تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1022

موزه به عنوان مکانی برای شکل دادن به معلومات همگانی

 

موفقیت ها وناموفقیت ها در تاریخ

موزه‌ها به طور کلی همیشه عاملی بوده‌اند برای شکل دادن به معلومات بشری در دوران رنسانس، دوران کلاسیک و دوران مدرن که تنوعی است از استخوان‌بندی معلومات در هر دو دوره (یعنی کلاسیک و مدرن)

موزه ها و توسعه ی اجتماعی

بیانیه ی سنتیاگو، شیلی 1972

نقش مرکزی و اساسی موزه ها هم به مثابه، بیان هویت فرهنگی سرزمین و هم به مثابه نیروهای قومی پر توان برای رشد انسان و آموزش آن درهردو سطح انفرادی و جمعی است که در اینجا به مثابه یکی از نقاط عطف در پیدایی فلسفه ی مدرن و شیوه ی فعالیت‌های صنعتی خاصی ملاحظه میشود.

این نگرش و رویکرد بصورت تعریف رسمی موزه ها در مجموعه قوانین (International Council Of Museum)   سال 1974 پیشنهاد شده است که تأیید دارد بر اینکه "موزه نهادی است غیرانتفاعی در خدمت جامعه و رشد و توسعه‌ی آن و باز است بر روی عموم مردم. مکانی که حفاظت می‌کند، پژوهش می کند، منتقل می‌کند و به نمایش می‌گذارد، برای منظورهای مربوط به مطالعه، آموزش و بهره مندی و خشنودی آثار و شواهد مادی مردم و محیط زیست آنها.

موزه شناسی جدید New Museology

موزه‌ها بطور سنتی و قدیمی خود، در درجه اول به مثابه بناهایی مشاهده شده‌اند که در آنها مجموعه‌هایی از اشیاء قدیم انباشت گردیده که مورد مراقبت و حمایت از آنها فراهم گشته است.در جنگ جهانی دوم، به ویژه در بین سالهای 1960و1970 ایده‌های نو شروع به پدیدار شدن کردند که بطور وسیعی منطقه را در بر میگیرند.شورای بین‌المللی موزه‌ها (ICOM) کمیته‌ای بین‌المللی برای موزه‌های منطقه‌ای جهت ایجاد تمرکز روی کار حرفه‌ای در موزه‌هاایکه تلاش در تعریف و تغییر و تأثیرگذاری درراهی مثبت در سرزمین خود دارند، بنیان گذارده شد.

در فرانسه، اسپانیا و پرتقال چنین توسعه‌ای در موزه‌ها را "اکو موزه" EcoMuseum   نام گذاری کردند (موزه‌ای در رابطه با تمامی اکولوژی و محیط زیست طبیعی و انسانی) که شامل بخش‌های زیر می‌شود:

1.      مجموعه تاریخ طبیعی   Natural History Collection

2.      مجموعه تکنولوژی Technology Collection              

3.      آرشیو Archival Collection                                        

4.      هدف از مجموعه   Scope Of The Collection            

پروژه پارک موزه نفت

منطقه‌ی مسجد سلیمان به عنوان شرکت شهر مرکزی در مناطق نفت‌خیز، از اولین و پیشرفته ترین شهر صنعتی ایران محسوب می‌شود .

مسجد سلیمان با توجه به سابقه‌ی تاریخی بیش از 2000 ساله که در میان راه حرکت هخامنشیان و ساسانیان از تخت‌جمشید به شوش و تیسفون قرار گرفته، به منظور مرمت و ترمیم و نگاهداری از صنعت و تکنولوژی‌هایی که از ابتدای شروع فعالیت های نفتی تا امروز در این مکان ایجاد شده، و به معرض نمایش گذاشتن تمام فعالیت‌های صنعتی، اداری، اجتماعی، ورزشی، فرهنگی و بومی که این سازمان در این منطقه از ایران به وجود آورد به صورت نمایش واقعی تشکیلات صنعتی، تصویری، صوتی و همچنین ساخت ماکت‌هایی از لایه های تحت‌الارضی و زمین‌شناسی چاه‌های نفت، نحوه حفاری، استخراج، لوله گذاری و تقویت فشار برای رساندن نفت به پالایشگاه (تلمبه خانه) - که از همه مهمترو جالبتر تلمبه خانه پتاوه در استان کهگیلویه است -  همچنین به نمایش گذاشتن نحوه‌ی امور اداری، مراسلات، مکاتبات، ساختمان‌ها و معماری آنها (بنگله ها) ساختمان های اداری، رفاهی و کارگری با تکیه بر تکنولوژی ساخت، که در آن زمان در ایران این نوع فن‌آوری در معماری وجود نداشت، دارای ارزش تاریخی است، که باعث میشود بازدیدکنندگان، گذشته از علاقمندی برای مشاهده فعالیت‌های صنعت نفت، به آثار تاریخی موجود در این سرزمین هم توجه نموده و آشنا شوند.

پارک موزه نفت به خاطره نشان دادن روند رشد تکنولوژی از اولین پالایشگاه کوچک در بی‌بیان تا رسیدن به اولین و مجهزترین پالایشگاه نفت در آبادان و سپس پتروشیمی دربند و ماهشهر و استفاده از محصولات و فرآورده‌های آنها در مملکت و صدور به تمام نقاط جهان، حایز اهمیت بین‌المللی می‌باشد. این موزه به عکس سایر موزه‌ها که اجناس و اشیاء در داخل آن به نمایش گذاشته میشود و عملکردی درون‌گرا دارند، در اینجا بیشتر اشیاء مورد نمایش و جالب توجه برای مخاطب‌هایی چون همکاران نفت، نیازهای آموزشی، اشخاص سیاسی و محققین نفت، در خارج از فضای بسته به نمایش گذاشته شده‌است. به طریقی که از داخل این فضا ضمن مشاهده سایر اشیاء( فیلم‌های کوتاه و نمایش عکس و اسلاید از دوران قدیم تا امروز، مشکلات و مشقت‌هایی که در آن دوران به دلیل کاستی‌ها و نبود جاده‌های ارتباطی و نبود وسایل حمل و نقل موتوری، استفاده از چهارپایان برای حمل اجناس سنگین و بزرگ و.... بالاخره رسیدن به تجهیزات موتوری امروزی، ساختن جاده‌ها، پل‌ها، راه‌آهن و سایر تجهیزات از قدیم تا جدید) به اشیاء ساخته شده در محوطه، می‌توان نظر داشت و ثابت کرد که ایران مهد علم در بخش نفت در خاورمیانه می‌باشد و مجموعه مسجد سلیمان به تنهایی، خود یک موزه کامل است که می‌تواند بهترین امکانات برای تشکیل بزرگترین دانشگاه نفت در ایران را در این مکان نفت‌خیز فراهم آورد.

امروز مسجد سلیمان مانند مکانی است که در آن "ردّ‌‌پای" صنعتی بزرگ را مشاهده می‌کنیم، و باغ موزه نفت در بی‌بیان را می‌توان به نام "باغ گام‌های ثبت شده" معرفی نمود.

موزه به عنوان مکانی، فضایی است که در آن "درجستجوی زمان گذشته" یا قابلیت لحظات حال برای یادآوری حادثه‌ای در گذشته را به نمایش می‌گذارد.خصوصیت این موزه (کاراکتر جدید آن) تعقیب نکردن از نمایشگاه‌های سنتی در طرح‌های معماری است که توجه همه را به آخرین خصوصیت این پروژه جلب میکند، که از آن درماهیت تکه تکه قسمت‌های باقی‌مانده از یک صنعت بزرگ در لابه‌لای تپه‌ماهورهای این فضای آزاد است.دراینجا ما بخشی از گذرگاه‌ها را داریم که از روی مکانی در امروز و گذشته می‌گذرد.خطوطی که طراحان این تأسیسات در طول مسیرحرکت کارگران و مهندسان رسم کرده‌اند، که ریتمی پویا به سلسله وقایع تأسیسات بخشیده، در این مکان محدود به پایان نمی‌رسد و آن دیوارها یا حصارها محاطش نکرده‌اند، بلکه موزه از پوسته‌اش به بیرون، به شهر، به فضا، و به تاریخ امتداد یافته، تسری پیدا میکند.

این تفکر مارا به منظور سازمان دادن به ساختار طرح پارک‌موزه در محوطه داخلی و خارج بنا هدایت میکند.

گذشته از این که منطقه مسجد سلیمان خود کلاً به صورت یک موزه عظیم نفتی قلمداد می‌شود،در مطالعات و بررسی‌های محلی که انجام گرفت، محوطه ی پالایشگاه بی‌بیان برای استقرار ساختمان اصلی پارک موزه‌ی نفت درنظر گرفته شد.

 

موزه نفت

 

سیروس باور


موضوعات مرتبط : معماری موزه    
عضو مرتبط : سیروس باور  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید