تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1136

روز معمار ، مثل روزهای دیگر!

 ساعت یازده ونیم شب است ، با رخوتی لذت بخش به ساعتم نگاه می کنم. ضمن شام خوردن ، یک فیلم خوب دیده ام  ،هوای بهاری هم با تندرها ورعد وبرق ها و نوای دلنشین بارش باران ، غوغایش را به خانه مان آورده بود. بوی باران است و دلهای مشتاق ما برای استقبال از این غوغا که زنگ هشدار پیامک تلفن همراهت ترا به خود می خواند. رئیس انجمن مفاخر معماری ایران با همان حسن رفتار وشیوه نوشتاری محبت آمیز ویژه خودشان ،  خواسته اند مقاله ای بنویسم تا در سایت قرار گیرد. تا این جای قضیه هرچه نوشتم ظاهرا هیچ ربطی به موضوع نداشت.  شاید ادامه نوشته هم دردی را دوا نکند چون اصلا آن موقع نتوانستم موضوع را رمز گشائی کنم فقط عبارت به عبارت ، بارها از جلوی چشمانم رژه رفتند ومنهم به دقت از آنها سان دیدم. 1- روز معمار ، 2- مطلبی درباره معماران ، 3- چرا روز معمار.

لمس ظلمات لاوجود ،حال خوشی نیست. به قول شیخ اشراق در وصف این گونه احوال: "چاه تاریک غریب غربی، جائیکه آدمی ، زندانی قید و بند ماده است". لابد زمان خیلی گذشته بود چون ابرها رفته اند و ماه در آمده بود ولی  روشنی او سودی برای ذهنی  که زندانی قید و بند شده بود  نداشت. چالش و چالش و باز هم چالش. در پایان این چالش ها و به پاس این درگیری شبانه ذهن در چاه تاریک غریب غربی ، چه خوب است لحظه ای که آدمی و نیروهای ذهنیش  می توانند در طلب نور به شرق آن رجعت  کنند ، و چه حال خوشیست لمس این تابش.

 1- سوم اردیبهشت ، مثل 58 روز دیگری که در طول سال به نامهای مختلف وبه یاد وبزرگ داشت کسانی در گاهشمار ما ثبت شده ، مثل روز شوراها ، روزبهداشت حرفه ای ، روز بهره وری و مصرف بهینه ، روز صنعت چاپ ،روز جهانی جمعیت..... وروز بزرگ داشت حافظ که نمی دانم به چه مناسبت روزملی کاهش اثرات بلایای طبیعی هم نام گذاری شده ......... وبالاخره این روز یعنی سوم اردیبهشت به نام "روز معمار" و روز بزرگداشت شیخ بهائی است.

"شیخ محمد بن حسین عاملی (منسوب به جبل عامل) معروف به شیخ بهائی ، دانشمند بنام عهد شاه عباس بزرگ که به سال 953  هجری قمری در بعلبک متولد شد. ودر سال 1031 در اصفهان مرد. پدرش عزالدین حسین در سال 966 هجری قمری به ایران مهاجرت کرد وبهاء الدین درایران بزرگ شد. مجموع تالیفات او 88 کتاب ورساله میباشد او به فارسی و عربی شعر میسروده جنازه او را به مشهد انتقال داده ودر مسجد گوهرشاد دفن کردند". این متن مجموعه اطلاعاتی است که فرهنگ معین به ما می دهد که از معماری در آن خبری نیست.

 2- ما انسانها در طی قرون متمادی ، معماری را به خود نسبت دادیم و به معماران ارج می نهیم ، در حالی که فکر می کنم ما از جنبنده وغیر جنبنده در روی زمین آموختیم که چگونه بسازیم.  مثلا فهمیدیم اگر درخت هر چقدر هم بلند وتناور باشد استقامتش در برابر نیروهای خارجی ، به ریشه اش در زمین استوار است. نحوه گود برداری را از حیوانات آموختیم. لانه سازی ودر هم تنیدن مصالح را پرندگان به ما یاد دادند.  مقاومت طاق ها و تونل ها را موریانه ها ومورچه ها به ما نشان دادند و زنبورها ریتم ونظم وتکرار را. ما فقط در طول زمان در فناوری ها تغییراتی دادیم و آنرا گسترده کردیم والا نیروی بنیادین وازلی معماری را شک دارم که ما انسانها به صورت غریزه داشته باشیم ، دلیل آن هم غار نشینی انسان اولیه است. بنا به تجربه ، بشر به دنبال تغییرات است و برای رسیدن به این هدف ،  نیروی عظیمی  صرف می کند تا دیواری دفاعی به دور خود بکشد  و واقعیت را به آنی که می خواهد تبدیل کند. و در این راستاست که نیروی بالا رفتن از دیوارهای دفاعی برای دیدن جهان خارج از فراز آن را نیز از دست می دهد و روز به روز این دایره را تنگ تر ودیوار های دفاعی هم بلندتر می کند.

3- "چرا روز معمار" را هم تا همین الآن هنوز منظور ومفهوم سوالش را نفهمیده ام که جوابی برای آن داشته باشم.  با این همه ، بنا به یک رسم بسیار پسندیده ، هم نوا با دیگر همکارانم با صدائی بلند می گویم "روز معمار مبارک" و از رئیس انجمن مفاخر معماری ایران هم  که مرا در اجرای این رسم شریک دیگران کرده اند سپاسگزارم.

   خوب چهر کشاورزی -  3 اردیبهشت 1393  

 

موضوعات مرتبط : روز معمار    
عضو مرتبط : خوبچهر کشاورزی  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید