قبلا معماری داشتیم، امروز نداریم
پس چگونه است که معماری گذشتگانمان امروز افتخاری است برای آیندگان؟ آیا فقط لذت حضور در آن فضاها به دلیل قدیمی بودن آنها است یا به خاطر طراحی زیبا و نگاه طراح آن به آینده؟ سؤالی که با این تفاسیر در ذهن ایجاد میشود، آن است که در گذشته چه داشتیم که امروز نداریم؟ شهر خاکستری، کلمهای که شاید سالها…
