عهدنامه ترکمانچای ۲۰ بهمن ۱۲۰۶ در منطقه‌ای به همین نام میان عباس میرزا ولیعهد وقت ایران و گریبایدوف امضا شد و به جدایی بخش‌های وسیعی از خاک ایران و الحاق آن به روسیه، اخذ غرامت ۲۰ میلیون روبلی از ایران و ضبط نسخ خطی کتابخانه شیخ صفی‌الدین اردبیلی و انتقال آن به روسیه انجامید. لارنس کلی، نویسنده کتاب دیپلماسی و قتل در تهران می‌گوید او پس از عقد این معاهده که در حافظه ایرانی‌ها با صفت «ننگین» همراه است، ۴۰ هزار روبل روسی پاداش و کوتاه‌مدتی بعد به‌عنوان سفیرروسیه در تهران ارتقای مقام گرفت.۹ بهمن ۱۲۰۷ه. ش به دستور رستم بیگ از همراهان ایرانی گریبایدوف در سفارت روسیه، زنانارمنی را که  دارای همسر ایرانی و بعضا فرزند بودند، به یکی از گرمابه‌های مجاور سفارت بردند.

لارنس کلی نویسنده کتاب دیپلماسی و قتل در تهران می‌نویسد: «هیچ کاری احمقانه‌تر از این نمی‌شد انجام داد. وقتی دیگ صبر مردم به جوش آمد و سفارت مورد حمله قرار گرفت، نیروی نظمیه از ترس مردم به ارگ شهر پناه بردند و شاه و عمله‌های دربار پشت درهای مسدود ارگ زندانی شدند. قزاقان مایوسانه می‌جنگیدند تا حیاط را از جمعیت خالی کنند اما تعدادشان اصلا کافی نبود در همین موقع مهاجمان از دیوار محل سکونت سفیر بالا رفتند و از همان جا شروع به تیراندازی کردند سپس طاق اتاق خواب را سوراخ کردند تا بتوانند به پایین تیراندازی کنند، یکی از اولین گلوله‌ها گریبایدوف را از پای درآورد.»