48درصد از انرژی جهان در بخش معماری مصرف میشود این میزان در ایران 45 درصد است كه به اعتقاد كارشناسان 25 درصد آن اضافی است. از این رو با توجه به كمبود منابع انرژی فسیلی، توجه ویژه به بحث معماری پایدار در آینده، یك ضرورت انكارناپذیر است.
مهندس قهاری رئیس هیأت مدیره انجمن مفاخر معماری ایران اظهار داشت: در پهنه كشور شش نوع اقلیم اساسی و 72 نوع اقلیم فرعی داریم.
وی افزود: وقتی در كشوری مسائل صرفهجویی در انرژی یا اصلاح الگوی مصرف برای نیل به توسعه پایدار مطرح است، نمیتوان بهطور كلی صحبت كرد، بلكه باید به سوی تخصص رفت.
قهاری ادامه داد: در كشورهای پیشرفته برای یك درصد صرفهجویی در انرژی، تمامی مراكز علمی، صنعتی و پژوهشی كار میكنند تا میزان مصرف را كاهش دهند، زیرا میدانند بشر درحال از دست دادن چه گوهر گرانبهایی است.
وی با تأكید بر اینكه باید اقلیم را با سكونت هماهنگ كرد، افزود: در یزد، دیگر آن خانههای منطبق با اقلیم وجود ندارد.
پول بادآورده نفت شرایطی را در جامعه ایجاد كرد كه بدون توجه به اقلیم و آسایش، خانه بسازیم. اما سایر كشورها براساس اقلیم خود فناوری را پیش بردند.
سپس انوشه منصوری دبیر انجمن مفاخر معماری ایران در سخنانی گفت: ضوابط شهرسازی در كشور كهنه و قدیمی است.
وی افزود: با توجه به پیشرفتهای فنی و تكنولوژی در 20 سال اخیر تغییرات زیادی در زندگی بشر رخ داده است كه شهرها نیز باید متغیری از آن باشد.
بسیاری از قوانین شهرسازی در كشور متعلق به دهههای 40 و 50 است و اگر گاهی تغییرات جزئی در آنها داده شده، مرتبط با نیاز نبوده است.منصوری ادامه داد: در شهرهای امروز اولویت با صنعت، تولید و سرمایهگذاری است.
بیژن شفقی پژوهشگر و مهندس مشاور نیز در این نشست اظهار داشت: این روزها مرتب در این مورد بحث میشود كه از ساخت و ساز سنتی به سوی صنعتیسازی برویم، اما آیا به این هم فكر میكنیم كه فناوریهای نوین با اقلیم كشور ما چه تناسبی دارد؟
وی افزود: توسعه درونزا، توسعهای است كه در آن از منابع ملی اعم از مالی، مادی و نیروی انسانی استفاده میشود و اینها كلید دستیابی هر كشوری به توسعه پایدار است.
اردشیر سیروس مدرس دانشگاه و عضو هیأت امنای انجمن مفاخر معماری ایران گفت: ویژگی برجسته فرهنگ و معماری عصر ما، سرعت زیاد و شتابزده تحولات و تغییرات تكنولوژیكی است.
طبعاً در این مقطع، هنر معماری همراه با سایر جنبههای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی زمانه دستخوش تحولات بنیادین قرار گرفته است.
وی سپس با طرح پرسشی گفت: ماهیت تحول بزرگی كه در جوامع بشری و پیامد آن در معماری در شرف روی دادن است، چیست؟
سیروس در پاسخ این سؤال اظهار داشت: معماران نباید استعدادهای معماری را در عزلت و تنهایی انسانها بسط و توسعه دهند.
