Error parsing XSLT file: \xslt\ammiBreadCrumb.xslt تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1062

نمادگرائی

(مقالات گذشته- شهریور 1379)

فعالیت های هنری را می توان فعالیتی دانست که حاصل آن منجر به آفرینش اثری شود که افزون بر کارکردهای احتمالی نخستین، یعنی کارکردهای مربوط به جنبه های کاربردی یک اثر، کارکردی زیبا شناسانه، یا مربوط به بیان و انتقال عواطف و احساسات یا کارکردی اجتماعی-فرهنگی یا جنبه ای آیینی و نمادپردازانه داشته باشد.

به عبارت دیگر برخی از آثار هنری تنها به سبب زیبایی مورد توجه قرار می گیرند و بدون آنکه حتی مفهوم یا محتوای خاصی در آن ها وجود داشته باشد، و گاه بعضی از آثار هنری پیام یا محتوای اجتماعی، گروهی یا فردی دارند.

محتوای برخی از آثار نیز تنها مربوط به نوعی بیان وابسته به عواطف، احساسات و برداشت های شخصی هنرمند نسبت به یک موضوع می شود. اما آثاری که نوعی نمادپردازی در آن ها صورت گرفته است غالباً از لحاظ مفهوم پردازی و حوزه ی نفوذ فرهنگی و تاریخی، وسعت و عمق بیشتری نسبت به دیگر آثار هنری دارند.

در این نوع از آثار می توان ارزش های جاودان یک ملت یا سرزمین را مشاهده کرد. مفاهیم مستتر در آثار هنری را در یک طبقه بندی کلی به چهار نوع این چنین تقسیم کرد، مفاهیم ساده، مفاهیم قراردادی، مفاهیم ضمنی و مفاهیم نمادین. نمادپردازی در هنرهای تجسمی و از جمله در معماری ایرانی به شکلی استوار دیده می شود، هرچند که تاکنون در این زمینه پژوهش هاو بررسی های کافی و شایسته صورت نگرفته و بسیاری از نمادها هنوز به درستی شناخته نشده است و به نظر می رسدلازم است برای درک مفاهیم عمیق و جاودان فرهنگ و هنر ایران باید به این جنبه از محتوای آثار هنری توجه کرد.

به عبارت دیگر، بسیاری از آگاهی های موجود درباره ی هنر ایران و به خصوص معماری ایرانی مربوط به مفاهیم ساده و ضمنی آثار هنری است و مفاهیم نمادین آنها به صورت شایسته مورد بررس قرار نگرفته است. برای شناخت مفاهیم نمادین در معماری ایرانی نمی توان تنها به پژوهش در معماری بسنده کرد، زیرا بسیاری از مفاهیم مستتر در معماری در سایر هنرها نیز وجود داشته است و به همین سبب لازم است حوزه های وسیعی از هنر را در نظر گرفت. به سخن دیگر برای شناخت بسیاری از نمادها لازم است رابطه ی بین هنرها را در نظر گرفت. زیرا بسیاری از آثار هنری در گذشته با یک روح و فرهنگ مشترک خلق می شدند و در برخی مراتب و زمینه ها، زبان، بیان و مفهوم مشترکی نیز داشته اند. امروز بسیاری از هنرها و به ویژه معماری غالباً به صورت مستقل و منفرد به حیات خود ادامه می دهند و در حالی که کنش متقابل آن ها می تواند موجب باروری و توسعه ی آنها گردد زیرا نحوه ی مفهوم پردازی یا ایده پردازی در همه انواع فضاها لزوماً به یک شکل نمی باشد.

برای مثال ایده یا تصوری که در طراحی یک واحد مسکونی یا در طراحی یک بیمارستان در نظر گرفته می شود با مفهومی که در طراحی یک بنای آیینی یا فرهنگی مورد توجه قرار گیرد، غالباً یکسان نخواهد بود.

به سخن دیگر لازم است این امکان در نظر گرفته شود که مفهوم پردازی در انواع گوناگون بناها و حتی انواع مختلف یک گونه از بنا در موقعیت ها و با شرایط متفاوت ممکن است یکسان نباشد.

بررسی و نوشته: حسین سلطان زاده
تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی

 

 

عضو مرتبط : حسین سلطان زاده  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید