح شد، اما به دلیل نقص پرونده در آن زمان به ثبت نرسید.

براساس گفته های مسئولان میراث فرهنگی در آن زمان اعضای کمیته میراث جهانی ، متفق القول منظر فرهنگی میمند را حاوی ارزش برجسته جهانی معرفی کردند وعده ای در توصیف آن از صفت «جواهری در عرصه میراث جهانی» و مقوله ای که مفهوم منظر فرهنگی را متحول می کند، یاد کردند.

پس از تبادل نظرهای طولانی درباره این پرونده در نهایت به تائید ارزش برجسته جهانی آن و ابلاغ افزوده شدن برخی اطلاعات تکمیلی در دوماه آینده رضایت دادند و قرار شد این پرونده در اجلاس آینده یونسکو ثبت شود، بدون آن که مطرح شدن آن تاثیری برسهمیه ثبتی دیگر ایران برای سال 2014داشته باشد.

البته این اتفاق در سال 1014هم نیفتاد و چون هر پرونده ای که به این شکل امکان بررسی دوباره پیدا می کند، مدت زمانی سه ساله برای تکمیل اطلاعات خود دارد، امسال بررسی و در نهایت به ثبت جهانی رسید.

منبع: روزنامه ستاره صبح
تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی



 

موضوعات مرتبط : میراث فرهنگی    


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید