تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :623

کاشت برج به جای درختان

برای تقویت ریه‌های تنفسی شهرهای آلوده، به‌ویژه کلانشهر آلوده تهران چه باید کرد؟ آیا غیر از این است که باید با قدرت برای حفظ باغ‌های باقیمانده در شهر تلاش کرد و به فکر گسترش فضای سبز شهری بود؟ آیا چنین رویه‌ای در شهرهایمان جریان دارد؟!چند روز از شروع زمستان نگذشته، درحالی که پدیده وارونگی جوی موجب شده که بار دیگر سایه سنگین هوای آلوده بر سر شهرهایی چون تهران گسترده شده و نفس شهر به شماره بیفتد، درحالی که بار دیگر تصمیمات اضطراری‌ای چون ممنوعیت فروش طرح روزانه ترافیک از سر گرفته شده و معلوم نیست چند روز دیگر باز طرح‌هایی چون زوج و فرد کردن سراسری خودروها به جریان افتاده و زندگی میلیون‌ها تن را با اختلال مواجه کند، خبر تخریب باغ‌های تهران و کاشتن برج به‌جای درخت، چه بسا آخرین خبری باشد که انتظار شنیدنش را داریم. این درحالی است که هر چه انتظار می‌رود چنین اخباری به رقم خوردن موجی در حراست و توسعه فضای سبز منجر شود، به شکلی عجیب، خبر تخریب معدود باغ‌ها و فضاهای سبز باقیمانده در شهر و جایگزینی شان با برج‌ها مخابره می‌شود تا از یکسو دریابیم که ظاهرا عزمی برای مراقبت از ریه‌های تنفسی شهر وجود ندارد و از سوی دیگر به این حقیقت تلخ برسیم که با چنین روندی، رسیدن به شهری با انبوه بیماران سخت چندان دور نیست. صحبت از باغ‌هایی است که از گذشتگان بر جای مانده و هر روز خبر تخریب یکی‌شان به بهانه‌ای به گوش می‌رسد؛ بهانه‌هایی از جنس ساخت‌وساز که با اسامی زیبایی چون «برج باغ» تزئین می‌شوند اما درنهایت چیزی جز کاشتن برج به جای انبوه درختان نیستند.

نابودی باغی در الهیه

در تازه‌ترین اتفاق از این دست، باغی به وسعت حدود هفت‌هزار و پانصد مترمربع در منطقه الهیه تهران، نابود شده و به‌زودی ساخت دو برج بلندمرتبه در آنها آغاز خواهد شد؛ باغی که معلوم نیست کدام مسئولی با استناد به کدام قانون، مجوز تخریبشان را صادر کرده است! آن گونه که تصاویر نشان می‌دهد، دو قطعه زمینی که برای این منظور به کار گرفته شده‌‌اند (یکی با مساحت 5750 مترمربع و دیگری حدود 1650 مترمربع) بخشی از یک باغ باقیمانده در منطقه بوده‌اند که به‌دلایل قابل حدسی، در سال‌های اخیر خشکانده شده و درختان باقیمانده آنها نیز به‌تازگی برای ساخت دو برج باغ (که بر اساس قانون قرار است تنها سی درصد سطح باغ در آنها ساخته شود!) قطع شده‌اند. این درحالی است که بر اساس تابلوهای نصب‌شده از دو پروژه، هم بر «باغ» بودن ملک تاکید شده، هم مجاز بودن عملیات ساخت‌وساز نشان داده شده و هم تعداد طبقاتی که قرار است در آنها بنا شود مورد اشاره قرار گرفته است تا همه چیز رنگ و لعاب قانونی بیابد؛ اما آیا قطع درختان باغ و خشکاندن باغ برای برج‌سازی مجاز است؟ کافی است کمی در این سوال دقیق شویم تا دریابیم که دست‌کم بخشی از ماجرا لنگ می‌زند؛ بماند که نمی‌دانیم اگر روند تبدیل باغ به برج قانونی است، پس چرا اسم بی‌مسمای برج باغ را برای آن انتخاب کرده‌ایم و به کرات از مزایای اجرای آن سخن می‌گوییم؟ به گزارش تابناک به‌راستی آیا قانونگذار چنین استفاده‌ای از قانون را مدنظر داشته؟ آیا به این اصل ساده که ساخت‌وساز برج در مجاورت باغ، ولو آنکه بخش عمده باغ تخریب نشده و درختانش برجای بمانند، به‌معنای مرگ تدریجی باغ و خشک شدن درختان واقع شده در سایه نیست؟ آیا محدودیت طبقات در ساخت‌وساز برج باغ تعریف نشده؟ با پیگیری از چه نهادی می‌توان پاسخ این ابهامات را یافت و نسبت به ساخت‌وساز لجام‌گسیخته شهری به ایشان گلایه کرد؟!

نوشدارو پس از مرگ سهراب

درحالی تخریب باغ‌ها در تهران ادامه دارد که اقداماتی که در این زمینه انجام می‌شود اغلب نوشدارو پس از مرگ سهراب است. در مواردی که تخریب باغ‌ها رسانه‌ای می‌شود و کار به دادگاه و شکایت می‌کشد، جریمه‌ای برای متخلفان در نظر گرفته می‌شود. این جریمه‌ها یا آنقدری نیست که بازدارنده باشد یا حتی اگر اینطور باشد دیگر کار از کار گذشته است. به نظر می‌رسد باید تمهیداتی در این زمینه اندیشید که قبل از اینکه باغی تخریب شود، جلو کار گرفته شود. متخلفان اغلب یک گام جلوتر هستند. آنها در روزهای تعطیل یا شب اقدام به تخریب می‌کنند و رفتارشان به‌گونه‌ای است که سعی می‌کنند کارشان را انجام دهند و بعد به بازخواست‌هایی که انجام می‌دهد پاسخ گویند. قربانی این وضعیت شهروندانی هستند که آلودگی هوا روزبه‌روز نفسشان را تنگ‌تر می‌کند.
به نقل از روزنامه آرمان
موضوعات مرتبط : محیط زیست    
استان مرتبط : تهران  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید