تاریخ آخرین ویرایش : دوشنبه،19-4-1396
تعداد بازدید :1255

نگاهی به چهار تاقی بالاده

28

پایگاه خبری ایران بزرگ- نگاهی به ایران- چهار تاقی بالاده، در منطقه گره (جره) در فاصله 60 کیلومتری مرکزشهر کازرون و در 6 کیلومتری و بیرون شهر بالاده قرار دارد.

این بنا از سنگ و ملات گچ ساخته شده و درازای پایه های آن به 14متر می رسد که با تاق گنبدی آن به بیش از 14.5 متر خواهد رسید. این چهارتاقی یکی از پنج تاقی هایی است که به احتمال زیاد به دستور مهرنرسی (مهرنرسه)، وزیر نیرومند بهرام پنجم در بین کازرون تا فراشبند بنا شده است.

بنا به بررسی های فراوان، ثابت شده است که در گذشته پیرامون این چهارتاقی شهری وجود داشته است. رود جره که از سرچشمه های رود دالکی است از فاصله نزدیکی در سمت جنوب شرقی این بنا عبورمی کند و پرت گاهی دراز (مرتفع) و زیبا حد فاصل این دو می باشد.

گفتنی است؛ بالاده، شهری است در میان راه بیشاپور به پیروزآباد و از گذشته های دور به واسطه قرارگیری در بین این دو پایتخت، آباد و پر رونق. روستای جره اکنون در جنوب شرقی شهر بالاده قرار دارد ولی شهر بالاده مرکزیت منطقه را دارد.

در مسیر پیروزآباد به بیشاپور در زمان ساسانیان شهرها و آبادی های زیادی وجود داشته که اکنون تنها آثار و ویرانه های کمی از آن ها برجای مانده است ولی همین ها به اندازه ای است که بتواند این منطقه را به یک مرکز تاریخی تبدیل کند.

در پیرامون این چهارتاقی و در منطقه ای وسیع، بازمانده های ساختمان های فراوانی به چشم می خورد که به گمان بسیار همان بازمانده های شهر کهن جره می باشد. بخش جره، بالاده در میان دنباله های کم ارتفاع سلسله جبال زاگرس قرار گرفته که شاخه هایی از این رشته کوه در شرق دریاچه فامور (پریشان) از کوه مره سرخی و کوه مره نودان و شاخه ای دیگر از این رشته کوه دشت سرمشهد را از منطقۀ دشتستان بوشهر جدا می کند و منطقه از نظر اقلیمی متنوع و حاصل خیز و با وسعت 1570 کیلومتر مربع می باشد.

ظاهرا یکی از نخستین سندهایی که از این منطقه نام برده شده، فارس نامه ناصری می باشد که چنین آورده:
«بلوک جره در اصل گره بوده و چنان چه گفته اند
برو از خطه شیراز و گشایش مطلب / ز آن که از زیر گره دارد و از بالا بند»

بالاده در فرهنگ دهخدا؛ دو فرسخ میان شمال و مغرب شمال اسفایتان است (فارس نامه ناصری). دهی است از دهستان جره، بخش مرکزی شهرستان کازرون که 54 هزار گزی جنوب خاور کازرون و بر کنار راه فرعی کازرون به فراشبند در جلگه واقع است. ناحیه ای است گرم سیر و دارای 501 سکنه، آب آن جا از رودخانه جره و چشمه تامین می شود. محصول عمده آن غلات و برنج و خرما و کنجد و ماش و شغل مردمش زراعت است.

برخی بر این باورند که این چهار تاقی آتشکده بوده و در دوران ساسانیان با روشن کردن آتش در این مکان از آن به عنوان تعیین کننده مسیر برای بازرگانان و سپاهیانی که از آن جایگاه عبورمی کردند، استفاده می شده تا ادامه راه برایشان میسر باشد.

همچنین برخی دیگر -غیاث آبادی- در دیدگاهی شگفت انگیز، کاربری همۀ چهارتاقی ها را نجومی می دانند.

سیاوش آریا - به نقل از پایگاه خبری ایران بزرگ

موضوعات مرتبط : جاذبه های معماری    
استان مرتبط : فارس  


نظرات:

برای ارسال نظر جدید ابتدا باید وارد سایت شوید