هم اندیشی “اسنادگران”

اسناد ما معمولا به صورت سینه به سینه منتقل می شوند. استاد به شاگرد ، شاگرد به شگرد بعدی و هیچ گاه در طول تاریخ مکتوب نشده است ….در طول تاریخ چرا ایرانیها راجع به این مساله تا این حد بی تفاوت بوده اند ؟ و هیچ چیز در کشور ما با عنوان میراث مکتوب دوام نمی آورد.

مطالب مرتبط:

بررسی اسنادگران معماری و شهر سازی در خانه هنرمندان هم اندیشی “معماری موزه ها” پیش درآمدی بر هم اندیشی “مفاخر جهانی معماری ایران”