تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1086

قطره گی بگذار اقیانوس باش

سال 1393 را می توان برای معماران و معماری ایران ، سال "احیاء هویت و ارتباط با جامعه " نامید ، اگر چه در سه دهه اخیر و با پایان یافتن جنگ ایران و عراق و توجه به مقوله هویت بخشی به شهرها ، گفتگوپیرامون جامعه و معماری آغاز شد و معماران به عنوان شاخص ترین چهره موثر در شکل دهی به کالبد این هویت شناخه شدند ، ولی تا شکل گرفتن کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران در سال 1375 ، جمع تاثیر گذار در معرفی هنر معماری و جایگاه آن در عرصه اجتماعی وجود نداشت . بیش از این هم در دهه 50 ، انجمن آرشیتکت های ایران که توسط معماران به نام آن دوره تشکیل شده بود ، توانسته بود نظام معماری ایران را شکل دهد که با وقوع انقلاب اسلامی این حرکت هم به سر انجام مطلوب نرسید .

در دهه 80 ، شاهد تلاش گروه های دیگر از معماران برای بیرون آوردن معماری از انزوای طولانی و تثبیت موقعیت علمی ، هنری و اجتماعی معماران بودیم که از آن میان می توان به تشکیل جامعه مهندسان معمار ، انجمن صنفی مهندسان معمار و انجمن مفاخر معماری ایران اشاره داشت که به موفقیت هایی نیز دست یافتند و به ویژه تشکل اخیر توانست با استمرار و حضور فعال در این عرصه به تاسیس و راه اندازی چندین موسسه پژوهشی و مطالعاتی در زمینه های معماری ، محیط و شهرسازی نیز اقدام کند .

تعیین روز مستقلی به نام ((روز ملی معمار )) در سال 1381 و حمایت رسانه ای از این اقدام ، موجب گردید که ضمن تلاش برای ثبت آن در تقویم کشوری ، این روز توسط معماران و رسانه ها ماندگار شود . در حقیقت می توان موفقیت معماران در معرفی خود و آشنایی جامعه با مقوله معماری را مدیون همکاری رسانه ها به ویژه رسانه های مجازی و مطبوعات عمومی دانست ، همچنانکه فعالیت های اجتماعی معماران ، نشان داد که این هنر و حرفه می تواند بیش از پیش و تنگاتنگ با منافع و نیازهای امروزی جامعه هم خوانی و همسویی داشته باشد.

امید آنکه با شروع کار این رسانه معتبر و حمایت دست اندرکاران فرهنگ و هنر کشور ، بتوان به آرزوی چندین ده ساله مسئولان و متولیان فرهنگی کشور و معماران برای معرفی معماری ایران و موفقیت در جهت همطرازی با پیشرفت های معماری در جهان ، دست یافت .

سیدعلیرضا قهاری - به نقل از روزنامه آرمان

عضو مرتبط : سید علیرضا قهاری  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید