او پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در گرگان، به تهران رفت و دوره متوسطه را در آنجا گذراند. سپس وارد دانشگاه تهران شد و در رشته زبان‌های خارجه در سال ۱۳۲۲ لیسانس گرفت. او از شاگردان بدیع‌الزمان فروزانفر بوده است. او پس از اتمام تحصیلات در فرانسه به ایران بازگشت و به تدریس، تالیف، مقاله‌نویسی و ترجمه روی آورد. تسلطش بر زبان فرانسه موجب شد تا کتب معروفی چون «فرهنگ البسه» از راینهارت پیتران دزی، «زندگینامه داستایووسکی» از‌هانری تروا، «درس‌هایی برای خوش زیستن در زندگی زناشویی» آندره موروا و یک جلد از کتاب «تاریخ بزرگ جهان» را ترجمه کند. ترجمه کتاب «فرهنگ البسه مسلمانان» در رشته ترجمه ادبی، برنده جایزه سلطنتی در سال ۱۳۴۵ شد. در زمان ظهور اسلام در شبه‌جزیره عربستان، تقریبا همه عرب‌ها بادیه‌نشین بودند و شهرها کوچک و کم‌اهمیت و هنر خیاطی نسبتا ناشناخته بود. آن زمان لباس مسلمانان پارچه سراسری ساده یکپارچه بافته شده‌ای بودکه آنها را از سرما و گرما حفظ می‌کرد. پس از اینکه مسلمانان نقاط بسیاری از دنیا را فتح کردند و با مردمان آنجا ارتباطات فرهنگی پیدا کردند، رو به تجمل و شهرنشینی آوردند بسته به مناطق گوناگون و موقعیت جغرافیایی و فرهنگ پیشین هر یک از مسلمانان این مناطق از لباس جدید استفاده کردند. راینهارت دزی مستشرق مشهور هلندی که معروف‌ترین کتابش تاریخ اسپانیا است، کتاب «فرهنگ البسه مسلمانان» را در سن ۲۵ سالی منتشر کرده است تا فرهنگ جامعی در زمینه لباس‌های اسلامی و زمان استفاده آنها باشد. نام لباس‌های آمده در کتاب به زبان عربی است و فرهنگ جامعی از انواع لباس‌های مسلمانان را تشکیل داده است. این فرهنگ با کلمه «اتب» شروع می‌شود و با «یلک» به پایان می‌رسد.

برگرفته از دنیای اقتصاد