Error parsing XSLT file: \xslt\ammiBreadCrumb.xslt تاریخ آخرین ویرایش : شنبه،14-2-1398
تعداد بازدید :130

معنویت و اخلاق

 

سخن ماه فروردین  - در جریان سیل اخیر که هنوز‌آثار آن پابرجاست و تا ماه‌ها هم جمع کثیری از هموطنان با آن دست به گریبان خواهند بود، هم شاهد نمونه‌‌های قابل ذکری از نوع‌دوستی و مشارکت و همدردی و در یک کلام وجدان جمعی و نمایش اخلاقی و ایثار و گذشت بودیم و هم عکس آن، شاهد تسویه حساب‌ها و زخم زبان زدن‌ها و سیاه‌نمایی‌هایی که حداقل در این حال و روز مصیبت، وقت آن نبود.

 

آنهایی که پای کار بودند و جهاد و ایثار کردند، خوب دانسته و می‌دانند که حال وقت گلایه و سرزنش نیست. آری بسیار کارها می‌شد کرد که باران رحمت خدا فقط نعمت بیاورد و نه نقمت، آبادانی بیاورد و نه خرابی، رفاه و رونق بیاورد و نه خسارت و ویرانی. آری همه این حرف‌ها درست و نیازمند برنامه‌ریزی‌های میان مدت و بلند مدت. اما وقتی سیل دارد به زندگی مردم می‌زند و خطر می‌آفریند باید جلوی آن را گرفت. جاده دسترسی ایجاد کرد. به آنها که خانه‌هایشان را ترک کرده‌اند و بی‌جا و مکان شده‌اند سرپناهی برای زندگی داد و آب و نان و مایحتاجشان را فراهم کرد، حال که وقت زخم زبان و تسویه حساب و نمک پاشیدن بر زخم نیست. متاسفانه عده‌ای که به هر شکلی دنبال بهانه‌ای برای تسویه حساب با انقلاب و نظام هستند گرفتاری مردم و خرابی سیل را بهانه کرده و بدتر از آن با بزرگنمایی مشکلات و حتی با انتشار اخبار جعلی و دروغ و با هدف ناکارآمد نشان دادن نظام و مسئولانش، فرصت را برای مخالف‌خوانی مناسب دیدند بی‌آنکه خود قدمی بردارند و این‌قدر وجدان داشته باشند که اگر دلشان با مردم سیل‌زده است و اگر خودشان زحمت رفتن و چکمه به پا کردن و خانه‌ای را از گل و لای زدودن را برخورد حرام می‌دانند کمکی بفرستند و یا پولی برای مدد حواله کنند تا بدانند که اگر با دولت و حکومت میلی ندارند اما درد هموطن خویش را درد خویش می‌دانند. این نهایت بی‌اخلاقی بوده و هست. اینجا اصلاً بحث طرفداری از حکومت و یا خوش‌آمدن این و‌ آن نیست اینجا بحث مددرسانی و رفع مشکل فوری است. گلایه به حکومت و دولت که همیشه می‌توان داشت اما اینجا میدان عمل است و اگر به جای عمل فقط گلایه و نقد و بحران‌آفرینی و نق‌زنی است تنها نشانه دوری از معنویت و اخلاق است. در همین ماجرا دیدیم که اتفاقاً آنها که از رشد اخلاقی و معنوی و دینی و اخلاص بیشتری برخوردار بودند بی‌منت و بی‌تعارف و یا دستور این و آن پای کار آمدند. متاسفانه و شوربختانه باید اعتراف کرد که فضایی معنوی و اخلاقی جای خود را به بداخلاقی و بازیهای سیاسی و مشغله‌های مزاحم فضای مجازی داده است. آنها که کمتر پای کار آمدند و آستین بالا نزدند بیشتر نق زدند و ادای دلسوزی برای مردم سیل‌زده درآوردند بی‌آنکه لختی بیندیشند که در مواقع بحران مردم به اقدام و عمل فوری نیازمندند و زمان و موقعیت‌شناسی بسیار ضروری است و عجیب است که گاه نخبگان و سیاسیون و روشنفکران جامعه نیز از این ضرورت عینی غفلت می‌کنند. مردم مناطق سیل‌زده خود به خوبی در این ایام تفاوت بین حرف و عمل، مدعیان و عاملان را درک و لمس کرده‌اند و اثر معنویت و اخلاق و اخلاص در رفتار افراد را به قضاوت نشسته‌اند. دانشجو یا روحانی و یا آن نیروی جهادی و یا فلان منصب‌دار و بهمان مدیری که برایشان کار کرده و آنکه هر روز با پول و امکانات خودش غذا به دستشان رسانده و دستشان را گرفته، در عمل و نه در حرف و شعار، اخلاقی عمل کرده . فرقی نمی‌کند که از کدام قشر و کدام حزب و کدام دسته و گروه بوده باشد. انقلابی و حزب‌اللهی بوده و یا منتقدی که درد هموطن خویش را داشته…

اینجا عرصه عمل است. بحران که فروکش کرد و خطر فوری که از سر مردم رفت می‌توان هزار گلایه مطرح کرد و برای پیشگیری، صدها راه حل ارائه داد. فعلاً اخلاق و معنویت و خداترسی و انسانیت و نوعدوستی حکم می‌کند که هر فرد درحد وسع خود قدمی بردارد و کمکی بفرستد بخصوص حال که همه می‌دانیم جبران خسارات سیل به هزاران میلیارد تومان کمک محتاج است. جامعه ما بیش از هر چیز به این روحیه نیازمند است. معنویت و اخلاق.

به عنوان حسن ختام بد نیست به یکی از توصیه‌های مهمی که در بیانیه گام دوم انقلاب آمده است توجه کنیم:

توصیه دوم معنویت و اخلاق است. معنویت به معنی برجسته کردن ارزشهای معنوی از قبیل اخلاص، ایثار، توکل، ایمان در خود و در جامعه است و اخلاق به معنی رعایت فضیلت‌هایی چون خیرخواهی، گذشت، کمک به نیازمند، راستگویی، شجاعت ، تواضع، اعتماد به نفس و دیگر اخلاقیات نیکو است. معنویت و اخلاق جهت دهنده همه حرکتها و فعالیت‌های فردی و اجتماعی و نیاز اصلی جامعه است. بودن آنها محیط زندگی را حتی با کمبودهای مادی، بهشت می‌سازد و نبودن آن حتی با برخورداری مادی جهنم می‌آفریند. شعور معنوی و اخلاق اجتماعی در جامعه هر چه بیشتر رشد کند برکات بیشتری به بار می‌آورد و این بی‌گمان محتاج جهاد و تلاش است و این جهاد و تلاش بدون همراهی حکومتها توفیق چندانی نخواهد یافت. اخلاق و معنویّت البته با دستور و فرمان به دست نمی‌آید، پس حکومتها نمی‌توانند آن را با قدرت قاهره ایجاد کنند امّا اولاً خود باید منش و رفتار اخلاقی و معنوی داشته باشند و ثانیاً زمینه را برای رواج آن در جامعه فراهم کنند و به نهادهای اجتماعی در این راه میدان دهند و کمک برسانند و با کانون‌های ضد معنویّت و اخلاق به شیوه معقول بستیزند…

فتح الله آملی

 



نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید