تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،1-2-1399
تعداد بازدید :114

یادگیری و یاریگری

سخن ماه فروردین - وقت خوبی برای همدلی است. گلایه و شکایت و رقابت بماند برای بعد، اینک باید همه درمانگری کنند. مردم مرهمگزار و شفیق هم باشند. فاصله‌ها و تفاوتها را برداریم و ره رسمیت بشناسیم. نگویید این یکی سلبریتی غیرخودی است، آن یکی ورزشکار تیم رقیب، آن دیگری وابسته فلان جریان سیاسی، یا طرفدار شخصیت و جریانی که ما خوشمان نمی آید. سالهاست این شیوه به کشور لطمه زده است. نهادها و امکانات کشور و استعدادها را رمانده یا منزوی کرده و مردم را بدبین و منفعل کرده است.

 

مردم ایران دو استعداد فوق العاده داشته و دارند. نخست یادگیری و دوم یاریگری. به سرعت می آموزند و با پیچیده ترین پدیده‌ها همدم و از آن برخوردار می شوند و به واسطه ذات و معرفتی که در فرهنگ و تربیت و سنن ما هست، به شکل پیچیده و گسترده ای به تعامل و تدبیر امور و تعاون اجتماعی می پردازند. مناسبات اجتماعی دیرینه ای که جامعه شناسی ایران از آن با عنوان «یاریگری» نام برده و چند اعتبار و امتیاز والا در آن متجلی است.

این راه و روش، یا به قول نیاکانمان؛ این طریقت، بی چشمداشت و جوانمردانه است. در سخت ترین لحظات به داد مردم رسیده و به شکل زنجیره از کار و موضوع و منطقه ای فراتر رفته و در جای و مسئله و ناحیه ای دیگر به کار گرفته شده است. روح تجارت و بده بستان ندارد و لذت گذشت و کار بی مزد و منت در آن دیده می شود. جمع را به جامعه و افراد را به شبکه بدل می کند و دوستی‌ها و صلح پایدار ایجاد می کند. کارآفرین است و خلاقیت را میدانی فراخ می دهد و گاهی از دل آن سامانه‌های اثرگذار تمدنی خیز برمی دارد. اعتماد به نفس عمومی را برمی سازد و گاهی مثل یک کارناوال سازنده و خیریه سرریز می کند. برخی مثالها را در فرهنگ یاریگری جامعه شناس معاصر دکتر مرتضی فرهادی و آثار مشابه می‌توان خواند.

در عهد مشروطه که سیاستمداران در مقابل حمله لیاخوف روسی به مجلس شورای ملی و نوکر مستبد آن کشور ستمگر که حتی به حرم امام هشتم(ع) هم توپ و گلوله زدند و دیانت و سیاست ما را زخم زدند، انجمن‌های مردمی و اعانت عمومی به کار آمد و از ستارخان و باقرخان در تبریز دلاور تا زنان و بانوان تهران در کمک به بانک و خزانه ملی تا جنبش‌های بومی و خیریه‌ها و مدارس و بیمارستانهای موقوفه و مردمی کشور را از زوال و مرگ نجات دادند و جان و روحی بدان بخشیدند. مردم همواره در صف اول تحول و تغییرند و هرگاه تهدیدی عیان شود می دانند که خود یارِ خویش اند و باید دست همت از آستین نجابت و شرف بیرون کنند و به کمک همنوعان بشتابند.

امروز با رعایت ایمنی، فاصله گذاری اجتماعی و کمکهای مستمر و هوشمند به نیازمندان، بار دیگر روح تعاون و یاریگری در ملت بزرگ ما زنده شده است. دولت و حکومت و سیاست پیشگان قدر بدانند و حمایت کنند…

سیدمسعود رضوی

 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید