تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1655

به مناسبت روز معمار

خرداد سال 42 بود ؛ تهران می جوشید ، دل ما دانش آموزان کلاس دوازده، جوشش مضاعف داشت! امتحان نهائی و سپس با فاصله ای کوتاه ،کنکور و برای رسیدن به این اهداف عبور از جوشش مردم.

سه روز تعطیل شد و بعد روزهای جبرانی برای امتحانها وبعد هم کنکور. در آن سالها کنکور دو مرحله ای بود ؛ مرحله عمومی وبعد به شرط موفقیت در آن ، کنکور اختصاصی که فقط می توانستی در دو رشته شرکت کنی.  منهم به پیروی از برادر زنده یادم، که در آن موقع سال دوم معماری بود در کنکور معماری شرکت کردم و چون امتحان طراحی برای معماری و نقاشی یکی بود ، بنابراین هم نقاشی قبول شدم و هم معماری. روزی که جواب نهائی را گرفتم، با شور و حالی که فقط کنکور قبول شده ها آنرا می شناسند راهی منزل شدم، در راه در پیاده رو خیابان پهلوی آن زمان و ولیعصر فعلی،آشنائی مرا دید واز حالم پرسید. حال خوشم قبولی در کنکور را بروز داد و او از رشته ام پرسید، جوابش دادم "معماری" .

دل رحمی در چشمانش موج زد، سرش را مهربانانه کج کرد و گفت "  عیب ندارد اینهم خوب است"!!!

پنجاه سال از آن زمان می گذرد،عبور از این سالهای پر نشیب و فراز همراه با خاطراتِ اسکیس کشیدنها، پروژه ها، دکورها، کلاسهای ساختمان و بتن نقشه برداری و برآورد و تاریخ هنر و زبان فرانسه و بالاتر از همه، گذر از لحظه ای بسیار استثنائی که  بنا به رسم آن زمان اولین کسی که بعد ازطی دوران دانشکده، در لحظه اعلام فارغ التحصیلی، فرد را مهندس خطاب میکرد رئیس دانشکده بود، لحظه عبور من از مرز دانشجوئی به دنیای معماری با شنیدن عبارت  خانم مهندس که از دهان دکتر میرفندرسکی رئیس وقت دانشکده شنیدم برایم  تجربه ای عجیب وگیج کننده بود . همه اینها ، مرا به اکنون رسانده اکنونی که همراه با سایر هم دانشکده ای هایم در جائی نشسته ایم که می توانیم روز معمار را جشن بگیریم و به همدیگر بگوئیم روز معمار مبارک.

خوبچهر کشاورزی اردیبهشت 92

موضوعات مرتبط : روز معمار    
عضو مرتبط : خوبچهر کشاورزی  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید