مناره خسرو گرد

سبزوار یکی از شهرهای بزرگ، پرآوازه و کهنسال استان خراسان رضوی است که در غرب خراسان و شمال شرق ایران قرار دارد. تاریخ سبزوار با بیهق پیوند خورده است.

پس از حمله مغول به قلمرو خوارزمشاه، این منطقه آماج حملات ویرانگری شد؛ اما سالیان بعد باز هم شهر مردخیز بود که با قیام جان بر کفانش نهضت پرافتخار سربداران را رقم زد که در نهایت به حذف و هضم تاتاران انجامید.29

سبزوار از مهمترین مراکز جمعیتی، دانشگاهی، فرهنگی، اسلامی و تاریخی شمال شرق ایران به شمار می آید و به عنوان یکی از نمادهای تاریخ و علم ایران مطرح بوده است.

مراکز علمی و دانشگاهی و همچنین حوزه های علمیه این شهر که خود نشان دهنده علم و فرهنگ دوستی مردمان این شهر است، از قدمتی دیرینه برخوردارند. این شهر خاستگاه اندیشمندان بزرگی در دورانهای مختلف تاریخی بوده است.

جلسات درس حاج ملاهادی سبزواری فیلسوف بزرگ جهان اسلام همواره در یاد و خاطره تاریخ ماندگار است. شاعران بزرگی از این شهر نیز به دنیای علم و ادب معرفی شده اند که ابن یمین فریومدی و حمید سبزواری از جمله آنها هستند.

 تاریخ نگار بزرگ ایران ابوالفضل بیهقی در این شهر متولد گردید و در این دیار آرمیده است. دریغا که به سبب هجومهای مکرر دشمنان، بسیاری از آثار باستانی و تاریخی این شهر دیرینه سال ویران گردیده، با این همه یکی از یادگارهای شهر، مناره خسرو گرد است.

فانوس کویر

مناره خسرو گرد در 10 کیلومتری غرب شهر سبزوار، مربوط به قرن ششم هجری است این میل به سال 505 ق به دستور «تاج الدوله ابوالقاسم بن سعید» همزمان با حکومت سلجوقیان احداث شد.

 ارتفاع مناره به 38 متر می رسد و در بالای آن دو رشته کتیبه کوفی و تزئینات لوزی شکل دیده می شود.

 قدمت مناره به حدود 900 سال قبل باز می گردد، از این روی یکی از قدیمی ترین و بلندترین مناره های تاریخی ایران است.

بر اساس کاوشهای تاریخی، مناره خسروگرد میل تکی است که به منظور راهیابی کاروانیان بر سر راه جاده ابریشم احداث شده و همچون فانوس دریایی در کویر، نقش راهنمای کاروانیان را بر عهده داشته است. این اثر در سال 1310 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

 

 

تدوین و آماده سازی برای انتشار در وب سایت : شهره السادات عربشاهی