تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :882

آن دوران

من به دورانی از شهر اشاره می کنم که در آن دوره شهرها دارای بافتی سنتی و سازگار با دو عامل اقلیم و حضور شهروندان بودند. قاعدتا زندگی امروزی در یک بافت کهن امکان پذیر نیست ، دوران جدید به تسهیلاتی دست یافته است که صرف نظر از آنها امکان پذیر نیست ولی برای امروزی شدن نباید دیروز را زیر پا گذاشت و هربار تجربه ثابت کرده است که چقدر این کار دارای نواقص و معایب است. شهرهای تاریخی ما دارای خواصی بود که شهرسازی مدرن با ناآگاهی آن را متلاشی کرد و از بین برد.

بافت های تاریخی شهرهای ما دارای مشخصاتی بودند که مهندس توسلی مشخصات بافت های تاریخی شهرهای ایران را چنین بر می شمرد:

  1. فضاي خارجي ،فضاي داخلي
  2. اصل هم پيوندي واحدهاي مسكوني و عناصر شهري
  3. اصل محصور كردن فضا
  4. اصل مقياس و تناسب
  5. اصل فضاهاي متباين
  6. اصل قلمرو
  7. اصل تركيب و كمپوزيسيون
  8. آگاهي از فضا

البته توصیف هرکدام از این مفاهیم جای خاص خود را می طلبد ولی کل این موارد نشانگر تنوع در فضاهای شهری علی رغم وجود مقیاس و تناسب در فضاها بوده است و در عین حال در کل بافت هم پیوندی و وحدت وجود داشته است که با فرهنگ و اقلیم ماهمخوانی داشتند.

هنوز هم هنگامی که در بافت های تاریخی بجای مانده در خلال تاخت و تازهای شهرسازی مدرن قدم می زنیم خاصیت انسانی و جذاب آن حس می شود و این افسوس در دلمان زنده می شود که کاش شهرسازان چند دهه اخیرکمی بیشتر می اندیشیدند و دقت می کردند!

نسیم ایران منش (معمار و شهرساز)

عضو مرتبط : نسیم ایران منش  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید