رییس انجمن مفاخر معماری ایران معتقد است كه عودلاجان باید بهعنوان قلب تاریخی شهر تهران احیا و از آن حفاظت شود.
سیدعلیرضا قهاری در گفتوگو با خبرنگار بخش میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بیان كرد: عودلاجان جزو بافتهایی است كه بخشهایی از آن در برنامهی نوسازی شهرداری تهران در سالهای گذشته با بلدوزر تخریب شده است. اكنون با گذشت چند سال از این قضیه، اگر با دید مثبت نگاه كنیم، میراث فرهنگی قصد دارد با قوانین بازدارنده از تخریب بیشتر در این بافت جلوگیری كند تا ناهنجاریهای اجتماعی برطرف شود.
این كارشناس ارشد رشتهی شهرسازی (طراحی شهری) ادامه داد: اگر بخواهیم عودلاجان را مانند گذشته بهصورت یك بافت فرسوده نگه داریم، یك معضل اجتماعی و اقتصادی خواهیم داشت.
او با تأكید بر لزوم وجود مدیریت در بافتهای تاریخی كه هیچ منفعتی را برای نهادی مانند شهرداری نداشته باشد، اظهار كرد: شاید بهتر باشد، با ایجاد چنین مدیریتی، یك استقلال در بافتهای تاریخی ایجاد شود تا در حد كلان، مانند نقاط تاریخی در رم، لندن یا پاریس با بافتهای تاریخی برخورد شود. دربارهی عودلاجان نیز كه بخشی از یک منطقهی تاریخی است، به نظر میرسد باید یك قدرت اجرایی قوی در رأس كار باشد.
قهاری بند سوم مصوبهی شورای فنی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری را دربارهی بافت تاریخی عودلاجان مبنی بر اینكه در سایر نقاط و محدودهی محلهی عودلاجان ساختوساز براساس ضوابط طرح تفصیلی با حفظ كاربری اصلی حداكثر تا چهار طبقه و 12 متر ارتفاع بدون تغییر در گذرها و معابر، مشروط به اجرای نمای ساختمان با هویت ایرانی اسلامی و براساس طرح نمای مصوب اداره كل میراث فرهنگی استان تهران و همچنین سنگفرش مقابل ملك بدون مانع است، گفت: در اینباره یك بخش از ماجرا دیده شده است، اجرای این بند از مصوبه در آن صورت است كه یكسری عوامل بازدارندهی تخریب بافت داشته باشیم. شاید بگوییم وظیفهی میراث فرهنگی بازدارندگی است، ولی به اعتقاد من، وظیفهی میراث فرهنگی حفظ اثر و بافت نیز هست.
او تأكید كرد: اگر میراث فرهنگی فقط نقش بازدارنده داشته باشد، رغبتی برای این كار پیدا نمیكند. همچنین كسی نیست تا آن را اجرا كند.
وی احیای رفتوآمد در بافتهای تاریخی مانند عودلاجان را یكی از اقدامات برای رونق این بافت دانست و ادامه داد: برای احیای اینگونه بافتها دولت و حكومت نیز باید سرمایهگذاری كند، چون گاهی موارد بازدارنده آنقدر زیاد است كه یك نهاد به تنهایی نمیتواند كاری را جلو ببرد.
قهاری بیان كرد: امروز برای اینكه بتوانیم حیات دوباره را به بافتهای فرسوده بدهیم، دولت نیز باید در این زمینه مشوق باشد و قوانین و مقررات بهگونهای باشند كه این رغبت در افراد ایجاد شود. اكنون در بسیاری از خانههای قدیمی كه قدم میگذاریم، معتاد، سوزن و سرنگ میبینیم، این امر برای جایی مانند ایران مناسب نیست.
رییس انجمن مفاخر معماری ایران اضافه كرد: عودلاجان هویت تهران است. تهران را با بیش از 200 سال قدمت نمیتوان با جایی مانند اصفهان و شیراز مقایسه كرد. پس باید از عودلاجان بهعنوان قلب تاریخ شهر تهران حفاظت كرد.
خبرگزاری دانشجویان ایران – تهران – سرویس: میراث فرهنگی- 1390/02/24
