Error parsing XSLT file: \xslt\ammiBreadCrumb.xslt تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1411

ميراث مشترک

سخن ماه مرداد 1392

از تن چو برفت جان پاکِ من و تو                             خشتي دو نهنـد بر مغاک من و تو

وانـگاه بـراي خشـت گـورِ دگران                             در کالبـدي کشنـد خاک من و تو

 گاه که در اندیشه داستان زندگی خود فرو میروم و در خاطرات دوران کودکیم پرسه میزنم ، نا خواسته لبخندی بر لبانم نقش میبندد. یاد خانه پدری وخاطرات آن روزها چه شیرین است و ماندگار! محله قدیمی و همسایه ها ، گویی در گوشم صدایی میشونم. چقدر زنده و پر نشاط بود آن حیاط بزرگ .چه میراث قشنگی برایم به یادگار مانده. در خاطرات ذهنیم تجسم جزییات آن فضاها را دارم .یاد اقوام و گذشتگان!....
خوب ، رسم زندگی اینست. سرانجام روزی عمر هر کسی به پایان میرسد.

انسان در انتهاي مسير تکاملي زندگي خود، پس از مرگ، کالبد را رها کرده و روح را به ابديت مي‌سپارد و اجسام بجا مانده در کوتاه‌ترين زمان به خاک تبديل گشته و این میراث مشترک عرصه تسلسل نسلهاي جديد مي‌شوند. بدین ترتیب چرخه زيباي جهان خلقت، پايدار است بدون آنکه آثاري از اجسام بي‌روح قبلي باقي بماند. و آنچه میماند زمین است و کاینات! این موهبت الهی میراث همگان خواهد بود.

اما  دخالتهای انسان در طبیعت چه سرنوشتی دارند؟ما معماران و مهندسان چه میکنیم؟  ما که زمين را پر از احجام خلق شدة خود کرده‌ايم، احجام فرسوده و مرده را به کجا مي‌بريم؟

امروزه اغلب  بناهاي جدید ماندگار نيستند و عمر ميانگين آنها کوتاه‌تر از عمر ميانگين يک انسان است ، لذا اين چرخة "توليد و تخريب" و يا "تخريب و توليد" آثار و بقایایی در بردارد.

آنچه که تخريب مي‌شود، آيا به چرخه بازيافت برمي‌گردد يا خير؟ مهمترين معضل ساخت و سازهاي امروز، ناپايداري و ناماندگاري مصالح کم دوام و نيز ضعف تکنولوژي در طراحي و ساخت آنها است که نهايتاً به تضعيف بهره‌وري ختم مي‌گردد. متاسفانه در يک صدة اخير عناصر و مصالح ساختماني به طريقي ساخته شده‌اند که براي ماندگاری ساختمان کم دوام بوده ولي براي بازگشت به چرخه طبيعت مقاوم هستند. در مشاهدة پيرامون شهرهاي کوچک و بزرگ، مي‌بينيم آنجايي که مي‌توانست تعامل شايسته‌اي بين طبيعتِ بکر و مصنوعات ما باشد متأسفانه در سطوح زياد با زباله و نخاله ساختماني جايگزين شده که هميشه باقي و در حال افزايش‌اند.

نقش خطير مهندسان در اهتمام آنها براي به ثمر رسيدن يک اثر از طراحي به ساخت و نيز از ساخت به بهره‌برداري و نهايتاً از بهره برداري به ساخت مجدد است.

در اين راستا ضروري است به ابعاد و جزئيات اين زنجيره مستمر اشراف کامل داشته باشيم و بدانيم که مي‌بايست در ازاي ساختِ بخشهاي نو و مدرن، بخشهاي فرسوده و نا امن را محو و از چرخة ساخت خارج کنيم و موازنه شايسته‌اي بين احداث ابنيه نو و جديد با بناهاي قديمي و فرسودة فاقد ارزش برقرار کنيم. .

به راستي شايد با حذف بناهاي بي‌ارزش و فرسوده و جايگزيني ابنيه با مصالح  قابل بازگشت به چرخه ساخت وساز بتوانيم کمتر و بهتر بسازيم و این میراث مشترک را به سلامت به دست نسل جدید بسپاریم. به حق، پایان این اندیشه شیرین چه مسئولیت سنگینی به دوشمان گذاشت!

محمد مهدی محمودی- سی و یکم تیر ماه نود و دو

 

موضوعات مرتبط : میراث مشترک    
عضو مرتبط :   


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید