تاریخ آخرین ویرایش : چهار شنبه،12-9-1399
تعداد بازدید :135

عشق می‏تواند زرد باشد!

 

زمانی زن عاشقی در تهران زندگی می‎کرد که صبح تا شب با لباس‏های قرمز در میدان فردوسی می‎چرخید. می‎گفتند عاشق مردی بوده و با او قرار گذاشته که با لباس‏های قرمز به دیدنش بیاید. مرد هرگز نیامد و او سال‏ها سرتاپا قرمز پوشید و سر قرار رفت؛ جوری که در تهران تبدیل شد به نماد عشق.
یکی از اهالی آن محله یادش هست روزی را که زن قرمزپوش از دنیا رفت و مأموران شهرداری پیکرش را بردند. ظاهرا در این دنیای بزرگ تنهای تنها بود. اما عشق را با همان رنگ قرمزش زنده نگه داشت، مثل رنگ خون، مثل رنگ قلب.
سرخ لابد رنگ قشنگی است، نه به‎خاطر کسانی که طرفدار یک تیم فوتبال هستند، بلکه به‎خاطر حالی که در آدم به‎وجود می‎آورد. وقتی کسی خوشحال باشد، حمام خوبی کرده باشد یا عاشق باشد صورتش گل می‏اندازد. شاید برای همین است که فکر می‎کنیم آدم‎های خوشحال و خوشبخت باید صورتشان گل انداخته باشد. وقتی گل از گل آدم بشکفد، لابد خوشبختی هم گل‏رنگ است. همین است که وقتی چهارشنبه‏سوری می‎رسد و از روی آتش می‎پریم، به آن می‎گوییم سرخی تو از من، زردی من از تو. دلمان سرخی می‎خواهد و در قبالش زردی را می‎دهیم.
پس زرد باید رنگ بدی باشد، وقتی مریض و رنگ‎پریده‎ایم، پوستمان زرد می‏شود. اصلا «زردی» خودش اسم یک مریضی است. از قدیم هم می‎گفتند گل زرد، معنای تنفر دارد و نباید آن را به کسی که دوستش داریم هدیه بدهیم.
کسی که نخستین‎بار عشق و شادی و خوشبختی را با رنگ قرمز توصیف کرد، باید آدم خوشبختی بوده باشد. لابد به آرزوهایش رسیده و از خوشحالی خون به صورتش دویده است. ولی من فکر می‏کنم همه‎چیز می‎توانست جور دیگری باشد.
عشق می‎توانست زرد باشد، مثل گرم‏ترین و درخشنده‎ترین حالت خورشید. چه‎چیزی بهتر از عشق می‏تواند قلب آدم را گرم و درخشان کند؟ حتی کسی هم که به عشقش نرسد، پریده‎رنگ و زار و نزار است. رنگش زرد می‎شود. عشق و تعهد می‏توانست زرد باشد، به رنگ حلقه ازدواج! برعکس رنگ قرمز که می‏تواند به‎عنوان علامت شیطان و هوس و خیانت درنظر گرفته شود.
اگر خوشبختی را با رنگ زرد می‏شناختیم، لابد وقتی عاشق می‏شدیم، حس می‎کردیم در قلبمان، گل‎های آفتاب‎گردان شکوفا شده‎اند. در روز عشق به‎جای خرس‎های قرمز، به همدیگر قناری‎های زردی هدیه می‏دادیم که اگر شکمشان را فشار می‎دادی، آواز می‏خواندند و می‎گفتند «دوستت دارم».
اصلا وقتی خیلی‎ها سعی کنند با سیلی صورتشان را سرخ نگه دارند، سرخ چطور می‏تواند رنگ خوشبختی باشد؟ سرخی صورت می‎تواند نشانه سیلی خوردن باشد، نه خوشبختی. اگر زردی نشانه یرقان است، سرخی هم می‎تواند نشانه فشارخون بالا باشد!
می‎بینید؟ به همین راحتی همه تعریف‏ها از رنگ‎ها می‎توانست جور دیگری باشد.

روزنامه اطلاعات

 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید