روستای ابیانه، نطنز

روستای ابیانه، نطنز، سده پنجم میلادی، قدمت 1500 سال
12

نوشته و اثری که قدمت زمانی ابیانه را دقیقا معلوم کند در دست نیست، ولی تاریخ 1500 ساله را برای آن تخمین می زنند و آن را از کهن ترین زیست گاه های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران می دانند. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است. شمار خانه های ابیانه 500 واحد بر آورده شده، این خانه ها تماما بر روی دامنه پر شیبی در شمال رودخانه برز رود بنا شده است، به صورتیکه پشت بام سطح خانه های پایین دست، حساط خانه های بالادست را به وجود آورده است و هیچ دیواری هم آنها را محصور نمی سازد. ابیانه در وهله اول روستایی چند طبقه به نظر می آید که در بعضی موارد تا چهار طبقه آن را می توان مشاهده کرد. اتاق های ابیانه به پنجره های چوبی ارسی مانند مجهزند و اغلب دارای ایوانها و طارمیهای چوبی پیش آمده مشرف بر کوچخ های تنگ و باریک اند. مسجد جامع ابیانه و منبر چوبی آن دارای تاریخ 776 و 466 هجری قمری است.

انوشه منصوری - 1388