تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1429

معمار و مسئولیت های اجتماعی - نسیم ایران منش

حدود یك قرن پیش مسئولیت فضاهای ساخته شده چه در مقیاس معماری و چه در مقیاس شهری بر عهده معمار و هنرمند سنتی بود. او بود كه اعتقاد داشت در محصولی كه می آفریند باید نهایت عشق ،‌ ایمان و اعتقاد خود را به زیبایی و در عین حال به دین خود را بپردازد ، این موضوع به راحتی در معماری های سنتی قابل مشاهده است. معمار سنتی مخصوصا هنگامی كه پای ساخت بنایی مذهبی در میان بود با اعتقاد قلبی تام به خدایش و دینش به آفرینش فضاها و تزئین آنها می پرداخت و نتیجه آن مسجد شیخ لطف الله ، مسجد حكیم و حسینیه میر چخماق یزد و نظایر آن بود. این معمار حتی در مورد خانه های مسكونی و بناهای عام المنفعه دیگر نظیر حمام و آب انبار و بازار نیز از این مسئولیت اجتماعی گریزان نبود و بایستی بنایی می ساخت كه چشم گیر و زیبا و دارای معنا و هویت باشد.

با مرور زمان و پیشرفت تكنولوژی و افزایش انواع ایسم ها و سبك های هنری در هنر معماری در این روش و سیاق دگرگونی های شدیدی پدید آمد. در معماری نوین عملكرد و كاربرد و ارضای آن ارجحیت یافت .

سادگی و پرهیز از تزئینات شعار معماران شد و این مطلب حتی تا حد رفع تكلیف پیش رفت. معماران تنها می خواهند برای كسب درآمد و بدتر از آن برای رفع تكلیفشان بنایی بسازند و "تمامش كنند" . بنابراین اولین مطلبی كه فراموش میشود مسئولیت اجتماعی معمار به عنوان یك هنرمند در خلق فضایی با هویت ، جذاب ، چشم گیر و معنا دار است . فضایی كه حس معنوی و حس تعلق انسان ها را تقویت كند و آنها را به فضای لاهوتی و مابعد الطبیعه هدایت نماید.

پرداختن به فرهنگ و هویت های محلی یكی دیگر از مسئولیت های اجتماعی معمار است كه متاسفانه این موضوع برای اغلب معمارن به عنوان زایده ای انتخابی تلقی می شود .

مطلب دیگری كه معماران بزرگ سراسر دنیا به آن اعتقاد داشتند ماندگاری بود ، اگر مسجدی ، كلیسایی ، خانه ای و نظایر ساخته می شد می بایست "ماندگار " باشد و تا نسل ها پذیرای استفاده كنندگان آن گردد. امری كه اكنون خیلی در ذهن معماران وجود ندارد در حقیقت پدران ما آنگونه می ساختند كه جاودانه شوند و ما بیشتر به منافع زمان حالمان فكر می كنیم !

در دوران ما صرف انرژی و هزینه برای ایجاد فضای معماری و فضای شهر خیلی عاقلانه به نظر نمی رسد ، بنابراین دیگر " میدان نقش جهانی " در كار نیست و "مسجد جامع اصفهان " با شكوه و جلال خود تنها و مربوط به دوران قدیم باقی مانده است و ما هنوز هم مشتاقانه به دیدار آثار گذشتگانمان می شتابیم بدون اینكه از مسئولیت پذیری آنها درسی بگیریم .

نسیم ایران منش

مجموعه مقالات مرتبط : معمار و مسوولیت اجتماعی    
عضو مرتبط : نسیم ایران منش  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید