لوگو-انجمن مفاخر معماری ایران-بلاگ

بیژن علی آبادی

معمار جهان خداوند هستي بخش است .

معماري خلق فضا در زمان  با در نظر گرفتن  فرم –عملكرد  –زندگي  است و بهترين. معماري نشانكر   روح زندگي است.                                                                                                                                     

معماري داراي پنج مولفه است :

1- طول .              2- عرض           3- ارتفاع.               4- حركت .                5- زندگي .

شايان ذكر است كه هر چهار ديواري معماري نيست معماري را بايد شناخت و بايد آن راحس كرد  .

جهت طراحي يك مجموعه و يا يك بنا ابتدا معمار نسبت به مطالعه و بررسي و تحليل موضوع و يا خواسته اقدام و اگر نياز باشد نسبت به مطالعات كتابخانه نيز لقدام مي كند و اگر در مورد آن موضوع طراح هايي ارايه شده يا بناهايي مشابه آن  ساخته شده پس از مطالعه آن طرحها و همچنين  بازديد از بناي ساخته شده و شاخت محيط اعم از شرايط محيطي و اقليمي و وضعيت پستي بلندي و توپوگرافي زمين و همچنين دسترسي ها و مشخص نمودن و همچنين مطالعات شهري و شهرسازي  و بررسي برنامه هاي بالا دست و پايين دست شهري و بعد از جمع بندي مطالعات پايه و رسيدن به اهداف لازمه نسبت  طراحي طرح هاي اوليه اقدام مي كند كه در انجام بايد دو مورد را هم زمان مد نظر قرار دهد كه يكي معماري درون و ديگري  معماري برون است و براي طراحي هر موضوعي معمار ضمن بررسي برنامه ( درون ) نسبت به شناخت  برون و محيط بايد  معماري را بشناسيم و نياز است علاوه برمواردذكرشده ازدو منظر آنرا شناخته ومورد مظالعه و بررسي قرار دهيم . معماري داراي دو منظراست كه به يكايك آن پرداخته ميشود   

  1. معماري از منظر درون  ( درونگرا )  .  
  2.  معماري منظر بيرون ( برونگرا )   .    
  3. منظر درون  معماري( درونگرا )  :

معمار در هنگام طراحي  هرپروژه اي خواسته ها و برنامه و موارد موثر بر طراحي را مورد نظر قرار مي دهد و طرح اوليه كه معمولا” همراه با شماي كلي و حجم پروژه مي باشد ارائه مي دهد و مي توان گفت كه طرح هاي اوليه ارائه شده به نظر يك سويه درونگراست زيرا فقط به مدارك و مستندات توجه گرديده و طرح معماري را برآن پايه طراح نموده است  .   

  • منظر برون معماري  (برونگرا )  : 

پس از طراحي پلان ها و نماها معمار نسبت به بررسي طرح و فضاها و حجم و بررسي محيط اقدام مي كند و در اين حالت معماري از نظر منظر برون گرا ( حجم ) كه در اين حالت منظر محيط مورد بررسي قرار مي گيرد كه برخي اوقات نياز است كه تغيیراتي در طرح داده شود تا حجم مورد نظر و منظر دلخواه طراح با توجه به محيط و عملكرد حاصل شود .

آيا تطبيق  دو منظر با هم  بسيار مهم است ويا هريك به تنهايي :

منظر در معماري ( منظر درون و منظر برون ) هر يك جايگاه خاصي دارد و به نظر نگارنده يك معماري منطقي به معماري گفته مي شود كه داراي هر دو مورد  باشد يا به عبارت ديگر داراي منظر درون و منظر برون  .     

 نقد معماري پس از اجرا  :

روال براين است كه هر طرحي پس از اجرا مورد نقد و بررسي توسط صاحب نظران و ساير معماران و بازديد كنندگان و مردم قرار مي گيرد و اكثر بينندگان و حتي صاحب نظران منظر و نماي اثر معماري را ملاك سنجش خود قرار داده و كمتر به منظر و معماري درون پروژه توجه و اظهار نظر مي كنند  يا به عبارت به معماري برون ( برون گرا ) توجه مي شود .

     گروهي اعتقاد دارند كه منظر و نماي برون هر بنايي اگر منطقي و داراي روح و حجم هاي متناسب در پلان محاط  باشد مي توان آن را يك معماري خوب تعريف نمود در صورتي كه بزعم نگارنده  نما و حجم شكل دهنده فقط پوسته خارجي معماري است   .

عده اي ديگر از معماران بر اين عقيده اند زماني يك اثر معماري كامل و  بي بديل است كه  عملكرد  داخلي و منظر معماري درون آن گويا باشد .  

واكاوي معماري از دو منظر :

زماني يك اثر معماري  تبديل به يك اثر  معماري كامل و  بي بديل مي شود كه هر دو (  منظر درون ) و ( منظر برون )  با هم ادغام و عجين  شده باشند  .

شايان ذكر است كه بيشتر مردم حتي صاحب نظران به معماري برون  ( منظر بيرون ) توجه نموده و اظهار نظر مي كنند و كمتر به معماري ( منظر درون ) توجه مي شود و  آن را مورد سنجش قرار دهد .       

برخي از معماران براين عقيده اند كه معماري و منظر درون كه بر اساس خواسته  و عملكرد طراحي شده در آن روح زندگي جاري است و ملاك سنجش آنان اين چنين است و برخي ديگر حجم بنا يا معماري برون را ملاك سنجش قرار ميدهند .       اگر  فقط منظور منظر معماري برون  باشد فقط يك پوسته ( نما )  مطرح مي شود كه مي توان آن را رويت نمود  و اگر اظهار نظري نسبت به آن مي شود فقط جهت پوسته پروژه معماري است و  اگر در مورد منظر درون  معماري سخن گفته شود چون  بيننده نمي تواند معماري درون ( همه فضاها ) را همزمان  ببيند و فقط  معماري دروني كه در ديد او قراردارد را مي بيند و فقط   آن محدوده را مورد توجه قرار ميدهد.كه در اين حالت  اساس سنجش معماري اشراف به فضاها توسط بيننده  ممكن نيست .      آيا منظر معماري برون  و منظر درون  را  هر يك جداگانه  موردبررسي قرار دهيم ويا اينكه هردو را باهم  بسنجيم  ؟  

پايان  سخن . 

اگر به  ساختمانها ي جديد الاحداث درده تا بيست سال اخيردرشهرهاي تهران وتبريز و شيراز و مشهد  نگاهي داشته باشيم مشاهده ميگردد كه بيشتر ساختمانها داراي نما و منظر  بيگانه با محتوا  از منظر معماري درون هستند يا بعبارت ديگر  در برخي از بناها نما (منظر بيرون )  هيچگونه رابطه  با معماري درون ( منظر درون )   ندارد و  نما ويا حچمي كاذب  در  پوسته است بنابراين  اظهار نظردر مورد يك معماري  نياز به  تسلط داشتن به فهم ودرك فضاها و موقعيت  استقرار و آب وهوا وساير مولفه هاي لازمه جهت طراحي ميباشد .  

درخاتمه سئوال اين است كه معماري ساختمانهايي كه توسط معماران بزرگ همانند لوكوربوزيه يا معماري فرانك لويد رايت و يا تادايو آندو وميس واندرروو ….. طراحي گرديده را چگونه بايد  قضاوت نموده ايد ؟  آيا معماري منظر درون ويا معماري منظر برون  را   ؟  

                                                                                                                                     بيژن  علي آبادي

                                                                                                                                  – 20 -2-1402