اخبار و مقالات مربوط به داریوش زمانی

نوروزنوروز

در وصف بهار و روز اولش، آنقدر سخن زیبا نوشته اند که نمیدانم از من خواستنش، به چه معناست؟ شاید، چنانکه رویش برگی سبز و بهاری از لابلای سنگلاخ، بدنبال زیبایی بهار از لابلای خطوط قلم تلخ من ...

 
کنشی در شناخت آسیب اجتماعیکنشی در شناخت آسیب اجتماعی

این مطلب را به مناسبت و بزرگداشت تمام عزیزان و انجمنهای محترم کنشگری که آنشب به همت انجمن مفاخر معماری، دور هم جمع شده بودند، نوشتم.

 
نا گفته های شهر من، تهراننا گفته های شهر من، تهران


سخن ماه آبان - آنچه زیبا، در خاطرات داشتم را نوشته ام و رنگ و بوی تهران نیم قرن پیش را به اندازه کافی برای همدیگر، تعریف کرده ایم و عکس های سیاه و سفید زیبایی از خاطرات رنگی جمعیمان، به همدیگر نشان داده ایم. خاطراتی، گاه خوب و گاهی هم بد.

 
آیین شهروندیآیین شهروندی

داریوش زمانی : شما دقت کرده اید، ما اکثرا وقتی از آیین شهروندی صحبت میکنیم، ناخودآگاه شهروندانمان را بر پایه مواد آیین نامه راهنمایی و رانندگی، به شهروندان خوب و بد تقسیمشان میکنیم. آنهایی که جلوی خط عابر پیاده میایستند و آنهایی که با موتورسیکلت در پیاده رو میتازند...

 
كدوم شهر؟كدوم شهر؟

داریوش زمانی : يك تكه كاغذ، يا دفترچه اى منگوله دار نشانه مالكيت من بر خانه اى، يا ملكيست.
چه چيزى نمایانگر اينست كه شهرى مال منست؟ در کدام دفتر ثبت شده كه من از آنِ اين شهرم و اين شهر از آنِ من؟

 
از آنِ اين زميناز آنِ اين زمين

داریوش زمانی : از من سوال شد، "شهردارمان را چگونه انتخاب كنيم؟ و من خيلى مطمئن پاسخ دادم، "تعطيلات تمام نشده، سوال هاى سخت شما باز شروع شد؟" و بلا فاصله پاسخ آن دوست گرانقدر از همان مسير برگشت كه، "سوالهاى سخت را از شما نپرسيم، از چه کسی بپرسيم؟"...

 
نیمه خالی شهر من - سخن آذرماه ۱۳۹۳نیمه خالی شهر من - سخن آذرماه ۱۳۹۳

داریوش زمانی : "پر و خالی" برای مردمان مختلف يك معنا دارد، ولی توصيف و تشبیه آن، بسته به فرهنگ و سنتهایشان، مفاهیم مختلفی را تدایی مینماید.
... برخی "نیمه خالیِ" لیوان را نادیده گرفته و دل به "نیمه پرش" میبندند و برخی، هراسان از پوچی "نیمه خالی زندگی گذشته"، شادی بچه ها و رویش طبیعت را در نیمه دیگر زندگیشان، نمیبینند و هستند دیگرانی که، "خالی" را زنگ تفریح زندگی پر بارشان میبینند و...

 
مشق هاى نا نوشتهمشق هاى نا نوشته

يادى از كلاس درس و آنكه به من آموخت - هر چه در اين شهر شكل ميگيرد از قضاست واتفاقى - اين شهر از آن كيست؟ - شهر،آئینه من است.
مشق هايى نا نوشته كه تابستان گرم را گذراندم و مانند كودكى بازيگوش ، گويى نيمى از "شيطنت و بازيگوشى ام" براى فرار از هرچه مشق و مدرسه بود.

 
تصویر صداتصویر صدا

داریوش زمانی : شاید انتظار این باشد که بگویم، یادم میآید در آن زمان...
و شاید هم حق با نسل امروز باشد که چنان زمان را با "سرعت گیگا بایت" میگذراند که دیدن موی سفید، او را به یاد پدر بزرگ میاندازد و کالسکه های قدیمی تر از آنهایی که امروز دور میدان نقش جهان میگردند.

 
من معمار و محیط زیستمن معمار و محیط زیست

داریوش زمانی : در هر سن و سالی که باشیم، همه ما به یاد داریم، پدران و مادرانمان در لحظاتی از زندگی، که گفته اند و یا میگویند، "آن زمان چیز دیگری بود..."
آیا این نشانه بد زیستن امروز است، یا آنچه در ذهن انسان باقی میماند، زیباییهاست و کاستیها را فراموش میکند؟
وآیا، دیروز ما هم چیز دیگری بود؟