رابطه هنر و هنرمند - سخن آذرماه 1392

هنر حاصل ذوق ، حس زیبا شناسی هنرمند، تجربه ها و آموخته های اوست، هنرمند در این مسیر، در تعامل با هنر و دانش اقدام و ملل دیگر، بر غنای تجربه خود میافزاید و افق دید خویش را میگستراند و از این رهگذر آثار و اندیشه های هنری به منصه ظهور میرسد و میراث هنری شکل میگیرد. این میراث هنری جلوه تلاش هنرمندان و اندیشمندان و انسانهائی است که در آفرینش اثری زیبا سهم داشته اند. در واقع آنچه به منزله دست ساخته ای انسانی در قالب بنائی عظیم ، مجسمه ای زیبا ، تابلو نقاشی ای چشم انداز و خطوط اسرار آمیز خودنمائی میکند ، تحت تاثیر انگاره ها و اندیشه های رایج در تمدنهای گوناگون بشری است . مهم آنست که میراث شناخته شود و ابعاد گوناگون هنری ، فلسفی ، تاریخی ، جامعه شناسی ، انسان شناسی و .....آن تحلیل و بر رسی گردد.

هنر از زندگی انسانها سرچشمه میگیرد و هدف آن بهبود زندگی کردن است ، پس باید اذعان داشت که آن بصورت ژرفی ،انسانی بایستی تلقی گردد.

متاسفانه سازشکاری در جامعه زندگی ما را بصورت عمیقی تحت الشعاع قرار داده است ، که این خود باعث کند شدن پیشرفت دموکراسی در جامعه خواهد شد.

تمایل بطرف کمیت بجای کیفیت یکی از مسائلی است که این روند را هر روز کند تر و از مسیر صحیح خود منحرف میسازد. آیا سازشکاری تا این اندازه صحیح است؟..

توجه به کیفیت زندگی واقعی انسان را تحت تاثیر قرار میدهد و بسیار مشکل میسازد.

ولی اگر به عمق مطلب دقیق شویم خواهیم دید که اگر کمیت بیش از حد در مقابل کیفیت مورد توجه قرار گیرد و این روند ادامه یابد واضح است که بسوی تراژدی اجتماعی و ملی حرکت خواهیم کرد و در طول زمان فکرهای متوسط هنری در جامعه حاکم خواهد شد.

معمولا در روندهای هنری ، معماری ، دینی ، و بطور کلی دموکراسی تبعیت از کمیت ها خطر بزرگی بشمار میاید و در جهت پیشبرد آن که در روابط مستقیم با زندگی جامعه است نقصانهای مهم و غیر قابل برگشت بوجود خواهد آورد.

بطور مثال در مورد معماری میتوان گفت که اهمیت افراد در مقیاس انسانی بسیار کم اهمیت تلقی میگردد. به نحوه زندگی فرد در جامعه جهانی و بویژه در کشور ما توجه خاصی مبذول نگردیده ، هنر معماری که در ایران قدیم زندگی فرد و رابطه آنها با یکدیگر را محور اصلی قرار میدهد ، خواسته های مردم که بوجود آمدن محلات و بافت های مسکونی مطرح بوده را از یاد برده است.

این هنر و تکنیک در اختیار مراکز قدرت مالی و هنرمندان در رابطه با خواسته های آنان و سود مضاعف عمل کرده اند. بافت های شهری بصورت از هم گسیختهگی خاصی برخوردار شده و سیمای شهری از در هم آمیختن اشیائی بی دلیل که در کنار هم قرار گرفته اند روابط پایدار و هماهنگ که هنر معمارانه را تعریف مینماید دچار بی هویتی نموده ، روابط فیزیکی زندگی عمومی - خصوصی را در بعضی اوقات بسیار حجیم و در هم (چاق) و رد موارد دیگر بقدری سست و ضعیف (لاغر) با طول عمری بسیار کوتاه تعریف میکند.

چطور ممکن است که اجتماع ما این طمع و حرص قدرت مالی متمرکز را که برای آنها تصمیم میگیرد نمیتواند درک نماید؟...احتیاج انسانها و روابط انسانی بطریقی هدف سودجویان قرار گرفته که الگوی زندگی و نحوه جوشش های هنری و تا حتی روند فکری آنان را مشروط نموده است.

بچه صورتی امکان دارد که هیچ عکس العملی در اجتماع ما در مقابل این نوع سوء استفاده از زندگی و هنر در مقابل مراکز قدرتهای اقتصادی انجام نمیگیرد و چطور ممکن است که هنر و هنرمندی که در زمانهای گذشته توانسته نقاط عطفی در پایداری جهانی باشد به اینصورت بطرف انحطاط سوق می یابد؟..

زیبائی تفکر هنری جامعه زجری را که آن را احاطه کرده متحمل است و مفهوم زیبائی و لذت بردن از آن در حال تغییر و بصورت نامفهوم و توجیح نادرستی تعریف میشود، و متاسفانه مفهوم زیبائی و زشتی در هم آمیخته و بصورت نامعقولی عادت اجتمائی شده و فرهنگ آن را مخدوش نموده است.

با این فرهنگ که معنای هنر و هنرمند را بمسیر خود هدایت نموده ، که فقط نتیجه آن سودآوری مضاعف و فربه نمودن سودجویان است باید هرچه زودتر مقابله نمود ، چون در غیر اینصورت مقطع فرهنگی جامعه ما که در تاریخ درج خواهد شد قابلیت افتخاری نه برای معاصرین و نه برای فرزندانمان خواهد داشت.

تاریخ جامعه ما خوشبختانه هنوز میتواند هنر و هنرمندهائی که در اقصی نقاط این کشور معنی واقعی آن را تعریف کرده اند مرور نموده و تحلیل کند ، آیا رابطه ای از معنای آن هنر و هنر مند که همیشه الهام بخش هنرمندان جهان بوده است در جامعه ما وجود دارد؟...

ایرج شهروز تهرانی -  بتاریخ 1392/8/23

 

وب سایت انجمن مفاخر معماری ایران - نسخه مناسب چاپ

Main-URL : http://ammi.ir/اخبار-و-مقالات/مقالات-معماری-و-شهرسازی/رابطه-هنر-و-هنرمند/
Short-URL : http://ammi.ir/Go/8086