تاریخ آخرین ویرایش : سه شنبه،29-7-1399
تعداد بازدید :158

نگین شرق

سخن ماه شهریور - توسعة هر کشور، نیازمند عزم و برنامه و ثبات قدم است. نمی‌توان با تصادمات جزئی و انگاره‌های محدود یا منافع منطقه‌ای، کار بزرگ پیشرفت در تجارت و صنعت، احیای کشاورزی و محیط‌زیست سالم، و سرانجام تربیت انسان‌های قانونمند، دانش‌آموخته، اخلاق‌گرا و کارآفرین و کوشا را متوقف کرد. کشوری مانند ایران که از سوی دشمنان منطقه‌ای و بین‌المللی مورد تعدی و تحریم قرار دارد، می‌باید از حداکثر داشته‌ها و توانایی‌هایی که دارد بهره گرفته و هر امکانی برای تجارت و تولید و مراودات فرامرزی را به مثابه سرمایه‌‌ای گران بها حفظ کند.

 

کریدور شرق، که نگین و نقطة استراتژیک آن، بندر چابهار در حاشیة دریای عمان است، از مهم‌ترین مناطق کشورمان در راهبردهای تجاری و صنعتی، و نیز اتصال اقیانوس هند به کشورهای دور از دریاهای گرم، مانند آسیای میانه و افغانستان است. چابهار خوشبختانه به دلیل همین ویژگی‌ها، از شمول تحریم‌های ظالمانه خارج شده و در ارتباط با هندوستان که از بزرگترین شرکای تجاری ماست، و نیز مراودات بازرگانی با افغانستان که همیشه درگیر مناقشات سیاسی و اقتصادی با پاکستان بوده و هست، اهمیتی دو چندان پیدا کرده است.

توسعة چابهار و توجه به ساخت و ساز آینده‌نگرانه در آن سامان، می‌تواند یک سرمایه‌گذاری سود‌آور و سرشار از منافع متنوع باشد. یعنی هم از حیث ژئوپولیتیک منطقه، هم از جهت تأمین منابع ضروری کشور، هم سودهای ترانزیتی، و هم از حیث همترازی سیاسی برخی کشورها با نیازهای ایران، و از همه مهم‌تر بالابردن سطح زندگی مردم و بومیان منطقه، چابهار دارای ارزش و منفعت است. به شرط آنکه این منافع را به درستی دریابیم و از شرایط کنونی و آینده، ارزیابی درستی داشته باشیم.

پیش شرط توسعة چابهار، حمل‌ونقل مسافر و کالاست. ابتدا بندر پیشرفته و مکانیزه‌ای با ظرفیت عظیم که در ساحل، دارای سردخانه‌ها و انبارهای مضبوط و قانونمند و مدرن باشد، باید طراحی و ساخته شود. آنچه اکنون موجود است در مقیاس بنادر شیوخ جنوبی خلیج‌فارس، یک سازة کوچک محسوب می‌شود که هیچگونه قدرت رقابت ندارد ولی ظرفیت و موقعیت طلایی آن با هیچ یک از آن شنزارهای آن سوی آب قابل قیاس نیست. شاید حدود بیست و پنج برابر آنچه اکنون وجود دارد باید در چابهار ساخته و سرمایه‌گذاری شود و این تازه نقطة آغاز تحول محسوب می‌شود. سپس جاده‌های شمال جنوب که کریدور بزرگ تجاری به سوی ترکمنستان، تاجیکستان، ازبکستان و افغانستان است، می‌تواند ایران را به حلقة وصل و منطقه استراتژیک و طلایی در تجارت منطقه مبدل نماید.

اما آخرین و مهم‌تر از همة‌ اینها، تکمیل و بلکه گسترش سریع و براساس آخرین و بهترین امکانات هوانوردی برای فرودگاه چابهار است. حضور سرمایه‌گذاران و اعتلای مسافرت و گردشگری و حتی تجارت در بالاترین سطوح، نیازمند همین امکان اساسی است. بندری چون چابهار که می‌تواند قلب تجاری ایران باشد و نقش بزرگی در تحول اقتصاد و سیاست منطقه بازی کند، نباید در رقابت با دوبی و شارجه یا بندر گوادر و یا مافیای شیوخ در بحرین و امارات مغلوب شود. فرودگاه چابهار باید هرچه زودتر با حداکثر ظرفیت افتتاح و پذیرای هواپیماهای داخلی و خارجی باشد و بندری در کنار اقیانوس هند، می‌تواند بر تمام بنادر دیگر که صدها کیلومتر آنطرفتر در صحاری سوزان سر برداشته‌اند، مزایای فراوان و زیبایی حیرت‌انگیزش را نمایان سازد.

برگرفته از روزنامه اطلاعات 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید