كتاب «اندیشهی معماران معاصر ایران» اثر اسماعیل آزادی شامگاه اول اردیبهشت ماه ، همزمان با هفته معماری در تالار بتهوون خانهی هنرمندان ایران با حضور جمعی از معماران رونمایی شد.
به گزارش خبرنگار بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در ابتدای این مراسم اسماعیل آزادی ـ روزنامه نگار و نویسنده كتاب ـ در سخنانی خطاب به حاضران عنوان كرد: درود بر شما هنرمندان كه در اولین روز اردیبهشت ماه به حرمت قلم در این خانهی هنر گردهم آمدید تا در رونمایی این كتاب حضور داشته باشید.
او در ادامه با یاد كردن از شادروان «میرمیران» به عنوان یكی از اساتید برجسته معماری، افزود: عشق خالق هنر است، چه معشوق باشد و چه نباشد و هنر بی عشق را نمیتوان هنر نامید. سر تا سر تاریخ معماری ما آدمیان هنر بود و عشق و با نگاه به آنچه به جا مانده میتوان فهمید كه معماری مورد احترام بشر بوده است. چون تخت جمشید، ایوان مدائن و … حسی را بر میانگیزند، كه به خوبی میتوان فهمید اینها اوج هنر شیفتگی و معماری و نماد فاخر فرهنگ این مرز و بوم هستند.
او اضافه كرد: در عصر حاضر با نگاه كردن به شهرهای بیدروازهی امروز، شهرهای بیریختی را میتوان دید كه بویی از هنر در آن به مشام نمیرسد و حاصل مظلومیت معمار و معماری هستند.
آزادی، عدل، ارادهی معماران و نبودن هنر در بستر مدیریت شهری را از دلایل مظلوم واقع شدن معماری ایران برشمرد و گفت: در معماری امروز شاهد خلق آثاری هستیم كه پول و ثروت در آن حرف اول را میزنند.
فریدون مجلسی یكی دیگر از مترجمان كتابهای معماری نیز در ادامه این نشست با یادآوری خاطراتش با برخی معماران، بیان كرد: این كتاب معماری 500 صفحهای كه لطف هنری زیادی در آن است برای همهی معماران لازم است. این كتاب درس معماری نیست، اما فرهنگ است. دانشجویان در این كتاب با جوانب معماری آشنا میشوند و باید بدانند كه رشتهی پرمسؤولیتی را برگزیدهاند.
او افزود: این كتاب ارزشهای هویت بخشی را حفظ كرده و دیدگاههای مردم گرایانه را مطرح كرده كه باید آنها را خواند. آقای قهاری در این كتاب به معماری سبز تاكید كردهاند كه پر اهمیت است. این فضا ،جایگاه خلاصه كردن كتاب نیست و من فكر میكنم باید خوانده شود.
مجلسی درباره معماری مدرن نیز گفت: امان از این كلیشههای بازاری. چون استخر، سونا و … با شیشههای رفلكس بفنش كه جیغ بنفش نویسنده این كتاب را برآورده است.
به گزارش ایسنا، شهریار سیروس دیگر سخنران این مراسم نیز با طرح چند پرسش تاكید كرد: وقتی كتاب را دست گرفتم ،چند پرسش برایم پیش آمد. سوالاتی كه برای من جدی است و شاید برای خیلیها بدیهی باشد. آن هم این كه آیا وجود این كتاب ضرورت دارد یا مهم است كه معمار یا هنرمند درباره كارش صحبت كند؟ آیا بهتر نیست معمار لال باشد و كارهایش با مخاطب حرف بزند؟
او توضیح داد: برای پدید آوردن بهترینها نباید بهترین اندیشهها را داشته باشیم،بلكه باید خلاقیت داشته باشیم و نظریهها را بشنویم.
سیروس با بیان این نكته كه مكتوب كردن همه سخنان و آثار امری لازم است، تصریح كرد: آثار اگر مكتوب شوند هیچ گاه فراموش نخواهد شد، چرا كه لازم است گاهی به سابقه و تاریخ خود برگردیم.
این معمار در بخش دیگری از سخنانش عنوان كرد: ما در زمانی زندگی میكنیم كه دیگر لازم نیست عجیب و غریب باشیم. چرا كه سرعت تحول دنیا بسیار زیاد است. دیگر نمیتوانیم بگوییم معماری ما همان معماری 30 سال پیش است، برای همین باید نقد شود و راجع به آن صحبت كنیم.
او همچنین گفت: به نظر من این مجموعه نه تنها باید توسط دانشجویان معماری خوانده شود بلكه مسؤولان هم باید این كتاب را مطالعه كنند تا در تصمیم گیریهایشان موثر باشد.
سیروس در پایان سخنانش وجه مشترك این معماران كه نقطه نظراتشان در این كتاب ذكر شده را آشنایی به علوم مختلف دانست و بر این نكته تاكید كرد كه این افراد همگی از پیشرفت، وطن و روح ابداع صحبت میكنند.
به گزارش ایسنا، در ادامه این مراسم دكتر كامران صفامنش ـ معمار ـ دربارهی كتاب «اندیشه معماران معاصر ایران» در سخنانی بیان كرد: خوشبختانه این كتاب اصیل و سازنده است، چرا كه كپی شده نیست و افكار و درد و دلهای معماران معاصر در این كتاب دیده می شود و این امری مثبت است.
در بخش دیگری از این مراسم علی كرمانیان، محمدرضا حائری و محسن شهیدی نیز در میزگردی به نقد این كتاب پرداختند.
محسن شهیدی در سخنان كوتاهی گفت: تبریك میگویم در این ركود اقتصادی، كتابی چاپ شده كه در زمان شكوفایی اقتصادی هم این اقدام انجام نشده بود.
او پرهیز از مطلق جلوه دادن را ویژگی بارز این كتاب دانست.
علی كرمانیان نیز این كتاب را دارای نكاتی دانست كه تا به حال مطرح نشدهاند اما خوشبختانه از امروز مكتوب شده است.
او در عین حال اظهار امیدواری كرد تا جلدهای دیگر این كتاب هم منتشر شود و معماران با دغدغههای یكدیگر همدلی كنند تا كار را بهتر پیش ببرند.
كرمانیان خاطرنشان كرد: این كتاب دغدغه معماران را نشان میدهد، اما بهتر بود در انتهای هر بحث یك جمع بندی كامل صورت میگرفت و راهكارهایی نیز ارائه میشد.
همچنین محمدرضا حائری این كتاب را منحصر به فرد دانست و با ارائه نقدی بر آن، گفت: در این كتاب برای معماری و بنا از كلمهی «كالبد» استفاده شده، در حالی كه كالبد به معنای جسد و جسم بی جان است. وقتی از چنین واژهای برای معماری استفاده میكنیم چه انتظاری داریم كه معماری امروز روح داشته باشد؟
به گزارش ایسنا، كتاب «اندیشه معماران معاصر ایران» نقطه نظرات 12 تن از معماران از جمله ایرج اعتصام، گیتی اعتماد، سیروس باور، كیومرث بیات، اردشیر سیروس، حسین شخی زین الدین، علی اكبر صارمی، بهرام فریور صدر، منصور فادمكی، علیرضا قهاری، ایرج كلانتری و ابوالحسن میرعماد را در برمیگیرد كه اسماعیل آزادی در مصاحبه با این معماران این نظرات را جمع آوری كرده است.
در مقدمه این كتاب چنین آمده است: «اندیشه پژوهشی در میراث مكتوب فرهنگ و هنر چند هزار ساله ما، به جز ادبیات، آن هم در پرده استعاره و ایهام و اشاره، در هیچ یك از عرصهها خاصه در عرصه هنرهای كاربردی، مقرون به بیان مفهوم و تعمق در روح زمانه و تبیین رویكردها و علت و چگونگی خلق آثار نبوده است. حتی در شرح آنچه پدید آمده، توصیف فرم و كالبد نگرشی مسلط دارد.»
خبرگزاری دانشجویان ایران – تهران -سرویس: فرهنگ و هنر – هنرهای تجسمی
