تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :783

در چیستی دیجیتالیسم

سخن بر سر این است که پایه های دیجیتالیزم قبل از قرن بیستم ریخته شده است، چرا که دیجیتالیزم، از تمام آنچه از ابتدای تاریخ تا قرن بیستم بوده و شکل گرفته بود، استفاده کرد و آشکار شد.

بدون بهره مندی از مجموع علم و فن و آگاهی و دانایی و حتی تجربه های پیشینی شکل گیری نظام دیجیتاله غیرقابل باور است. اگر هم قرن بیستم را دارای محوریتی در این انقلاب بدانیم، باید پذیرفت که قرن بیستم، خود محصول قرون قبل از خودش است و بدون انقلاب صنعتی قرن هفده و هجده و تحولات فکری قرن 19، هرگز نمی توانست چنین حالی پیدا کند. این سخن درباره ادوار قبل از انقلاب صنعتی هم صادق است.

حال بی آنکه بخواهیم این بحث را بیش از این گسترده کنیم، لازم است بدانیم که خود دیجیتالیزم چیست، چه مشخصاتی دارد و نظام آن از چه واقعیت هایی سامان پذیرفته است. به عبارت دیگر: آنچه که سازنده و پردازنده دیجیتالیزم است، چیست؟ پاسخ این پرسش می تواند تعریف و تلقی، از دیجیتالیزم هم محسوب می شود و آشکار کند که دیجیتالیزمی که می گوییم، چیست و به چه چیزی می گوییم دیجیتالیزم.

دیجیتالیزم را باید فراگیر شدن ابزارهای هوشمند معنی کرد. گسترش ابزارهای هوشمند در همه عرصه ها و نفوذ و نقش آفرینی آنها در چارچوب های علم و زندگی، زمینه ساز دیجیتالیزم بوده است.

به عبارت دیگر: کنار رفتن شیوه های کهن و زایل شدن شیوه های سنتی با جایگزین شدن شیوه های نوین هوشمند، به تدریج زمینه را برای شیوع و گسترش این جریان مهیا کرده است و با نقش آفرینی همه جانبه و عمومی کامپیوترها در سرچشمه مسائل و مطالعات و ملاحظات دیجیتالیزم ظهور خودش را اعلام کرده است.

 طبق این تلقی، دیجیتالیزم، همان هوشمندگرایی است که با ابزارهای خودکار و مکانیکی باعث کنار رفتن شیوه های قدیمی و سنتی شده است و به جای آن شیوه هایی را حاکم کرده است که امروزه در همه جا مورد استفاده قرار می گیرد: صنعت، هنر، علم و زندگی. ابزارهای هوشمند، علاوه بر این که کار انسان را راحت می کردند، از سرعت نیز برخوردار بودند.

 در بهره مندی از ابزارهای هوشمند، دیگر لازم نبود انسان همه کارها را شخصاً و به صورت دستی  شخصی و با مراعات قواعد و قوانین متعدد و انجام تمهیدات و مقدماتی خاص انجام بدهد، بلکه کافی است کار و سرایط انجام آن تعیین شود.

آنگاه با حضور ابزار، آنچه که لازم بود، با سرعتی بسیار بیش از حد تصور انجام می شد: ابزار هوشمند به جای انسان، عنوان کلی و البته آغازین دیجیتال است که بعدها خود نیز مشمول همین قاعده می شود و با هوشمندتر به جای هوشمند، کم کم روندی شکل می گیرد که آن را دیجیتالیزم می خوانیم. آنچه که گفتیم، درباره تمام واقعیت های 50 سال گذشته قابل نشان دادن و اثبات است.

اگر به اتفاقات 50 سال گذشته جهان برگردیم، خواهیم دید که همه چیز از حالت سابق خویش به حالت جدیدی منتهی شده است که در یک سوی آن دست انسان و در سوی دیگر ان ابزار هوشمند قرار دارد. این واقعیت درباره همه واقعیت های انسانی قابل مشاهده است: از نوشتن خط بگیرید تا نقاشی و عکاسی تا صنعت های  کوچک و بزرگ که انواع و اقسام ساختن ها را دربرمی گیرد.

 

 

 

بررسی و نوشته:کریم فیضی

تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید