تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1708

فرصتی که در جعل نام خلیج فارس می‌سوزد!

در دهه‌های اخیر، بارها به جعل نام خلیج فارس، اعتراض شده است، تا جایی که سازمان ملل متحد تا کنون پنج بار در دورده‌های گوناگون، بر رسمی بودن نام «خلیج فارس» تأکید کرده و افزون بر آن، از هیأت‌های بین‌المللی خواسته که در مکاتبات رسمی، به ویژه در اسناد سازمان ملل، از نام کامل «خلیج فارس» بهره گیرند؛ حال به نظر شما، سرآغاز این موضع‌گیری قاطع از کجاست؟

به گزارش «تابناک»، از زمان روی کار آمدن جمال عبدالناصر در مصر و بروز تفکرات پان عربیسم، در میان کشورهای عربی منطقه، موجی به راه افتاد که تا بروز چند جنگ به مانند جنگ تحمیلی علیه کشورمان ادامه یافت و اثرات بد آن هنوز هم دیده می‌شود؛ تفکراتی بر مبنای برتری نژادی ـ که چون معادل خارجی نداشت‌ ـ ناگزیر از جعل شد؛ غافل از آنکه زمان آخال‌ها و ترکمانچای‌ها گذشته است.

Persian -Gulf -01

پس از کتیبه‌های به دست آمده از آشوریان که خلیج فارس را رود تلخ می‌خواندند، داریوش هخامنشی، خلیج فارس را دریایی می‌خواند که از پارس می‌گذرد؛ البته نسبت دادن یک نام تاریخی به یک منطقه خاص جغرافیایی با نقشه، بسیار راحت‌تر است؛ حتی اگر نقشه چیزی شبیه این اسب بالدار نقاشی شده باشد که به ابن بطوطه نسبت داده می‌شود!

بدین ترتیب، مناقشه‌ای بزرگ آغاز شد که یکی از شاخص‌ترین‌های آن، تغییر نام آبراهی بود که نخستین نشانه‌های بشر در نزدیکی آن کشف شده است و به باور برخی، گهواره تمدن جهانیان به شمار می‌رود؛ خلیج فارس در زبان انگلیسی پرشین گلف (Persian Gulf) و در کتب تاریخی سینوس پرسیوس (Sinus Persicus) خوانده شده است.

دستمایه این جعل هم استدلالاتی نیم‌دار بود که‌ گاه جمعیت ساکنان حاشیه این دریا یا شمار کشورهای عرب زبان مجاور را محل برتری می‌دانست و‌ گاه از حق انسانی برای نامگذاری محیط زندگی به سلیقه خود سخن به میان می‌آورد؛ غافل از اینکه با این دست استدلال‌ها، باید نام دریای عمان و دریای عرب خیلی پیش تغییر می‌کرده و مثلا اقیانوس آرام می‌بایست دست کم به شمار کشورهای حاشیه‌اش اسم می‌داشته!

Persian -Gulf -02
نقشه با متن انگلیسی در ژاپن
Persian -Gulf -05


Persian -Gulf -06

دو نقشه اروپایی با نام خلیج فارس
Persian -Gulf -07
 نقشه هلندی
Persian -Gulf -08
 نقشه فرانسوی

نقشه‌های قدیمی گوناگونی در سراسر جهان نگهداری می‌شوند که هر از چند گاه به زبان محلی نوشته شده، ولی خلیج فارس را در بر می‌گیرد؛ اینجاست که خلیج فارس و خلیج پارس یکسان می‌شود!

از اخراج پرتغالی‌ها تا جزایر سه گانه

با توجه به رخدادهای اخیر و گستاخی برخی مقامات کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس نسبت به سفر رئیس جمهور کشورمان به جزیره ابوموسی، شاید به نظر برسد که سالروز اخراج پرتغالی‌ها در رده دوم اهمیت نامگذاری این روز ملی قرار داشته، ولی کافی است که کمی در ماجرا دقیق‌تر شویم تا به رویداد بزرگی که در پس نامگذاری روز ملی خلیج فارس قرار دارد، پی ببریم:

هنگامی که امام قلی خان، امیر فارس و سپهسالار ایران به سمت قشم لشکرکشی کرد، چه بسا از این نکته آگاهی نداشت که استثمار هند، نه به دست انگلیسی‌ها، بلکه از پرتغالی‌ها آغاز شده بود و این کشور پهناور، هنگامی در تسلط کامل کمپانی هند شرقی قرار گرفت که دولت پرتغال، جزیره بمبئی را به چارلز دوم پادشاه انگلیس هدیه کرد. چه بسا هم این موضوع، یکی از عامل‌های انگیزشی امام قلی برای پایان دادن به حدود ۱۱۸ سال (از ۹۱۳-۱۰۳۱) اشغال جزایر ایرانی و تنگه هرمز به شمار می‌رفت که در کنار پاسداشت تمامیت ارضی مطرح بود.

Persian -Gulf -09
نقشه موسوم به نام هرودت

یکی از راه‌های اثبات نام خلیج فارس، نقشه‌هایی مانند نمونه بالاست که دریای احمر کنونی را خلیج عربی خوانده است؛ به نقشه‌های بالا دقت کنید تا از تکرار نام خلیج عربی برای دریای احمر در غرب عربستان شگفت زده شوید!

جنگ بازپس‌گیری تنگه به این صورت آغاز شد که نخست به دستور امام قلی خان و بنا بر نقشه قبلی، خروج آب شیرین و آذوقه از قشم به مقصد هرمز ممنوع و عامل امیر هرمز در سوی دیگر خلیج فارس نیز به تحریک امام قلی علیه پرتغالی‌ها شورش کرد و مانع فرستادن آب و آذوغه شد.

بدین ترتیب، امام قلی در گام بعدی از پرتغالی‌های مقیم جزیره هرمز خواست که به رسم گذشته، خراج خان لار را بپردازند و مخالفت شدید ایشان با این درخواست و دست‌درازی به قشم برای رسیدن به آب، همان بهانه لازم برای لشکرکشی به هرمز بود؛ جزیره‌ای با موقعیت فوق‌العاده استراتژیک که با یک قلعه مستحکم محافظت می‌شد و حاکمیت بر آن مترادف بود با تصاحب امتیازات تنگه.

بنابراین، سپاهیان ایرانی که البته از کمک دریایی انگلیسی‌ها هم بهره می‌بردند، موفق شدند که در یک نبرد سنگین، سرزمین‌های اشغال شده را پس بگیرند و آخرین پایگاه پرتغالی‌ها در خلیج فارس را در هم بشکنند. با پایان نبرد، ‌چند هزار اسیر پرتغالی به انگیس‌ها رسید و اندک غنیمتی که سهم ایشان بود نیز خریداری شد تا دست انگلیسی‌ها از سواحل شمالی این آبراهه کوتاه شود و چه بسا جرقه نفوذ در سرزمین‌های جنوبی خلیج فارس و دخالت در اموری مثل حاکمیت بر جزایر ایرانی از همین جا زده شد.

این جنگ به نتایجی منجر شد که حاکمیت قدرتمند کشورمان بر تنگه هرمز، شاخص‌ترین آن‌ها به شمار می‌آید و شیرینی آن هنگامی احساس می‌شود که با قراردادهای ننگینی چون آخال ـ که منجر به جدایی خوارزم از کشورمان شد ـ قیاس شود.

Persian -Gulf -10
Persian -Gulf -11
Persian -Gulf -16
این دو تصویر از نقشه‌ای تهیه شده که متعلق به وزارت نفت عربستان سعودی است؛ با وقایع رخ داده در سال‌های اخیر، به نظر نمی‌رسد که این نقشه هنوز در معرض دید باشد!
اسنادی از این دست را در همه کتابخانه‌های جهان می‌توان یافت. بی‌گمان این اسناد، موجب شده‌ که سازمان ملل متحد بر نام خلیج فارس صحه بگذارد؛ حتی اگر مانند نمونه آخر خلیج فارس را بندر بصره بنامد و شرق هرمز را دریای پارس بخواند!

این در حالی است که اجرای طرح‌هایی چون پل خلیج فارس ـ‌که تنها در حد وعده مانده ـ نیز می‌تواند سهم بزرگی در فرصت‌زایی از این جنجال‌سازی‌های گسترده دشمنان داشته باشد و بدین ترتیب و با راه‌اندازی گردشگری در دیگر جزایر ایرانی خلیج فارس، به ویژه ابوموسی، از شیپورهای آن سوی آب به سود خود بهره تبلیغاتی ببریم و تا آنجا پیش برویم که با استفاده از مواهب خدادای، در گردشگری اسلامی سرآمد شده و نام خلیج فارس و جزایر ایرانی را به زبان دیگر ملل جاری‌تر سازیم.

شکایت از افراد، شرکت‌ها و یا حتی مقاماتی که از نام جعلی به جای خلیج فارس بهره می‌گیرند، می‌تواند آغاز خوبی برای خلق فرصت از تهدید برایمان باشد؛ اگر مسئولین این فرصت را نسوزانند!

Persian -Gulf -17
این هم نقشه سازمان ملل از جغرافیای امروزی کشورمان (البته فارغ از چند خراسانی شدن و استان البرز و ریز نکاتی از این قسم) و خلیج فارس

منبع : تابناک

موضوعات مرتبط : خلیج فارس    


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید