هم اندیشی “اسنادگران”
اسناد ما معمولا به صورت سینه به سینه منتقل می شوند. استاد به شاگرد ، شاگرد به شگرد بعدی و هیچ گاه در طول تاریخ مکتوب نشده است ....در طول تاریخ چرا ایرانیها راجع به این مساله تا این حد بی تفاوت بوده اند ؟ و هیچ چیز در کشور ما با عنوان میراث مکتوب دوام نمی آورد.
