مقالات معماری و شهرسازی

پدیده نوظهور جامعه مدرنپدیده نوظهور جامعه مدرن

«وندال»، نام یکی از اقوام ژرمن – اسلاو بود که در قرن پنجم میلادی در سرزمینی میان دو رودخانه «اودر» و «ویستول» زندگی می کردند. آنان مردمی خشن و جنگ طلب بودند که بارها به سرزمین های اطراف حمله می کردند و پس از تخریب مناطق تصرف شده، به تاراج اموال مردم می پرداختند. ویژگی تهاجمی و خرابکارانه قوم «وندال» سبب شد تا رفتارهای خشونت بار عمدی که به منظور تخریب اموال عمومی و دشمنی با علم و صنعت و آثار تمدن صورت می گیرد، تحت عنوان «وندالیسم» نامیده شود.

 
آرامگاه سعدی ترکیبی از معماری ایرانی و مدرنآرامگاه سعدی ترکیبی از معماری ایرانی و مدرن

آرامگاه سعدی معروف به سعدیه به محل زندگی و دفن شاعر برجسته پارسی گوی، یکی از جاذبه های گردشگری شهر زیبای شیراز است. این آرامگاه در انتهای خیابان بوستان و کنار باغ دلگشا در دامنه کوه در شمال شرق شیراز قرار دارد.

 
نگاهی به تاریخچه باستان شناسی در ایران - بخش سومنگاهی به تاریخچه باستان شناسی در ایران - بخش سوم

در ادامه بخش های قبلی به بررسی تاریخ باستان شناسی از سال 1351 به بعد خواهیم پرداخت.
در سال 1351 اداره¬ی کل باستان¬شناسی و فرهنگ عامه، به دو مرکز تحقیقاتی جداگانه تجزیه شد، یکی «مرکز پژوهش¬ها و کاوش¬های باستان¬شناسی و تاریخ هنر ایران» که پس از مدتی به دلیل طولانی بودن اسم آن، به «مرکز باستان¬شناسی ایران» تغییر نام داد و دیگری «مرکز مردم‌شناسی ایران»
از تجزیه¬ی «اداره کل موزه‌ها وحفظ بناهای تاریخی» نیز دو اداره¬ی کل «موزه‌ها» و «اداره کل حفاظت آثار باستانی و بناهای تاریخی ایران» بوجود آمد و «موزه ایران باستان» به عنوان یک واحد مستقل با داشتن مدیر، تحت نظارت و در جوار مرکز باستان¬شناسی ایران که محققان و باستان¬شناسان را تغذیه می‌داد، باقی ماند.

 
نگاهی به تاریخچه باستان شناسی در ایران - بخش اولنگاهی به تاریخچه باستان شناسی در ایران - بخش اول

از قرن نهم هجری (پانزدهم میلادی) به بعد، با انتشار سفرنامه‌های سیاحان و جهانگردان خارجی، ایران بعنوان یکی از کشورهای باستانی با پیشینه¬ی فرهنگی کهن به جهانیان معرفی شد.
«باروبارو»ی ایتالیایی یکی از نخستین کسانی بود که در سال 877 هجری (1472میلادی) از تخت جمشید، جایی که در گزارش خود از آن با نام «چهل منار» یاد کرده بازدید نمود. تقریبا دو سده بعد در عصر صفوی «پیترو دلاواله» جهانگرد ایتالیایی در سال 1032هجری (1622 میلادی)، پای در تخت جمشید گذاشت و کتیبه‌های میخی آن¬جا را نسخه‌برداری و برای مطالعه با خود به اروپا برد.

 
موسیقی و جشن در فرهنگ‏های ایرانی‏ (بررسی نمونه‏ هایی از ایران،آسیای میانه،قفقاز و افغانستان)موسیقی و جشن در فرهنگ‏های ایرانی‏ (بررسی نمونه‏ هایی از ایران،آسیای میانه،قفقاز و افغانستان)

جشن و موسیقی شبیه به هم‏اند.هر دو براساس طرحی کلی که اجازه بداهه‏پردازی در یک چارچوب‏ از پیش تعیین شده را می‏دهد"اجرا"می‏شوند.هر دو نقاط اوج و فرود و نقاط تنش و آرامش دارند و در زمان رخ می‏دهند.در ضمن،جشن،به عنوان محل عالی ارایه و اجرای موسیقی،یک کنسرواتوار
موسیقی به حساب می‏آید.

 
تمدن آشورتمدن آشور

- معرفی
آشور (به زبان باستان Ashur، Ashshur، Assur) کشور باستانی در آسیا بود که، در بخش شمالی عراق، از مرزهای شمالی عراق کنونی رو به سوی جنوب تا دهانه رود زاب کوچک (Little Zab River) گسترده شده بود. آشور که مقیاسی در حدود استان کنساس (Kansas) داشت و تقریبا به شکل مثلث بود، درۀ رود دجله را در بر می گرفت.

 
تاریخ مختصر اسکان ارامنه در شهر تهرانتاریخ مختصر اسکان ارامنه در شهر تهران

سابقۀ حضور ارمنی ها در تهران به سال 1158 هجری قمری/ 1750 م. برمی¬گردد. در آن وقت، ارمنی ها در دو منطقه ساکن شدند.
برخی در حدود دروازه شاه عبدالعظیم و برخی دیگر در روستای دولاب. ارمنی هایی که در این زمان در تهران زندگی می کردند می بایست اولین ارامنۀ این شهر باشند که علت مهاجرتشان سخت گیری های نادر شاه بود که آن ها را وادار ساخت از جلفا به تهران مهاجرت کنند.

 

<div dir="rtl">
<p><a href="/{localLink:1141}" title="گیتی اعتماد">گیتی
اعتماد</a><br />
 چند سال قبل یك محقق آمریكایی برای تحقیق درمورد وضعیت سالمندان در
آمریكا خود را به‌صورت زن سالمندی درآورد&nbsp; و با همان رفتار و
سرعت مدتی در جامعة‌ آمریكا زندگی و فعالیت كرد. حاصل تحقیق او
تكان‌دهنده بود، در آمریكا، جامعه‌ای كه همه آن را بهشتی موعود
می‌پندارند، وضعیت سالمندان (حداقل برای طبقه متوسط و پایین كه
امكانات خاصی ندارند) اسفناك است. جامعه ناخودآگاه نسبت به آنان بدون
ترحم و خشن است و چنان عرصه را بر آن‌ها تنگ می‌كند كه بیرون رفتن از
خانه برایشان به كابوسی بدل می‌شود.</p>

<p>بین اطرافیانم در ایران هم سالمندانی را می‌شناسم كه به علت مشكلات
متعدد، از بیرون رفتن وحشت دارند و ساعت‌های طولانی را بدون هیچ‌گونه
سرگرمی در خانه به سر می‌برند. از همین‌رو، بر آن شدم كه نظری به
وضعیت رفت و آمد سالمندان در شهری مانند تهران بیاندازم، جامعه‌ای كه
به جوانان نیز اعتنای چندانی ندارد، چه رسد به سالمندان.</p>

<h3>پیاده‌روها:</h3>

<p>چندی قبل در مقاله‌ای وضعیت ناهنجار پیاده‌ها را در شهر تهران را
به‌طور عام تصویر كردم. این وضعیت برای سالمندان به‌طور مضاعف تشدید
می‌شود. چون عبور از پیاده‌روها با پستی و بلندی و اختلاف سطح زیاد
(گاه بیش از یك متر كه به دلیل شیبراهه‌های پاركینگ خانه‌ها ایجاد
شده) برای مردم عادی نیز مشكل است، چه رسد به سالمندانی كه حتی در
عبور از پله‌های سی‌سانتی مشكل دارند، بنابراین، به هیچ وجه
نمی‌توانند از پیاده‌روهای ناهموار شهر عبور كنند به‌خصوص
پیاده‌روهایی كه مغازه‌ها همه جای آن‌ها را اشغال كرده‌اند (از
پیاده‌روهایی كه با مصالح ساختمانی یا به‌طور كلی بر اثر ساخت و ساز،
سال‌ها از حیز انتفاع افتاده‌اند می‌گذریم) چون اغلب سالمندان با
انواع مختلف عصا (ساده یا نوع خاص- واكر) راه می‌روند كه درنتیجه،
برای عبور به عرض بیشتری نیاز دارند.</p>

<h3>تقاطع‌ها:</h3>

<p>عبور از تقاطع‌های بدون چراغ، یا با چراغ چشمك‌زن، یا صرفاً
خط‌كشی‌های مسیر پیاده، نظیر كنار میدان‌ها، مثلاً میدان ونك كه حتی
برای جوانان مشكل است، برای سالمندان عملاً غیرممكن است. عبور از
تقاطع‌های چراغ‌دار، كه زمان آن برای سالمندان، كه سرعت كافی ندارند،
تنظیم نشده، هم مشكل است وگاه در حین عبور از تقاطع، چراغ عابر پیاده
قرمز می‌شود و ماشین‌ها بی‌درنگ و با سرعت، به راه می‌افتند و موجب
وحشت سالمندان می‌شوند.</p>

<h3>اتوبوس:</h3>

<p>سالمندان برای سوار شدن به اتوبوس، كه معمولاً صف‌های طولانی دارند
و جایگاه كوچك آن‌ها را اغلب جوانان و حتی بچه‌ها اشغال كرده‌اند، نیم
ساعت یا بیشتر در صف سرپا می‌ایستند از طرفی وضعیت اتوبوس‌ها هم مناسب
سالمندان نیست. اولاً پله‌های ورودی آن‌ها اغلب بسیار بلندند و سوار
شدن و پیاده شدن سالمندان به سختی صورت می‌گیرد و گاه بدون كمك دیگران
این كار غیرممكن است. ثانیاً هم‌چون همه كشورهای پیشرفته، كه چند
صندلی اول به سالمندان و معلولان و غیره اختصاص دارد، جای خاصی برای
سالمندان در نظر گرفته نشده درنتیجه آن‌ها در راه‌های طولانی و
پرترافیك باید در اتوبوس سرپا بایستند و با حركات تند اتوبوس، در
بزرگ‌راه‌ها به در و دیوار برخورد كنند. متأسفانه این رسم خوب گذشته،
كه جوانان جای خود را به سالمندان می‌دادند، كم‌كم، كم‌رنگ و محو شده
است.</p>

<h3>تاكسی:</h3>

<p>در ایران تاكسی‌ها در واقع یك مینی‌بوس پنج نفره هستند كه مسافران
در آن مرتب سوار و پیاده می‌شوند.<br />
 سالمندان این كار را با كندی انجام می‌دهند، درنتیجه اغلب رانندگان
تاكسی ترجیح می‌دهند سالمندان را سوار نكنند، یا اگر سوار كنند فرصت
كافی برای پیاده و سوار شدن به آن‌ها نمی‌دهند كه گاه باعث زمین‌خوردن
سالمندان می‌شود.</p>

<h3>مترو:</h3>

<p>در همه دنیا مترو وسیله‌ای بسیار راحت برای همه گروه‌های سنی است.
اما در تهران مترو عملاً برای سالمندان غیرقابل استفاده است. چه در
ایستگاه‌هایی كه پله برقی دارد و چه در ایستگاه‌هایی كه فاقد پله برقی
است. در این ایستگاه‌ها تعداد پله‌ها برای رسیدن به سطح خیابان بسیار
زیاد است گاه غیر از پله‌برقی‌ و پله‌های موازی آن 30 تا 35 پله برای
رسیدن از محل فروش بلیط به خیابان وجود دارد، چون در مواردی، مثلاً در
ایستگاه میرداماد، تعدادی از پله برای بالا رفتن و پایین آمدن وجود
دارد. بنابراین استفاده از مترو برای سالمندان مشكل یا غیرممكن
می‌شود، وجود پله برقی هم مشكل را حل نمی‌كند، چون بسیاری از سالمندان
از بالا رفتن و به‌خصوص پایین آمدن از آن وحشت دارند. وانگهی
ایستگاه‌های مترو، به‌خصوص ایستگاه‌های مركزی بسیار شلوغ است و بالا و
پایین رفتن از پله‌ها و سوار شدن به قطار در این ازدحام برای سالمندان
مشكل آفرین است.</p>

<h3>خرید:</h3>

<p>اغلب سالمندان بازنشسته‌اند و بودجه محدودی برای مخارج روزانه
دارند، بنابراین، از فروشگاه‌های خاص (تعاونی‌ها و غیره) خرید
می‌كنند. خرید اجناس خاصی (مانند شیر كه مورد نیاز شدید سالمندان است)
در این فروشگاه‌ها مستلزم ساعت‌ها ایستادن در صف است، در حالی كه اگر
این خرید به سهولت انجام شود خود وسیله‌ای برای گذران اوقات و نیز
ایجاد احساس مفید بودن در آن‌ها خواهد بود .</p>

<h3>ادارات:</h3>

<p>مراجعه به ادارات كه گاه برای انجام كار شخصی یا برای فرزندان و
دیگر اقوام، گریزناپذیر می‌شود، مشكل دیگر سالمندان است. برخورد
كارمندان با آن‌ها در اغلب موارد به هیچ‌وجه مناسب نیست، متأسفانه
بی‌احترامی به ارباب‌رجوع در همه ادارات دولتی اعم از شهرداری تا بانك
و غیره بسیار رایج است، اما مسلماً تأثیر بد آن بر سالمندان شدیدتر
است.</p>

<p>اما گذشته از این عامل ناهنجار، سالمندان در مراجعه به ادارات از
نظر فیزیكی هم مشكل دارند. بالا و پایین رفتن مكرر در میان طبقات برای
گرفتن یك امضا یا دستور از یك مسئول برای سالمندان طاقت‌فرساست. در
مواردی هم كه در اداره‌ای آسانسور وجود دارد، معمولاً برای صرفه‌جویی
در طبقات اول تا سوم توقف ندارند یا آسانسور به طبقات زیرزمین، كه
معمولاً بایگانی و بخش فتوكپی در آن‌ها مستقر است، نمی‌رود. توقف
طولانی آسانسورهای اكثر ساختمان‌های مسكونی (كه اینك اداری شده‌اند)،
خود اغلب اوقات امكان استفاده از آسانسور را از میان می‌برد.</p>

<h3>زندگی سالمندان در خانه:</h3>

<p>هرچند این مقوله نیاز به مقاله‌ای جداگانه دارد و یك معضل بزرگ
اجتماعی در جهان است، در اینجا اشاره‌ای مختصر به آن بی‌راه
نیست.<br />
 با مدرن شدن زندگی شهری، كوچك شدن واحدهای مسكونی كار كردن زن ومرد
با هم و... زندگی سالمندان در كنار خانواده‌ها، جز برای معدود
خانواده‌های بسیار مرفه، كه امكان داشتن پرستارهای تمام وقت را دارند،
عملاً غیرممكن شده است. در خانواده‌های بی‌بضاعت هم، كه امكان استفاده
از خانه سالمندان وجود ندارد، سالمندان معمولاً یا با فرزندان زندگی
می‌كنند یا در خانه‌ خود تنها به سر می‌برند. زندگی تنهای آنها در یك
آپارتمان یا خانه كوچك به‌خصوص درمواردی بسیار دردآور است. از
همین‌روست كه تسهیل امكان بیرون آمدن آن‌ها از خانه بسیار اهمیت
دارد.</p>

<h3>نتیجه:</h3>

<p>مجموعه عوامل برشمرده موجب ناامیدی و دلسردی سالمندان و از دست
رفتن اعتماد به نفس آن‌ها می‌شود. آن‌ها ترجیح می‌دهند بیشتر در خانه
بمانند و با خطرات خارج از خانه روبرو نشوند. این عدم تحرك موجب
معلولیت آن‌ها و نیازمند شدن‌شان به دیگران می‌شود در این شرایط چه
باید كرد؟ در جامعه‌ای كه روز به روز به عدة‌سالمندان افزوده می‌شود
مسلماً حل یا حداقل تعدیل مشكلات آن‌ها ضروری است. این امر نیاز به
سرمایه‌گذاری زیادی ندارد. فقط اندكی توجه، پیش‌بینی و مدیریت، كفایت
می‌كند. بخشی از اقدامات پیشنهادی مربوط به تسهیل حركت سالمندان، كه
در زیر می‌آید به نیازهای معلولان جامعه هم (كه پس از جنگ، باتوجه به
میزان بالای تصادفات جاده‌ای و خیابانی در ایران بالاست) پاسخ
می‌دهد:</p>

<ul>
<li>ایجاد امنیت برای عابر پیاده در تقاطع‌ها و در پیاده‌رو
خیابان‌های اصلی و پر رفت و آمد (محورهای تجاری، اداری و غیره).</li>

<li>تأمین پله‌های مناسب (كم ارتفاع) برای اتوبوس‌ها.</li>

<li>پیش‌بینی صندلی‌های مختص استفاده سالمندان در اتوبوس و مترو
وایستگاه‌ها.</li>

<li>تأمین آسانسور در ایستگاه‌های مترو.</li>

<li>پیش‌بینی امكان توقف آسانسورها در طبقات مورد نیاز ادارات.</li>

<li>ارائه برنامه‌های فرهنگی در صدا و سیما برای آگاهی جامعه از مسائل
و مشكلات سالمندان.</li>

<li>اصلاح و امن كردن پارك‌ها، به‌نحوی كه دسترسی به آن‌ها و عبور و
مرور در داخل آن‌ها مناسب باشد.</li>

<li>استفاده از سالمندان (به‌صورت داوطلبانه) برای قسمت‌هایی از
مدیریت شهری از جمله مدیریت و حفاظت پارك‌ها.</li>

<li>تخصیص زمین‌های كوچك در پارك محلی به سالمندان محله، برای گل‌كاری
یا سبزی‌كاری (دادن هر قطعه به سه یا چهار نفر كه با هم‌یاری یكدیگر و
به‌طور نوبتی كار كنند) این كار را در خانه سالمندان نیز می‌توان اجرا
كرد</li>
</ul>
</div>
<div dir="rtl"> <p><a href="/اعضای-انجمن/گیتی-اعتماد/" title="گیتی اعتماد">گیتی اعتماد</a><br /> چند سال قبل یك محقق آمریكایی برای تحقیق درمورد وضعیت سالمندان در آمریكا خود را به‌صورت زن سالمندی درآورد&nbsp; و با همان رفتار و سرعت مدتی در جامعة‌ آمریكا زندگی و فعالیت كرد. حاصل تحقیق او تكان‌دهنده بود، در آمریكا، جامعه‌ای كه همه آن را بهشتی موعود می‌پندارند، وضعیت سالمندان (حداقل برای طبقه متوسط و پایین كه امكانات خاصی ندارند) اسفناك است. جامعه ناخودآگاه نسبت به آنان بدون ترحم و خشن است و چنان عرصه را بر آن‌ها تنگ می‌كند كه بیرون رفتن از خانه برایشان به كابوسی بدل می‌شود.</p> <p>بین اطرافیانم در ایران هم سالمندانی را می‌شناسم كه به علت مشكلات متعدد، از بیرون رفتن وحشت دارند و ساعت‌های طولانی را بدون هیچ‌گونه سرگرمی در خانه به سر می‌برند. از همین‌رو، بر آن شدم كه نظری به وضعیت رفت و آمد سالمندان در شهری مانند تهران بیاندازم، جامعه‌ای كه به جوانان نیز اعتنای چندانی ندارد، چه رسد به سالمندان.</p> <h3>پیاده‌روها:</h3> <p>چندی قبل در مقاله‌ای وضعیت ناهنجار پیاده‌ها را در شهر تهران را به‌طور عام تصویر كردم. این وضعیت برای سالمندان به‌طور مضاعف تشدید می‌شود. چون عبور از پیاده‌روها با پستی و بلندی و اختلاف سطح زیاد (گاه بیش از یك متر كه به دلیل شیبراهه‌های پاركینگ خانه‌ها ایجاد شده) برای مردم عادی نیز مشكل است، چه رسد به سالمندانی كه حتی در عبور از پله‌های سی‌سانتی مشكل دارند، بنابراین، به هیچ وجه نمی‌توانند از پیاده‌روهای ناهموار شهر عبور كنند به‌خصوص پیاده‌روهایی كه مغازه‌ها همه جای آن‌ها را اشغال كرده‌اند (از پیاده‌روهایی كه با مصالح ساختمانی یا به‌طور كلی بر اثر ساخت و ساز، سال‌ها از حیز انتفاع افتاده‌اند می‌گذریم) چون اغلب سالمندان با انواع مختلف عصا (ساده یا نوع خاص- واكر) راه می‌روند كه درنتیجه، برای عبور به عرض بیشتری نیاز دارند.</p> <h3>تقاطع‌ها:</h3> <p>عبور از تقاطع‌های بدون چراغ، یا با چراغ چشمك‌زن، یا صرفاً خط‌كشی‌های مسیر پیاده، نظیر كنار میدان‌ها، مثلاً میدان ونك كه حتی برای جوانان مشكل است، برای سالمندان عملاً غیرممكن است. عبور از تقاطع‌های چراغ‌دار، كه زمان آن برای سالمندان، كه سرعت كافی ندارند، تنظیم نشده، هم مشكل است وگاه در حین عبور از تقاطع، چراغ عابر پیاده قرمز می‌شود و ماشین‌ها بی‌درنگ و با سرعت، به راه می‌افتند و موجب وحشت سالمندان می‌شوند.</p> <h3>اتوبوس:</h3> <p>سالمندان برای سوار شدن به اتوبوس، كه معمولاً صف‌های طولانی دارند و جایگاه كوچك آن‌ها را اغلب جوانان و حتی بچه‌ها اشغال كرده‌اند، نیم ساعت یا بیشتر در صف سرپا می‌ایستند از طرفی وضعیت اتوبوس‌ها هم مناسب سالمندان نیست. اولاً پله‌های ورودی آن‌ها اغلب بسیار بلندند و سوار شدن و پیاده شدن سالمندان به سختی صورت می‌گیرد و گاه بدون كمك دیگران این كار غیرممكن است. ثانیاً هم‌چون همه كشورهای پیشرفته، كه چند صندلی اول به سالمندان و معلولان و غیره اختصاص دارد، جای خاصی برای سالمندان در نظر گرفته نشده درنتیجه آن‌ها در راه‌های طولانی و پرترافیك باید در اتوبوس سرپا بایستند و با حركات تند اتوبوس، در بزرگ‌راه‌ها به در و دیوار برخورد كنند. متأسفانه این رسم خوب گذشته، كه جوانان جای خود را به سالمندان می‌دادند، كم‌كم، كم‌رنگ و محو شده است.</p> <h3>تاكسی:</h3> <p>در ایران تاكسی‌ها در واقع یك مینی‌بوس پنج نفره هستند كه مسافران در آن مرتب سوار و پیاده می‌شوند.<br /> سالمندان این كار را با كندی انجام می‌دهند، درنتیجه اغلب رانندگان تاكسی ترجیح می‌دهند سالمندان را سوار نكنند، یا اگر سوار كنند فرصت كافی برای پیاده و سوار شدن به آن‌ها نمی‌دهند كه گاه باعث زمین‌خوردن سالمندان می‌شود.</p> <h3>مترو:</h3> <p>در همه دنیا مترو وسیله‌ای بسیار راحت برای همه گروه‌های سنی است. اما در تهران مترو عملاً برای سالمندان غیرقابل استفاده است. چه در ایستگاه‌هایی كه پله برقی دارد و چه در ایستگاه‌هایی كه فاقد پله برقی است. در این ایستگاه‌ها تعداد پله‌ها برای رسیدن به سطح خیابان بسیار زیاد است گاه غیر از پله‌برقی‌ و پله‌های موازی آن 30 تا 35 پله برای رسیدن از محل فروش بلیط به خیابان وجود دارد، چون در مواردی، مثلاً در ایستگاه میرداماد، تعدادی از پله برای بالا رفتن و پایین آمدن وجود دارد. بنابراین استفاده از مترو برای سالمندان مشكل یا غیرممكن می‌شود، وجود پله برقی هم مشكل را حل نمی‌كند، چون بسیاری از سالمندان از بالا رفتن و به‌خصوص پایین آمدن از آن وحشت دارند. وانگهی ایستگاه‌های مترو، به‌خصوص ایستگاه‌های مركزی بسیار شلوغ است و بالا و پایین رفتن از پله‌ها و سوار شدن به قطار در این ازدحام برای سالمندان مشكل آفرین است.</p> <h3>خرید:</h3> <p>اغلب سالمندان بازنشسته‌اند و بودجه محدودی برای مخارج روزانه دارند، بنابراین، از فروشگاه‌های خاص (تعاونی‌ها و غیره) خرید می‌كنند. خرید اجناس خاصی (مانند شیر كه مورد نیاز شدید سالمندان است) در این فروشگاه‌ها مستلزم ساعت‌ها ایستادن در صف است، در حالی كه اگر این خرید به سهولت انجام شود خود وسیله‌ای برای گذران اوقات و نیز ایجاد احساس مفید بودن در آن‌ها خواهد بود .</p> <h3>ادارات:</h3> <p>مراجعه به ادارات كه گاه برای انجام كار شخصی یا برای فرزندان و دیگر اقوام، گریزناپذیر می‌شود، مشكل دیگر سالمندان است. برخورد كارمندان با آن‌ها در اغلب موارد به هیچ‌وجه مناسب نیست، متأسفانه بی‌احترامی به ارباب‌رجوع در همه ادارات دولتی اعم از شهرداری تا بانك و غیره بسیار رایج است، اما مسلماً تأثیر بد آن بر سالمندان شدیدتر است.</p> <p>اما گذشته از این عامل ناهنجار، سالمندان در مراجعه به ادارات از نظر فیزیكی هم مشكل دارند. بالا و پایین رفتن مكرر در میان طبقات برای گرفتن یك امضا یا دستور از یك مسئول برای سالمندان طاقت‌فرساست. در مواردی هم كه در اداره‌ای آسانسور وجود دارد، معمولاً برای صرفه‌جویی در طبقات اول تا سوم توقف ندارند یا آسانسور به طبقات زیرزمین، كه معمولاً بایگانی و بخش فتوكپی در آن‌ها مستقر است، نمی‌رود. توقف طولانی آسانسورهای اكثر ساختمان‌های مسكونی (كه اینك اداری شده‌اند)، خود اغلب اوقات امكان استفاده از آسانسور را از میان می‌برد.</p> <h3>زندگی سالمندان در خانه:</h3> <p>هرچند این مقوله نیاز به مقاله‌ای جداگانه دارد و یك معضل بزرگ اجتماعی در جهان است، در اینجا اشاره‌ای مختصر به آن بی‌راه نیست.<br /> با مدرن شدن زندگی شهری، كوچك شدن واحدهای مسكونی كار كردن زن ومرد با هم و... زندگی سالمندان در كنار خانواده‌ها، جز برای معدود خانواده‌های بسیار مرفه، كه امكان داشتن پرستارهای تمام وقت را دارند، عملاً غیرممكن شده است. در خانواده‌های بی‌بضاعت هم، كه امكان استفاده از خانه سالمندان وجود ندارد، سالمندان معمولاً یا با فرزندان زندگی می‌كنند یا در خانه‌ خود تنها به سر می‌برند. زندگی تنهای آنها در یك آپارتمان یا خانه كوچك به‌خصوص درمواردی بسیار دردآور است. از همین‌روست كه تسهیل امكان بیرون آمدن آن‌ها از خانه بسیار اهمیت دارد.</p> <h3>نتیجه:</h3> <p>مجموعه عوامل برشمرده موجب ناامیدی و دلسردی سالمندان و از دست رفتن اعتماد به نفس آن‌ها می‌شود. آن‌ها ترجیح می‌دهند بیشتر در خانه بمانند و با خطرات خارج از خانه روبرو نشوند. این عدم تحرك موجب معلولیت آن‌ها و نیازمند شدن‌شان به دیگران می‌شود در این شرایط چه باید كرد؟ در جامعه‌ای كه روز به روز به عدة‌سالمندان افزوده می‌شود مسلماً حل یا حداقل تعدیل مشكلات آن‌ها ضروری است. این امر نیاز به سرمایه‌گذاری زیادی ندارد. فقط اندكی توجه، پیش‌بینی و مدیریت، كفایت می‌كند. بخشی از اقدامات پیشنهادی مربوط به تسهیل حركت سالمندان، كه در زیر می‌آید به نیازهای معلولان جامعه هم (كه پس از جنگ، باتوجه به میزان بالای تصادفات جاده‌ای و خیابانی در ایران بالاست) پاسخ می‌دهد:</p> <ul> <li>ایجاد امنیت برای عابر پیاده در تقاطع‌ها و در پیاده‌رو خیابان‌های اصلی و پر رفت و آمد (محورهای تجاری، اداری و غیره).</li> <li>تأمین پله‌های مناسب (كم ارتفاع) برای اتوبوس‌ها.</li> <li>پیش‌بینی صندلی‌های مختص استفاده سالمندان در اتوبوس و مترو وایستگاه‌ها.</li> <li>تأمین آسانسور در ایستگاه‌های مترو.</li> <li>پیش‌بینی امكان توقف آسانسورها در طبقات مورد نیاز ادارات.</li> <li>ارائه برنامه‌های فرهنگی در صدا و سیما برای آگاهی جامعه از مسائل و مشكلات سالمندان.</li> <li>اصلاح و امن كردن پارك‌ها، به‌نحوی كه دسترسی به آن‌ها و عبور و مرور در داخل آن‌ها مناسب باشد.</li> <li>استفاده از سالمندان (به‌صورت داوطلبانه) برای قسمت‌هایی از مدیریت شهری از جمله مدیریت و حفاظت پارك‌ها.</li> <li>تخصیص زمین‌های كوچك در پارك محلی به سالمندان محله، برای گل‌كاری یا سبزی‌كاری (دادن هر قطعه به سه یا چهار نفر كه با هم‌یاری یكدیگر و به‌طور نوبتی كار كنند) این كار را در خانه سالمندان نیز می‌توان اجرا كرد</li> </ul> </div>

 

انجمن مفاخر معماری ایران پیشنهاد راه‌اندازی «مؤسسه‌ی فرهنگی یادگارهای دکتر باقر آیت‌الله‌زاده شیرازی» را با هدف جمع‌آوری و حفظ آثار،‌ اندیشه‌ها و یادگارهای این استاد پیشکسوت رشته‌ی مرمت و معماری مطرح کرد.

 

مسجد و مدرسه سپهسالار (شهید مطهری) نخستین و بزرگ ترین مسجد و مدرسه عالی در تهران است كه از نزدیك ترین تلفیقها میان معماری ایرانی و معماری مساجد استانبول است.
مسجد سپهسالار گنبد ویژه‌ای دارد؛ تعداد مناره‌های بیش از اندازه متداول آن كه حدود 10 مناره است و گنبد دو گوش خوابیده‌اش نشان از سبك معماری مساجد تركیه دارد.

 
سردیس زنده یاد سیدهادی میرمیران، معمار معاصر ایرانی، امروز در بلوار مفاخر کیش رونمایی می شود.سردیس زنده یاد سیدهادی میرمیران، معمار معاصر ایرانی، امروز در بلوار مفاخر کیش رونمایی می شود.

سیدمهدی میرمیران مدیر عامل نقش جهان پارس گفته است: این سردیس به پیشنهاد انجمن مفاخر معماری ایران و با همت سازمان عمران منطقه ی آزاد کیش تهیه شده و ۱۸ دی ماه جاری رسما در محل بلوار مفاخر کیش از آن پرده بردای خواهد شد.

 
روز ملی معمار در تقویم رسمی کشور ثبت می‌شودروز ملی معمار در تقویم رسمی کشور ثبت می‌شود

سياوش تيموري - فرهنگ، خصوصيات فرهيخته جوامع انساني، از پيدايش بشر تا عصر حاضر است و مجموعه شناخت‌ها و معارف اكتسابي بشر، به پديده‌هاي محيطي، جهت بهتر زيستن و پيشرفت از آغاز حيات،‌ انسان مهاجر بدون سرپناه و استمرار آن تا امروز، تعريف ساختار تمدن مي‌باشد. فرهنگ و تمدن ايراني سرشار از ارزش‌هاست و تاريخ سرزمين‌ ما گواه آن است و اين شامل معماري گذشته، كه تجلي و زبان گوياي فضا زيست جوامع كهن در پهنة كشور ما بوده، نيز مي‌شود. معماري ايران داراي سبك و هويت بوده است...

 
روز بزرگداشت شيخ بهاييروز بزرگداشت شيخ بهايي

بهاء الدين محمد بن عزالدين حسين بن عبدالصمد بن شمس الدين محمد بن حسن بن محمد بن صالح حارثي همداني عاملي جبعي (جباعي) معروف به شيخ بهائي در سال 953 ه.ق 1546 ميلادي در بعلبك متولد شد. او در جبل عامل در ناحيه شام و سوريه در روستايي به نام "جبع" يا "جباع" مي زيسته و از نژاد "حارث بن عبدالله اعور همداني" متوفي به سال 65 هجري از معاريف اسلام بوده است.

 
خواسته های فعالان صنعت ساختمان از دولتخواسته های فعالان صنعت ساختمان از دولت

بعد از یك وقفه طولانی و پس از سال ها بالاخره با تدابیری كه وزارت مسكن و شهرسازی اندیشیده است از این پس یكسری گردهمایی با موضوع معرفی فن آوری های نوین ساختمانی در دانشكده هنرهای زیبا به صورت مستمر برگزار می شود كه در این گردهمایی ها فن آوری های نوین ساختمانی عرضه می شود.
بعد از یك وقفه طولانی و پس از سال ها بالاخره با تدابیری كه وزارت مسكن و شهرسازی اندیشیده است از این پس یكسری گردهمایی با موضوع معرفی فن آوری های نوین ساختمانی در دانشكده هنرهای زیبا به صورت مستمر برگزار می شود كه در این گردهمایی ها فن آوری های نوین ساختمانی عرضه می شود.

 

<div dir="rtl">
<p>باقر میلانی<br />
 محدودیت منابع و داشته های انسان امروز در قبال نیازهای بی ساحل او ،
استفاده بهینه از منابع را بعنوان یک اصل مطرح می کند که در علم
مدیریت از آن به بهره وری یاد می شود. بهره وری در واقع بیانگر نسبت
ستاده ها در قبال داده ها می باشد . در دنیای امروز بهره وری هم یک
وسیله است هم یک هدف ، هم یک ضرورت است هم یک مطلوبیت و دور شدن از آن
به معنی بر باد دادن منابع ، امکانات و نعمت های الهی و ناسپاسی
است.</p>

<p>منابعی که در معماری و ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند و در
اقتصاد مسکن بیشتر مورد توجه اند عبارتند از : زمین ، انرژی ، نیروی
کار ، سرمایه و مصالح ساختمانی آیا در نگرش و دیدگاههای شهر سازی و
معماری امروز ما استفاده بهینه از&nbsp; زمینهای محدود شهری جایی در
خور دارد ؟</p>

<p>آیا معماری و طراحی شهری ما به گونه ای هست که امکان استفاده از
تراکم جمعیت استاندارد در هر هکتار شهری را با رعایت موازین زیست
محیطی فراهم کند یا همچون گذشته زمین مورد اسراف واقع شده است ؟ قابل
توجه است که شاخص تراکم نفر در هکتار در شهرهای ایران بین 60 تا 70
نفر و همین شاخص در شهرهای مثل پاریس 208 نفر و در توکیو 284 نفر می
باشد و این در حالی است با وجود ریخت و پاش زمین های شهری ، سرانه
فضای سبز برای هر ایرانی 11 متر مربع و استاندارد آن 25 متر مربع می
باشد.</p>

<p>زمین یک نعمت است که خدا انسان را به عمران آن مأمور کرده است
درواقع زمین یک بوم است که نقاشی بر روی آن عهده معماران و مدیران
شهری است. می شود از آن یک تابلو بسیار نفیس خلق کرد یا تابلویی با
چند لکه سیاه !</p>

<p>روشهای معماری نوین می تواند از شدت مصرف انرژی در کشور کاسته و از
هدر رفتن منابع آب و معادن خاک و سایر مصالح جلوگیری کند. مقدار مصرف
مصالح ساختمانی و میزان بهره وری آن رابطه مستقیمی با شیوه های معماری
و باورهای معماران دارد. معماری می تواند از نیروی یک سوم نقدینگی
کشور که در بخش ساختمان جاری است چنان استفاده کند که معضل کمبود مسکن
را ریشه کن سازد .</p>

<p>در حالی که بهره وری سرمایه در کشور ما از استاندارد جهانی 6 برابر
کمتر و بهره وری&nbsp; انرژی دو برابر کمتر از متوسط جهانی آن بوده و
بهره وری صنعت ساختمان ما هم 32 برابر کمتر از بهره وری صنعت ساختمان
کشورهای پیشرفته است و در سالی&nbsp; که اصلاح الگوی مصرف مد نظـر
مدیران کلان کشور بـوده و می باید بر اساس قانون برنامه چهارم توسعه
حدود یک سوم از رشد اقتصادی خود را از طریق بهبود کارآیی و افزایش
بهره وری حاصل می کردیم. باید دید که معماران و مدیران صنعت ساختمان
که بیش از 50 درصد اقتصاد کشور را تحت پوشش دارند برای ارتقاء بهره
وری چه برنامه هایی خواهند داشت .</p>

<p>آیا آنها هم مانند معماران آمریکایی بفکر ساختن خانه هایی هستند که
در سال 2030 مصرف سوخت فسیلی آنها 80 درصد کاهش یابد؟ آیا « سل » های
اندیشه&nbsp; آنها بسوی ساخت ساختمانهایی با توانایی تولید انرژی
خورشیدی معطوف می باشد ؟ آیا آنها مانیفست توسعه معماری را نوشته اند
؟ واقعیت اینست که سرزمین ما سرشار از نیروها و کارشناسان زبده است و
بر خلاف کشورهای اطراف خود و شیخ نشین ها ، در همه رشته های مرتبط با
ساخت و ساز ، نیروهای آماده ای دارد . استفاده از این داشته ها و
ایجاد جبهه کار و توجه به ابتکار آنها عهده مدیران اقتصادی و برنامه
ریزان کلان است که این روزها همه نگاهشان معطوف 22 خرداد است !</p>
</div>
<div dir="rtl"> <p>باقر میلانی<br /> محدودیت منابع و داشته های انسان امروز در قبال نیازهای بی ساحل او ، استفاده بهینه از منابع را بعنوان یک اصل مطرح می کند که در علم مدیریت از آن به بهره وری یاد می شود. بهره وری در واقع بیانگر نسبت ستاده ها در قبال داده ها می باشد . در دنیای امروز بهره وری هم یک وسیله است هم یک هدف ، هم یک ضرورت است هم یک مطلوبیت و دور شدن از آن به معنی بر باد دادن منابع ، امکانات و نعمت های الهی و ناسپاسی است.</p> <p>منابعی که در معماری و ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند و در اقتصاد مسکن بیشتر مورد توجه اند عبارتند از : زمین ، انرژی ، نیروی کار ، سرمایه و مصالح ساختمانی آیا در نگرش و دیدگاههای شهر سازی و معماری امروز ما استفاده بهینه از&nbsp; زمینهای محدود شهری جایی در خور دارد ؟</p> <p>آیا معماری و طراحی شهری ما به گونه ای هست که امکان استفاده از تراکم جمعیت استاندارد در هر هکتار شهری را با رعایت موازین زیست محیطی فراهم کند یا همچون گذشته زمین مورد اسراف واقع شده است ؟ قابل توجه است که شاخص تراکم نفر در هکتار در شهرهای ایران بین 60 تا 70 نفر و همین شاخص در شهرهای مثل پاریس 208 نفر و در توکیو 284 نفر می باشد و این در حالی است با وجود ریخت و پاش زمین های شهری ، سرانه فضای سبز برای هر ایرانی 11 متر مربع و استاندارد آن 25 متر مربع می باشد.</p> <p>زمین یک نعمت است که خدا انسان را به عمران آن مأمور کرده است درواقع زمین یک بوم است که نقاشی بر روی آن عهده معماران و مدیران شهری است. می شود از آن یک تابلو بسیار نفیس خلق کرد یا تابلویی با چند لکه سیاه !</p> <p>روشهای معماری نوین می تواند از شدت مصرف انرژی در کشور کاسته و از هدر رفتن منابع آب و معادن خاک و سایر مصالح جلوگیری کند. مقدار مصرف مصالح ساختمانی و میزان بهره وری آن رابطه مستقیمی با شیوه های معماری و باورهای معماران دارد. معماری می تواند از نیروی یک سوم نقدینگی کشور که در بخش ساختمان جاری است چنان استفاده کند که معضل کمبود مسکن را ریشه کن سازد .</p> <p>در حالی که بهره وری سرمایه در کشور ما از استاندارد جهانی 6 برابر کمتر و بهره وری&nbsp; انرژی دو برابر کمتر از متوسط جهانی آن بوده و بهره وری صنعت ساختمان ما هم 32 برابر کمتر از بهره وری صنعت ساختمان کشورهای پیشرفته است و در سالی&nbsp; که اصلاح الگوی مصرف مد نظـر مدیران کلان کشور بـوده و می باید بر اساس قانون برنامه چهارم توسعه حدود یک سوم از رشد اقتصادی خود را از طریق بهبود کارآیی و افزایش بهره وری حاصل می کردیم. باید دید که معماران و مدیران صنعت ساختمان که بیش از 50 درصد اقتصاد کشور را تحت پوشش دارند برای ارتقاء بهره وری چه برنامه هایی خواهند داشت .</p> <p>آیا آنها هم مانند معماران آمریکایی بفکر ساختن خانه هایی هستند که در سال 2030 مصرف سوخت فسیلی آنها 80 درصد کاهش یابد؟ آیا « سل » های اندیشه&nbsp; آنها بسوی ساخت ساختمانهایی با توانایی تولید انرژی خورشیدی معطوف می باشد ؟ آیا آنها مانیفست توسعه معماری را نوشته اند ؟ واقعیت اینست که سرزمین ما سرشار از نیروها و کارشناسان زبده است و بر خلاف کشورهای اطراف خود و شیخ نشین ها ، در همه رشته های مرتبط با ساخت و ساز ، نیروهای آماده ای دارد . استفاده از این داشته ها و ایجاد جبهه کار و توجه به ابتکار آنها عهده مدیران اقتصادی و برنامه ریزان کلان است که این روزها همه نگاهشان معطوف 22 خرداد است !</p> </div>

 
بزرگداشت سیدهادی میرمیران برگزار شدبزرگداشت سیدهادی میرمیران برگزار شد

پیام وزیر مسكن، معرفی برترین پایان نامه ها و كتابی كه به رونمایی نرسید
قرار بود ۳اردیبهشت روز معمار باشد و بزرگداشت مارسل دوشان ایران هم در همین روز برگزار شود، اما در آستانه ی این روز خبر رسید كه پیشنهاد دیگری ازسوی وزارت مسكن و شهرسازی به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارایه شده و ۲۴ بهمن، سال روز وفات قوام الدین شیرازی، در ایران روز معمار نامگذاری خواهد شد و سوم اردیبهشت برای این مناسبت منتفی است.

 
ایران روز معمار را جهانی می‌کندایران روز معمار را جهانی می‌کند

گمان نمی‌کنم مهندس قهاری به پیشنهاد مصاحبه هیچ خبرنگاری جواب رد داده باشد!
او از جمله کسانی است که قدرت رسانه را خوب می شناسد و تا به حال هم به عنوان رئیس انجمن مفاخر معماری ایران خیلی خوب توانسته به کمک رسانه ها این انجمن را به اهدافش نزذیک کند.
نشان به آن نشان که پنج سال است سوم اردیبهشت به عنوان روز معمار جشن گرفته می شود و معماران و دانشجویان معماری این روز را به هم تبریک می گویند در حالی که سال گذشته نامگذاری روزی به نام معمار به تصویب رسید.

 
زین العابدین معمارزین العابدین معمار

سده هفتم
نام اثر: مسجد جامع ارومیه
مسجد جامع رضائیه از بناهای نیمه دوم قرن هفتم هجری است. بنای طاق گنبد و شبستان بزرگ آجری آن از لحاظ معماری و ساختمان طاق و قطر پی بنا و استحکام بدنه سنگی قابل توجه است. منظره خارجی گنبد شامل پایه آجری شانزده ترک است که منتهی به نوک گنبد می گردد.

 
استاد عرب معمار شیرازی (پدر محمد شریف)استاد عرب معمار شیرازی (پدر محمد شریف)

نام اثر: آستان قدس رضوی
آستان قدس رضوی که باشکوه ترین ابنیه مقدس تاریخی ایران و محل زیارت کلیه شیعیان جهان است شامل بناهای زیر است:

 

«حاجی شجاع بن استاد قاسم اصفهانی از معماران قرن یازدهم و از آثار وی یکی حیاط گوشه جنوب غربی مسجد شاه اصفهان است که به امر شاه سلیمان صفوی به تاریخ 1078 بنای آن را به پایان رسانیده است و کتیبه آن به خط زیبای محمد رضا امامی است