تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :633

زندگی شهری

ممکن است این طور تصور شود که هیاهوی روزمره رفت و آمدها، راه بندان ها، سروصداها و ساخت و سازها حکایت از نوعی زندگی سالم و رو به رشد شهری می کند؛ اما در تهران مسائل پیچیده تر از آن چیزی است که ظواهر القا می کند. مثلا ساخت و سازهای بی رویه مشکلاتی را برای امروز آفریده است که فاجعه آن در آینده رخ خواهد کرد...

در سال 1386 پس از بازدیدی که از وضع ناهنجار کوهپایه تهران انجام گرفت، تدبیر ساماندهی کوهپایه صادر شد.

پیرو آن تدبیر، شورای شهر تهران و شهرداری، حریم 1800 متر را تعیین و به همه کسانی که در ارتفاع بیش از 1800 متر منزل مسکونی داشتند ابلاغ کردند که کاربری زمین هایشان به «فضای سبز» تغییر یافته است تا برنامه ساماندهی کوهپایه که بدان ترتیب جایگاه جغرافیایی اش تعیین شده بود، آغاز شود.

 تنها برنامه ای که از آن سال تا 1390 انجام گرفت، کند شدن و در بعضی موارد متوقف شدن صدور پروانه ساخت در ارتفاع بیش از 1800 متر بود؛ اما از 1390 شاهد صدور مجدد پروانه ساخت در کوهپایه تهران، یعنی ارتفاع بیش از 1800 متر شدیم؛ حتی پروانه ساخت برای ابنیه بلندمرتبه!

اکنون به اتکای مجوزهای صادر شده از شهرداری منطقه یک، کوهپایه بعضا تا عمق 15 متری از سطح زمین تراشیده و احداث مجتمع های مسکونی و ساختمان ها به گونه ای پیشرفت کرده که نه تنها ساماندهی کوهپایه به فراموشی سپرده شده، اساساً دسترسی آزاد به کوه را ناممکن کرده است، زیرا زنجیره ساختمانها به صورت سدی از آهن و سیمان در پای کوه برافراشته شده اند! آیا این است مفهوم ساماندهی کوهپایه و آیا این است اقتضای کاربری فضای سبز ابلاغی 1386؟

به غیر از موضع حیاتی ساماندهی کوهپایه، متاسفانه مسائل بدیهی شهرسازی هم فدای مطامع کسب درآمد شده است: در محله ای مانند ولنجک شمالی که منتهی به مجموعه وسیع تفریحی - ورزشی توچال می شود، گویاشهرداری اشرافی بر ساخت و سازها ندارد و دست پیمانکاران را باز گذارده و شورای شهر نیز فرصت لازم را برای نظارت نیافته است. در نزدیکی چنان مجموعه ای عظیم، ساخت و سازها و عبور و مرور با هیچ قواره شهرسازی سازگار نیست و مراجعه کنندگان و اهالی محله به ویژه در ایام آخر هفته، با مشکلات عدیده ای مواجه می شوند؛ از قبیل راه بندان های طولانی مدت، فقدان توقفگاه برای خودروها و موتورسیکلت ها و پیاده رو های اشغال شده به مناسبت استقرار کارگاه های متعدد ساختمانی.

اگر راهنمایی و رانندگی هم بخواهد اطلاعیه های شداد و غلاظ خود را مبنی بر حمل با جرثقیل به اجرا بگذارد، با مشکل جدی مواجه می شود، لذا عملا محله را به حال نابسامان خود رها کرده اند تا مراجعان و ساکنان آن قدر برای یکدیگر زحمت ایجاد کنند که خسته و مایوس شوند!

آیا این است هنر شهرسازی و خدمت رسانی به مردم؟ آیا این است مفهوم عملکرد صحیح هیات تطبیق؟ آیا این است معنی بررسی کارشناسی در کمیسیون ماده 5؟ یا همه اینها شعارهایی است که بعضی از مقامات هر وقت بخواهند و هر جور تمایل داشته باشند، با آن لفاظی می کنند و با نیت کسب درآمد بیشتر در کوتاه مدت، حق دائمی شهروندان را زیرپا می گذارند؟

غیر از موضوع بسیار مهم ساماندهی کوهپایه که متاسفانه در تهران سرنوشتی مانند ساماندهی ساحل دریای خزر را پیدا کرده است (در آنجا هم به تدریج مردم از دسترسی مستقیم به ساحل دریا، به دلیل ساخت و سازهایی که در ساحل نزدیک دریا انجام گرفته و بر اثر تصاحب اشخاص حقیقی و حقوقی یا غصب زمین های ساحلی، محروم می مانند)، در این مناطق از تهران نیز در فرآیند صدور جواز ساخت آنچه به هیچ انگاشته می شود حق همسایگی است.

برپا شدن برج های 11 طبقه و بیشتر در کنار ساختمان های 5 طبقه و کمتر، بدون مراعات قواعداولیه شهرسازی و با تحریک حس منفعت طلبی خصوصی کوتاه مدت و البته به ضرر مصلحت عمومی و بلند مدت، رواج یافته و حتی بیم آن وجود دارد که همچون بیماری مسری، فراگیر شود و تعمیم یابد؛ امکان عبور و مرور، دسترسی به خدمات شهری و امکانات فرهنگی  و بهداشتی، آب و برق بدون مشکل، دفع فاضلاب، کمک رسانی در صورت وقوع زلزله با توجه به قرار گرفتن این محله ها بر روی خط گسل، عدم اشراف منازل به یکدیگر، امنیت اجتماعی و عدم مزاحمت متقابل ناشی از مراعات نکردن معیارهای اسلامی یا ملاک های فنی... همه تحت الشعاع فریبایی ظاهری قرار گرفته است.

 آیا این نوع اقدامات بر حق است که از مردم با عناوین مختلف مانند عوارض و تراکم و جریمه... کسب درامد و سپس آن درامد صرف برنامه هایی شود که حیات اجتماعی سالم و توام با صفا را در آینده نزدیک به مخاطره می اندازد؟

به نظر می رسد اقتدار شهرداری تهران که از جمله ناشی از گوش شنوا داشتن برای نصیحت خیرخواهان است باید با پشتوانه تجربه مدیریتی جهادی، تا فرصت از دست نرفته و حقوقی ناروا برای عده ای سودجو کسب نشده، به چاره جویی برای رفع این نوع مشکلات و اصلاح نابسامانی های ایجاد ده اختصاص یابد وشورای شهر تهران هم با نظارت تخصصی خود، مشوق شهرداری در این قبیل تلاش های اصلاحی مهم شود و ان شاا... انحرافی تثبیت نشود که سایر کلانشهرهای کشور را متاسفانه اغلب از تهران الگو می گیرند،  گرفتار کنند.

 

 

روزنامه اطلاعات- 17 آذر 93
بررسی و نوشته:  مصطفی میرسلیم
تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی

 

 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید